26-05-18

Het EINDE van Muziekmuseum (Vlaanderen) op de SKYNETBLOGS is in zicht !!!

Het EINDE van Muziekmuseum (Vlaanderen) op de SKYNETBLOGS is in zicht !!!

 

testbeeld muziekmuseum skynetblogs.jpg

Op vrijdag 6 april werd ons als gebruiker van de Skynetblogs het volgende gemeld via e-mail.

Met spijt moeten we aankondigen dat Skynet binnenkort de blogservice - die je misschien al sinds jaren gebruikt - zal beëindigen. Gedurende meer dan vijftien jaar creëerden en ondersteunden we een gepassioneerde en opwindende community van bloggers. Helaas is onze missie vandaag niet meer dezelfde als toen en is het voor ons nu tijd om dit hoofdstuk af te sluiten...(enz).

Vanaf vrijdag 31 mei 2018 is de blog niet langer zichtbaar voor u als bezoeker!

 

Ik begon met de blog op 27 oktober 2007...dus bijna 11 jaar ! Bijna dagelijks kreeg de blog sedertdien een update.Tot vandaag verschenen zo maar liefst méér dan 12.500 blogstukjes, artikels...duizenden foto's passeerden de revue...

Het werd een hobby, zelfs een passie...ik kreeg regelmatig fijne reacties & suggesties van lezers , trouwe lezers...zelfs vanuit het buitenland ! Dat werd in dankbaarheid afgenomen...

Het aantal uren dat ik achter de PC zat is echt niet te tellen in al die jaren.

Er komt nu spijtig genoeg een einde aan...ik probeer althans al het materiaal van de blog te sparen en online te houden op een andere blog indien dat zou lukken zodanig dat het archief toch gespaard blijft van 'http://muziekmuseum.skynetblogs.be'.Het zou zonde zijn van een schat aan informatie (én foto's) te laten verloren gaan.

Of de blog nog heropgestart wordt valt nog af te wachten.In ieder geval is er nog altijd www.radiovisie.eu dat ik van harte aanbeveel en waarvan ik ook (mede) redacteur ben.

Tot 30 mei 2018 blijf ik deze blog verder dagelijks updaten en aanpassen!U zal opmerken dat er meerdere blogstukjes per dag gepubliceerd worden !

 

Ik kan alvast nu al mededelen dat Muziekmuseum Vlaanderen (deels) al voorlopig doorgaat via https://muziekmuseumvlaanderen.wordpress.com/

Pieter Van Banden

Tijdsbalkje rood.gif

00:05 Gepost door Pieter Van Banden in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De dag dat België de radio uitvond (12)

De dag dat België de radio uitvond (12)

 

29473253_10213971174464885_732400792799019008_n.jpg

S&SI, ondertussen van naam veranderd in Roxy en 4FM zagen enkel een mogelijkheid om te overleven via de nogmaals aangepaste mediawetgeving. Toenmalig Minister van Media, Dirk Van Mechelen (VLD) had op de valreep van 1999 een technisch team van het Nederlandse Nozema aan het werk gezet om een nieuw frequentieplan te bedenken. Er was eindelijk een wettelijke basis gecreëerd voor twee landelijke commerciële radio’s in Vlaanderen.

Winnaars werden gecontesteerd

Na een fel bevochten strijd tussen zeven kandidaten, waaronder zelfs een Finse groep, haalde 4FM de ene licentie. Investeringsmaatschappij Think Media (eerder opererend als Groep De Beukelaar), had het project mee helpen financieren. Vier collega’s en vrienden, hadden een droom waar kunnen maken (foto).

Een tweede licentie ging naar Qmusic. Eigendom van de Vlaamse Media Maatschappij (op 1 februari 1989 gestart met het eerste commerciële tv-station in Vlaanderen). Twee totaal verschillende initiatieven hadden het gehaald. Het leidde tot grote consternatie bij de verliezers. De Finse groep Finnpage, trok zelfs naar de Raad van State. ‘Muziek & Feiten’ een andere kandidaat stapte naar de rechter. Beiden kregen ongelijk.

4-fm-oprichters-768x316.jpg

De oprichters van 4FM; Wim Weetjens, Jan Caerts, Stefan Ackermans en Dirk Guldemont

 

Gestart en gestopt op dezelfde dag

4FM begon de officiële etheruitzendingen op 31 oktober 2001 via de 88.6 MHz vanuit Brussel. Ze hoefden daartoe uiteraard alleen maar hun bestaande kabelsignaal door te prikken. Nog diezelfde dag, om 15:10 uur, verdween het station ook weer uit de lucht. Dat gebeurde op verzoek van het Vlaams Commissariaat voor de Media. De in Brussel gebruikte frequentie bleek niet gecoördineerd. Er was op dat moment een langlopend dispuut aan de gang tussen de ministers Dirk van Mechelen en zijn Franstalige opponent Richard Miller. 4FM werd er de dupe van. Qmusic begon met testuitzendingen op diezelfde 31 oktober 2001, de officiële programma’s startten op 12 november. 

HIER kan je luisteren naar een (kort) geluidsfragmentje van de testuitzendingen van 4FM (opgenomen met Sony Mini-Disc) enige weken voor de echte uitzendingen van start gingen!

logo bandopnemer-bewegend.gif

Klik op het bandopnemertje én luister

De vele ministeriële oorlogen

Beide commerciële stations dienden hun signaal via respectievelijk 33 en 23 verschillende frequenties uit te zenden om een quasi landelijke dekking te realiseren. Die vele frequenties en een onbestaand beleid ten opzichte van de lokale radio’s, zorgden voor chaos. Niet alleen in de ether, maar ook bij de radiomakers zelf. De druk werd onhoudbaar. Enkele opeenvolgende Ministers van Media (Eric Van Rompuy, Dirk Van Mechelen en Marino Keulen) slaagden er uiteindelijk in om een nieuw, verbeterd plan voor alle Vlaamse radiostations uit te werken. Daarvoor werd zelfs een heftige strijd uitgevochten met de Waalse collega’s. Ondanks het feit dat radiosignalen niet stoppen aan een geografische of taalgrens, zijn zendvergunningen en frequentieverdeling in België een federale materie. Met alle onlogische gevolgen van dien. 

2.jpg

De komst van stadsradio’s

Als gevolg van het nieuwe decreet konden geïnteresseerden zich ook kandidaat stellen voor een commerciële regionale licentie in 2003. In iedere Vlaamse provincie werd er een vergunning voorzien. Een nieuw fenomeen dook op. ‘Provinciale’ radio. Alhoewel er dit keer niemand vragende partij was voor zoiets werd dit toch door de wetgever voorzien. Antwerpen 1 (Antwerpen), Radio Go (Oost-Vlaanderen), Radio Mango (West-Vlaanderen), Radio Contact Vlaams-Brabant en FM Limburg zagen het levenslicht. 

Gelijk met de ‘provinciale’ licenties werden ook nieuwe vergunningen, voor de duur van negen jaar uitgereikt aan bijna driehonderd lokale radio’s. Daar waar het vroeger allemaal om omroepjes ging die een vermogen van 100 Watt dienden te gebruiken, waren er nu vele uitzonderingen. Een tiental projecten mochten grotere vermogens gebruiken. Zij kregen de benaming ‘stadsradio’ van de wetgