20-04-18

High Definition vinyl is op komst

High Definition vinyl is op komst

Op naar de 100 kHz

Platenspeler.png

Binnen afzienbare tijd zou de ouwe, trouwe platenspeler opnieuw een plaatsje kunnen krijgen in de radiostudio. Vinyl is al een tijdje aan een opmars bezig – omdat het beter klinkt – , beweren specialisten, maar het kan nog beter. 2019 zou wel eens het jaar van het High Definition vinyl kunnen worden. Die platen klinken niet alleen voller en echter, ze geven ook meer ruimtelijkheid en details weer, bovendien zullen ze meer opnames bevatten. 

Begin jaren 50 vrouwelijke technicus radio.jpg

De wereld van de vinylplaten staat aan de vooravond van een revolutie. Binnen een jaar zou er een nieuwe generatie vinyl op de markt komen: High Definition vinyl. Dat wordt op een andere manier gemaakt dan de platen uit de vorige eeuw die misschien nog in jouw muziekbibliotheek staan. De oude platen zijn allemaal kopieën van een master die op een ‘lege’ plaat wordt geperst. Daarbij treedt slijtage op waardoor de eerste platen anders klinken dan de zoveelste kopie. Bovendien wordt er redelijk wat chemisch afval geproduceerd bij het klassieke proces.

DJ jaren 60.jpg

Mogelijke introductie in 2019

Bij HD-vinyl bestaat de masterplaat uit keramiek, die daarna gegraveerd wordt door een laser. Daarom is er geen kwaliteitsverschil door het vele gebruik van de master en klinkt elke kopie exact hetzelfde. Het gebruik van lasers vermindert ook het chemisch afval aanzienlijk. Volgens de Oostenrijkse start up Rebeat Innovation zou HD-vinyl aan elke kant een half uur muziek kunnen bevatten, zonder aan kwaliteit in te boeten. De platen zouden frequenties tot 100 kHz kunnen vastleggen. Momenteel ligt die grens op 15 kHz. 

Het gaat echter nog wel even duren vooraleer de eerste HD-elpees in de winkel liggen. Onlangs kreeg Rebeat Innovation een investering van 4,8 miljoen dollar. Daarvan gebruikt het 600.000 dollar om een eigen lasersysteem te kopen, maar die wordt mogelijk pas in juli verscheept. Vervolgens moet het bedrijf vijf persinstallaties vinden en teststempels produceren. Het plan is nu om de eerste proefversies klaar te hebben voor de Making Vinyl-conferentie in Detroit in oktober. Ergens volgend jaar moeten de eerste elpees in de winkel liggen.

Overigens hoef je geen nieuwe platenspeler te kopen voor het nieuwe vinyl. Je bestaande variant moet deze ook af kunnen spelen. Dus je hoeft alleen maar nieuwe platen aan te schaffen, hopelijk voor een niet al te hoge prijs.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:05 Gepost door Pieter Van Banden in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Het EINDE van Muziekmuseum (Vlaanderen) op de SKYNETBLOGS is in zicht !!!

Het EINDE van Muziekmuseum (Vlaanderen) op de SKYNETBLOGS is in zicht !!!

 

testbeeld muziekmuseum skynetblogs.jpg

Op vrijdag 6 april werd ons als gebruiker van de Skynetblogs het volgende gemeld via e-mail.

Met spijt moeten we aankondigen dat Skynet binnenkort de blogservice - die je misschien al sinds jaren gebruikt - zal beëindigen. Gedurende meer dan vijftien jaar creëerden en ondersteunden we een gepassioneerde en opwindende community van bloggers. Helaas is onze missie vandaag niet meer dezelfde als toen en is het voor ons nu tijd om dit hoofdstuk af te sluiten...(enz).

Vanaf vrijdag 31 mei 2018 is je blog niet langer zichtbaar voor je bezoekers!

 

Ik begon met de blog op 27 oktober 2007...dus bijna 11 jaar ! Bijna dagelijks kreeg de blog sedertdien een update.Tot vandaag verschenen zo maar liefst 12.228 blogstukjes, artikels...duizenden foto's passeerden de revue...

Het werd een hobby, zelfs een passie...ik kreeg regelmatig fijne reacties & suggesties van lezers , trouwe lezers...zelfs vanuit het buitenland ! Dat werd in dankbaarheid afgenomen...

Het aantal uren dat ik achter de PC zat is echt niet te tellen in al die jaren.

Er komt nu spijtig genoeg een einde aan...ik probeer althans al het materiaal van de blog te sparen en online te houden op een andere blog indien dat zou lukken zodanig dat het archief toch gespaard blijft van 'http://muziekmuseum.skynetblogs.be'.Het zou zonde zijn van een schat aan informatie te laten verloren gaan.

Of de blog nog heropgestart wordt valt nog af te wachten.In ieder geval is er nog altijd www.radiovisie.eu dat ik van harte aanbeveel en waarvan ik ook (mede) redacteur ben.

Tot 30 mei 2018 blijf ik deze blog verder dagelijks updaten en aanpassen!U zal opmerken dat er meerdere blogstukjes per dag gepubliceerd worden !

Ik hou u op de hoogte !

Ik kan alvast nu al mededelen dat Muziekmuseum Vlaanderen (deels) voorlopig doorgaat via https://muziekmuseumvlaanderen.wordpress.com/

Pieter Van Banden

Tijdsbalkje rood.gif

00:05 Gepost door Pieter Van Banden in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Geschiedenis: Reginald Fessenden had de allereerste privé radio-uitzending ter wereld

Geschiedenis: Reginald Fessenden had de allereerste privé radio-uitzending ter wereld

De Amerikaanse visionair Reginald Fessenden verzorgde de allereerste privé radio-uitzending ter wereld al in 1906. Op 24 december stak hij een kerstspeech af en speelde het nummer Largo van Händel op zijn persoonlijke viool. Een eerste mijlpaal in de geschiedenis van de radio. Helaas, voor de volgende vijftien jaar zouden radio- en telegrafie beperkt blijven tot het militaire domein. Tenminste in de Verenigde Staten, want in 1908, 1913 en 1914 vonden in België de belangrijkste Europese, geslaagde experimenten plaats.

 

Reginald-Fessenden-.jpg

Tijdsbalkje rood.gif

00:05 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Streaming muziekdienst voor klassieke muziek

Streaming muziekdienst voor klassieke muziek

Ook beleggers geloven erin!

 

Streaming diensten voor popsongs zijn er te kust en te keur. Van gratis met reclame, tot abonnementen waarbij je muziek ook kan downloaden. Aan al je wensen wordt voldaan. De liefhebbers van de klassieke muziek echter blijven op hun honger zitten.

idagio-klassieke-muziek-streaming.jpg

Het blijkt namelijk dat je voor klassieke muziek heel andere zoekcriteria gebruikt dan voor popmuziek, en dat die dus niet aanwezig zijn bij de gewone streaming diensten. Denk aan componist, titel van het werk, dirigent, orkest, solist… Wanneer een liefhebber van klassiek een zoekopdracht ingeeft, krijgt hij dan ook vaak foutieve resultaten.

Een Duits bedrijf had dit gat in de markt begrepen, en bracht in 2015 een streaming dienst uit voor klassieke muziek, Idagio. Daar staan momenteel 140.000 opnames op, en het bijzondere aan de dienst is dat de auteursrechthebbenden niet per ‘song’ betaald wordt, maar wel per ‘play per seconde’. Klassieke stukken duren immers vaak lang, vijftien tot twintig minuten is geen uitzondering. En dat kan je dus moeilijk ‘per song’ berekenen.

De dienst doet het niet slecht, en ook beleggers geloven erin. Idagio heeft deze week acht  miljoen euro kunnen ophalen bij verschillende beleggers, om de groei verder te kunnen zetten.

Hilde Vangool

° Idagio

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:01 Gepost door Pieter Van Banden in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

JLB gaat soms naar zee

JLB gaat soms naar zee

 

Vreemde ‘vogel’ gespot in Playa de Aro

Zonder de techniek lukt het niet, maar toch wordt radio gemaakt door mensen. Het is dan ook niet onlogisch dat ik heel wat radiomakers heb mogen ontmoeten, sommigen werden kennissen, anderen vrienden, velen verdwenen uit mijn leven. Net zoals in alle andere geledingen van de maatschappij wordt de radiowereld bevolkt door vele diverse karakters. Helemaal bovenaan mijn lijstje ‘aparte mensen’, prijkt ongetwijfeld Sylvain Tack. Een, misschien klinkt het ietwat oneerbiedig maar het is wel positief bedoeld… vreemde vogel. De link naar de vogel in het Mi Amigo-logo is daarmee snel gelegd… 

JLwzw-800x445.jpg

Ik ontmoette hem voor het eerst in het voorjaar van 1975, in Playa de Aro. Hij had Frans Schuurbiers en mezelf uitgenodigd voor een etentje want we hadden één en ander te bespreken. Er werd getafeld in een bergrestaurant. De wijn vloeide rijkelijk, de kikkerbillen waren subliem, de avond werd een nacht. Sylvain genoot van de aandacht, niet zozeer die van ons, maar wel van de aandacht die hij toen kreeg van de pers in België en Nederland. Alhoewel die niet steeds gunstig was. Die continue berichtgeving had er natuurlijk wel voor gezorgd dat Radio Mi Amigo op het hoogtepunt van zijn populariteit was beland. Dagelijks luisterden enkele miljoenen mensen naar ‘zijn’ zender. 

Toch snakte Sylvain naar meer positieve aandacht. Hij polste naar onze invloed bij de reguliere pers. “Of we niet enkele journalisten kenden die hem en zijn zender goed gezind waren?”. Helaas staken die namen toen niet in ons adressenbestand. De Vereniging voor Vrije Radio werd in die tijd zelf een beetje als ‘alternatief’ beschouwd. “Of we dan misschien meer positieve artikelen over Mi Amigo in ons eigen blad Baffle, konden schrijven?” Tja, misschien wel, maar een fanblad wilden we ook niet worden. Toch? Er werden her en der nog wat suggesties gedaan, maar op zijn expliciete vraag of we dan misschien naast ons eigen tijdschrift een Mi Amigo Fanblad wilden beginnen, zeiden we niet meteen nee, maar dat we er even over wilden nadenken.

Mi-Amigo-vogel-300x251.png

Mijn compagnon en ikzelf wisten al snel dat we dat eigenlijk niet gingen doen. Wel engageerden we ons om, indien nodig, persberichten te schrijven en teksten allerhande te redigeren. Onverwacht werd ik ook ingeschakeld voor iets totaal anders. Afgeschilderd als een bende criminelen besloot de Mi Amigo kolonie in Playa de Aro om via de zender met een boodschap voor de luisteraars naar buiten te komen. Terug thuis, werd ik gebeld door Sylvain met de vraag of ik mijn schouders onder die tekst wilde zetten. “Het moet echt dramatisch klinken!”. Uiteraard. Het bericht dat gelezen werd door Stan Haag sloeg in als een bom, waarna besloten werd om op zondag, klokslag 12:00 uur telkens een persoonlijke Playa-boodschap uit te zenden. Ik maakte nog een paar teksten waarna Stan Haag het overnam. 

Terug nu naar het bergrestaurant. Om ons een extra duwtje te geven, begon Sylvain over de mogelijkheid om ook iets te verdienen. De zender was volop bezig met het ontwikkelen van eigen promotiemateriaal, waarbij naast de gebruikelijke postkaarten, stickers en T-shirts, vooral sleutelhangers en halskettingen originele ideeën waren. Stukjes imitatiehout, met daarop de Mi Amigo-vogel en de naam van de zender (zie foto). We kregen een volle doos proefexemplaren gratis mee naar huis en mochten ze verkopen nog vooraleer Mi Amigo die zelf op de markt bracht. Het was een kleine compensatie voor het vele geld dat we uitgaven om onze documentaires over offshore radio, die Mi Amigo op zondagnamiddag uitzond, te bekostigen. 

Ze liepen als een trein die dingen. Onze voorraad was heel snel uitverkocht, er moesten nieuw komen… Helemaal uit Spanje. Omdat contacten met Mi Amigo heikel bleven, vooral omdat het gerecht meekeek, moesten we een ingewikkeld parcours volgen. Dat begon steevast met een telefoontje van bij ‘nonkel Georges’. Die woonde een eind verder in mijn straat. Omdat ik bang was dat mijn telefoon werd afgeluisterd, koos ik voor die omweg. De boodschap kwam terecht bij het bedrijf Simex in Ledeberg van meneer Deseyn, de vader van Pierre. Die laatste produceerde voor ons ‘De Geschiedenis van de zeezenders’, in zijn persoonlijke studio. Simex verstuurde daarna een telex naar RADO in Spanje. Kort daarna was er post voor het garenbedrijfje vanuit Playa de Aro in neutrale kartonnen dozen.

Niet zo heel veel later lanceerde één van de grootste adverteerders op de zender, Juwelier Zwitserland, een heus Mi Amigo-juweel. Een ambachtelijk gemaakt zilveren handje dat het vredesteken liet zien en de woorden ‘love, peace, good music’ (zie foto). Achterop stond de naam van het station. Er was een beperkte oplage die bijgevolg duur werd verkocht. Een hebbeding dus. We kochten er zelf een paar als souvenir, maar medewerkers van de VVVR en andere abonnees van ons blad, wilden er ook graag eentje hebben. Kortom, we dachten er aan om de ‘juweeltjes’ zelf te gaan verkopen. Maar we botsten op een njet bij Juwelier Zwitserland. 

Tot Sylvain Tack zich ermee ging bemoeien. Alhoewel we dan al duidelijk hadden gemaakt dat hij niet op ons kon rekenen voor zijn Mi Amigo-fanclub bracht de post in Geluwe, op een doordeweekse dag, een kleine kartonnen doos langs met een tiental handjes. Gratis geleverd! De winst was helemaal voor ons. Het zou het laatste, zij het onrechtstreekse contact worden met Sylvain Tack. Inmiddels was immers de Mi Amigo Fanclub gestart. Fernand Moerman en Mireille Demeester uit Wevelgem gingen die leiden, waardoor we eigenlijk niet langer ‘bruikbaar’ waren voor Sylvain. Tot het nog erger zou worden. Maar dat is een verhaal voor een andere keer…

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

IN DE NADAGEN VAN DE NEDERLANDSE RADIOKOLONISATIE

IN DE NADAGEN VAN DE NEDERLANDSE RADIOKOLONISATIE
 
 
Vlaamse presentatoren en Nederlandse dj’s
 
 
Een tijdje geleden kwam oud RadioVisie-collega Ron Schultz nog eens langs. Helemaal uit Rotterdam. We waren elkaar een tijdlang uit het oog verloren, maar Facebook zette ons opnieuw bij elkaar in een Brugs restaurant. Er werden tal van herinneringen uitgewisseld. En er werd een heuse boom opgezet over het verschil tussen de radio-aanpak in Nederland en Vlaanderen, waarbij we tot een verrassende vaststelling kwamen. Maar we werden het wel roerend eens met elkaar. 
 
 
3030979-68957c8d26ea47c7c793fe254cebc70e.pngEen paar decennia geleden luisterden veel, heel veel Vlamingen naar de Nederlandse zeezenders, of naar de Vlaamse collega-stations Atlantis en Mi Amigo, waar tal van… Nederlanders werkten. Om nog maar te zwijgen over de schare Vlaamse fans die afstemden op Hilversum 3. Bij gebrek aan muziekzenders in Vlaanderen waren er ook geen muziekbladen. Enkel Juke Box was min of meer overeind gebleven. In de slipstream van de Nederlandse top 4O-stations volgden bladen als Muziek Express, Muziek Parade, Muziekkrant Oor, Hitkrant… Ook de Nederlandse televisie koloniseerde Vlaanderen. 
 
 
Als je bij de hond slaapt, krijg je zijn vlooien. Dat werd helemaal duidelijk toen de vrije radiostations overal in Vlaanderen de kop opstaken. Omdat de bovenburen nu eenmaal lichtjaren voorsprong hadden opgebouwd bij dat medium, doken ze dan ook in grote getale op bij de Vlaamse zenders. Het Nederlandse accent deed immers terugdenken aan de hoogdagen van de zeezenders. Dat gaf een vertrouwd gevoel. Tot ergens midden jaren 80 maakten weinig Vlamingen een punt van de ‘Hollandse invasie’. 
 
 
Toch kwam de kentering nog verrassend snel. Met enige vorm voor overdrijving kan ik stellen dat Vlaanderen het ‘Hollandse’ koloniale juk afwierp. De Vlaamse vrije zenders leerden snel en ontdekten dat de binding met de luisteraars beter kon met de inzet van eigen mensen. De voorbije drie decennia ontstond er een eigen radiocultuur. Een duidelijke. Met significante verschillen. 
 
 
In Vlaanderen werken er ‘presentatoren’ bij de radio, in Nederland zijn het dj’s. Tenminste toch bij die zenders die een muziekformaat hanteren. Het verschil zit al in dat ene woord; ‘presenteren’. ‘De dikke Vandale’ legt het als volgt uit: presenteren heeft iets deftigs, er worden onderdelen aan elkaar gepraat, men biedt informatie aan. Als je het zo bekijkt dat neigt dat inderdaad een beetje naar… saai, eentonig, vlak. Nederlanders presenteren niet, maar animeren en entertainen de luisteraars. “Vlamingen zijn beleefder”, stelt Ron. Dat hoor je op ook op de radio. “Nederlanders zijn rechter voor de raap”. 
 
 
3030979-f5b64a64fbdbd19c688d68dedb83f871.pngOm het met een voorbeeld duidelijk te maken; “De muziek vind ik op veel Vlaamse stations beter, wegens ruimer. In Nederland kent men maar vijf artiesten. Toch luister ik liever een paar keer per uur naar een zichzelf herhalende zangeres die levensmoe lijkt, dan naar goede muziek met een saaie dj. Het valt me ook op in de nieuwsprogramma’s van Radio 1 (VRT). Iemand die geïnterviewd wordt, al dan niet via de telefoon, hoeft niet drie keer in gesprek bedankt te worden. Dat haalt de vaart eruit. Iets minder lief zijn, levert vaak interessante programma’s op. Veel Vlamingen geven me op dat punt gelijk, maar misschien zijn ze gewoon beleefd?” Touché!
 
 
Hoe ik er zelf over denk? Moeilijke vraag. Ik heb steeds grensoverschrijdend gewerkt. Ik heb Nederlandse en Vlaamse mentors gehad. Ik heb in beide landen goede vrienden. Het feit dat we eenzelfde taal spreken, heb ik steeds als aan pluspunt ervaren om mensen beter te leren kennen. En ik ben alles wat een nationalist niet is. Dat helpt ook. Maar inderdaad, het gaat om twee verschillende culturen. Of toch niet helemaal? Als je in Zeeuws-Vlaanderen, Noord-Brabant of Limburg terechtkomt, dan blijken Nederlanders soms verdacht veel op hun Vlaamse buren te lijken.
 
 
Ook de minzame welwillendheid voor Vlamingen in de Amsterdamse grachtengordel is niet noodzakelijk exemplarisch voor de rest van Nederland. Boven de Moerdijk denkt men trouwens heel vaak dat hun landgenoten uit het zuiden eigenlijk uit… Vlaanderen komen. Van één zaak ben ik wel heel zeker, ik begrijp de Nederlandse radiomakers steeds minder goed. Hun woordenschat staat bol van vernederlandst tot compleet Engels. En zelfs al worden er hele Nederlandse zinnen gebruikt, dan nog is de verstaanbaarheid vaak een ramp wegens het gebruikte accent.
 
 
Lang gelden was Joost den Draaijer de enige Nederlandse radiomaker die ik niet of nauwelijks begreep, tegenwoordig zijn het er veel meer. Waar zijn de Frits Spitsen, de Jan van Veenen, de Felix Meurders, de Ferry Maats en de Stan Haags gebleven? “Klopt” beaamt Ron. “Je hoort nu vooral een Gooise tongval. In het Gooi zitten de media geconcentreerd. Daar is het begonnen en heeft het zich verspreid”. Maar ook in Vlaanderen worden we geteisterd door het ‘verkavelingsvlaams’. Gelukkig hoor je dit minder op de radio. TV-presentatoren komen er mee weg. Zet één van hen achter een radiomicrofoon dan wordt dat soort foute taalgebruik niét meer gepikt. 
 
 
Kijk en daarin onderscheiden beide media van elkaar, alweer.
 
 
 
 
Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Retro:PLAN VAN MINISTER VAN CULTUUR DE BACKER

  PLAN VAN MINISTER VAN CULTUUR DE BACKER
Ontkoppel BRT2 ten gunste van de lokale radio’s

3023578-fad152bf34a9879f3a103dc616b84342.png

Ik borduur nog even verder op de inbeslagname van Radio Scorpio op 20 februari 1980, waarover ik het eergisteren had. Diezelfde dag werd immers ok Studio 17 opgepakt in Leuven. Waar bij Scorpio het studiomateriaal ongemoeid werd gelaten, verdween alle apparatuur van 17 wél in de combi’s van de BOB. Niet alleen Leuven stond op zijn kop, ook in Brussel was dat het geval. In de hoofdstad werden de vrije zenders immers met rust gelaten, de solidariteit en verontwaardiging waren bijgevolg enorm. 

 

Dat was ook journalist, radio- en tv-maker Jan Van Rompaey niet ontgaan. In zijn zondagse programma ‘Ronde Tafel’ op BRT2 (Omroep Brabant) van 24 februari 1980, voerde hij daarom een discussiegesprek over vrije radio met o.a. Ugo de Clerck van Radio Scorpio en voorzitter van de Vereniging ter Bevrijding van de Ether, plus Minister van Vlaamse Cultuur Rika De Backer. Ook de directeur van de technische dienst van de BRT, Michel Gewillig werd aan het woord gelaten. Helaas bleek die zeer slecht op de hoogte te zijn van frequenties… Volgens hem moesten de vrije zenders maar opgedoekt worden omdat het zonde was die ‘nuttige’ frequenties’ daar voor te besteden. Hij stelde ook nog voor om die vrije zenders een plek te geven op de AM-band. 

 

Kijk eens aan. De tijden veranderen (niet). Sinds enkele jaren zijn er diverse partijen die aan de opeenvolgende Ministers van Media (Marino Keulen, Geert Bourgeois, Ingrid Lieten, Sven Gatz) gevraagd hebben om op die middengolf een project te mogen beginnen. Al dan niet tijdelijk. En er zijn dit keer wel degelijk frequenties beschikbaar. De openbare omroep gebruikt er immers geen enkele meer. ’Nee daar beginnen we niet meer aan’, klinkt het nu op het ministerie. Er is blijkbaar weinig nieuws onder de zon. Mensen die radio willen maken worden nog steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Paraplu’s gaan open. Voor het toeteren van onzin schaamt men zich nog steeds niet. 

 

Mevrouw De Backer vertelde bij Jan Van Rompaey ook over haar plan om vrije radio toe te laten via de… BRT. Dit door een wekelijkse ontkoppeling van het regionale BRT2 omdat die per provincie een afzonderlijke zender hebben. Ik vroeg me in RadioVisie 26 (van 14 april 1980) af of dat wel in goede aarde zou vallen van BRT2 zelf. En hoe maak je lokale radio via zenders van vijftig kiloWatt? De VEBE schoot het plan meteen af. In de dagen en weken na de bekendmaking van hét plan De Backer, kwam niemand opdagen om de zaken uit te werken. Er is nadien nooit nog iets van vernomen. 

 

Kijk naar onderstaande filmpje om naar een bijzonder merkwaardig interview  te kijken.

 

Michel Gewillig Directeur Technische Dienst BRT (1980)

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-04-18

Frankrijk:In juni gaat DAB+ in het Noordwesten van start

   Frankrijk:In juni gaat DAB+ in het Noordwesten van start

 

Nog deze zomer zijn in het noordwesten van Frankrijk de eerste radiostations via DAB+ te ontvangen. Mediaregulator heeft eerder deze maand zeven multiplexen goedgekeurd voor onder meer Lille, Duinkerken en Calais. Op 19 juni gaat DAB+ hier officieel van start.

 

DAB+ in Noordwest-Frankrijk in juni van start In het noordwesten van Frankrijk komt één regionaal DAB+net aangevuld met zes lokale netten.

 

Op het regionale DAB+net gaan 13 stations uitzenden waaronder Skyrock, Sud Radio, Metropolys, Oüi FM, RCF Nord de France, Crooner Radio, Generations en Mona FM.

 

De stad Lille krijgt daarnaast twee lokale multiplexen met in totaal 26 radiostations waaronder Radio FG, Chante France, France Maghreb 2, Melodie, Canal FM, Delta FM, RFI en Grand Lille Info. Ook het publieke Radio France is vertegenwoordigd met Fip. Deze zender is op FM niet te ontvangen in Lille vanwege het gebrek aan frequenties.

 

Duinkerke en Calais krijgen elk één lokaal DAB+net met respectievelijk acht en zeven radiostations.

 
De start van DAB+ in Hauts-de-France, waarin Lille, Duinkerke en Calais vallen, maakt uit van het grootschalige “knooppunten en bogen” plan voor de uitrol van digitale etherradio van de Franse overheid.

 

Het is de bedoeling dat uiterlijk 2020 alle Franse stedelijke regio’s met meer dan 175.000 inwoners (knooppunten) DAB+ dekking hebben, almede de tussenliggende autosnelwegen (bogen).

 

Eerder deze maand startte mediaregulator CSA de verdeelprocedure voor Bordeaux en Toulouse. In beide steden is ruimte voor 39 radiostations. Recent kregen 31 radiostations in Rouen een vergunning om via DAB+ uit zenden. In Nantes kregen in totaal 39 radiostations een plekje op DAB+. De uitzendingen zullen later dit jaar starten.

 

Met de uitrol van DAB+ werd in Franrijk in 2014 gestart in Parijs, Marseille en Nice. Dat ging in eerste instantie moeizaam omdat de grote Franse radiogroepen weigeren om uit te gaan zenden via DAB+. Grote zenders als RTL, Europe 1, Nostalgie, Fun radio, Virgin Radio en NRJ ontbreken dan ook.

 

radio nl.jpgMartin Slijper

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

DL:Middengolfantennes in Nordkirchen ontmanteld

DL:Middengolfantennes in Nordkirchen ontmanteld

 

In het Duitse Nordkirchen zijn woensdag de middengolfantennes die voorheen gebruikt werden voor de uitzendingen van radiozender Deutschlandfunk ontmanteld.

middengolf-mast.jpg

Een van de twee zendmasten in Nordkirchen vlak voor ontmanteling (c) Jassy

 

De antennes werden al sinds eind 2015 niet meer gebruikt en eigenaar Media Broadcast heeft besloten om de antennes van beide bijna 100 meter hoog te ontmantelen. Inmiddels zijn in Duitsland de uitzendingen via de middengolf al enige tijd stopgezet en hebben de zendmasten geen functie meer.

Deutschlandfunk was tot en met eind 2015 te horen via middengolffrequentie 549 kHz in delen van Nederland door zendinstallatie van Nordkirchen dat in de deelstaat Nordrhein-Westfalen ligt.

Naast Deutschlandfunk heeft ook de radiozender Truckradio nog een aantal jaren uitgezonden vanaf deze installatie op 855 kHz. Woensdagochtend zijn beide antennes ontmanteld door de tuidraden met een snijbrander los te snijden. De ontmanteling verliep vlekkeloos.

De middengolfantennes in Nordkirchen zijn niet de eerste antennes dit jaar in Duitsland die zijn ontmanteld. Eind februari is de 240 meter hoge zendmast in Tannfeld nabij Thurnau (Beijeren) opgeblazen. Deze mast werd ook gebruikt voor de uitzendingen van Deutschlandfunk op de middengolf.

Vrijdag 2 maart zijn in Donebach (Baden-Württemberg) twee antennes opgeblazen die voorheen werden gebruikt voor de uitzendingen van Deutschlandfunk op de Langegolf (153 kHz).

mediamagazine.png

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

JLB gaat soms naar zee

JLB gaat soms naar zee

Stukje 'Noordzee' in een doosje

 

‘De groene splinter’ is uiteraard één van de zes albums uit de nooit-meer-geëvenaarde ‘blauwe reeks’ van Suske & Wiske. Als notoir verzamelaar van de stripboeken uit mijn jeugd ontbreekt dit meesterwerkje van Willy Vandersteen niet in mijn bibliotheek. Maar ik bezit nog een andere ‘groene splinter’, een echte…

JLwzw-800x445.jpg

Als je fan bent van iemand dan is het niet onlogisch dat je aan het verzamelen slaat rond je ‘favoriet’. Enerzijds zijn er de commerciële spullen waar je makkelijk aan komt, anderzijds is het de ultieme droom om gepersonaliseerde items te bezitten. Handtekeningen en selfies scoren daarbij hoog. Ben je radiofan, dan is het bezitten van ‘persoonlijke’ dingen een stuk moeilijker.

Soms lukt het toch. Ik heb er eentje. Eén van de foto’s die bij dit stukje hoort, heeft er alles mee te maken. Een beetje banaal misschien. Maar het is wat het is… Een klein, groen stukje uitgeharde verf dat ik al ruim 47 jaar bewaar in een doosje. Na al die tijd stel ik mezelf wel eens de vraag ‘wat bezielde me toen eigenlijk?’ Fans bewandelen vreemde paden. Ik kan het weten…

Het heeft alles te maken met één van de meest spannende en dramatische radionachten die ik tijdens het DX-en beleefde. De datum is 15 mei 1971. Een zaterdagavond. Het was te vroeg om op zoek te gaan naar verre zenders, daarom was ik in afwachting nog even blijven hangen bij de kortegolfzender van Radio Northsea International (RNI).

Luisteren op de middengolf naar dit station kon niet in Geluwe door de nabijheid van de sterke zender van France Inter uit Lille. RNI maakte gebruik van de 220 meter, de Franse openbare omroep zat op 219,7 meter, met een 150 kW zware zender. Geluwe ligt op een boogscheut van de Noord-Franse stad. Storingsvrij luisteren lukte dus niet. Gelukkig waren er de uitzendingen in de 31- en 49- meter band.

Alan-West.jpg

Alan West, toevallig één van mijn favoriete dj’s, presenteerde zijn show. Het was na 23:00 uur toen ik hem, half ingedommeld, plotseling “Mayday… mayday… mayday” hoorde roepen. “This is Radio Northsea International. This is an SOS call. Mayday, mayday, mayday, mayday. Radio Northsea International from the Mebo II, to be exact 52 degrees 11 minutes latitude, 4 degrees 16 minutes longitude. Four miles off the coast of Holland, o­ne mile off the radioship Norderney, Veronica”.

Ik was meteen klaarwakker! Eerst dacht ik aan een spannend item in zijn programma, maar het bericht werd vele malen herhaald. Alan gaf ook enkele telefoonnummers door. Onder andere dit van het hoofdkantoor van Mebo Ltd in Zürich – Zwitserland. “Mayday, mayday, the Mebo II is on fire. SOS, SOS, we had an explosion on board, mayday, mayday, we need help!”

Ruim na middernacht verdween de zender uit de lucht. De zin om te slapen was helemaal over. Toen dat uiteindelijk toch lukte en ik de volgende ochtend weer wakker werd, spoedde ik mij naar de NSF-ontvanger. Tot mijn grote verbazing waren de uitzendingen hervat. Over het hoé en waarom is nadien heel veel geschreven. Feit is dat er zeer snel hulp was komen opdagen. Er waren ook geen gewonden. De schade aan de Mebo II was beperkt gebleven. Het bovendeel van de kombuis en het achterdek waren weliswaar grotendeels afgebrand.

Het was een merkwaardig toeval dat er kort na deze aanslag een trip naar de zendschepen op de Noordzee was gepland, vanuit Scheveningen, met de alom bekende vissersboot de Dolfijn. Uiteraard was ik van de partij. Er heerste een vreemde sfeer aan boord. Het was immers duidelijk geworden dat de directie van Radio Veronica achter de aanslag zat. Wij zouden beide zendschepen bezoeken. Toch werd de bemanning van de Norderney, het zendschip van Radio Veronica, hartelijk begroet. Heel erg dicht werd evenwel niet gevaren. Bij de Mebo II ging het er helemaal anders aan toe. De Dolfijn ging zelfs langszij liggen en bleef er een hele poos dobberen.

De achtersteven van het zendschip vertoonden nog alle sporen van de dramatische nacht. Zwartgeblakerde delen, verbogen metaal, her en der nog wat puinresten. Enkele fans mochten aan boord gaan. Ik zag een overstap, het blijft al bij al een hachelijke onderneming om van het ene schip op het andere te klauteren op volle zee, niet zitten. Ik kon niet eens zwemmen!

RNI-groene-splinter.jpg

Toen ik me concentreerde op de verbrande romp zag ik net boven de geschilderde naam van het station dat de verf her en der los was gaan zitten door de hevige warmte. Ik kon er net bij en pulkte een stukje groen los. Het verdween snel in mijn zakken. Een relikwie! Een exclusief aandenken. Iets wat weinigen hebben.

Zo dacht ik er toen over. Jaren later kijk ik er toch anders naar. Met een glimlach. Me een beetje afvragend hoe ik op het idee kwam? Ach, er is een tijd en een plaats voor alles. En het is alvast een anekdote die niet iedere radiofan, al is het dan nog een RNI-fan, kan vertellen.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |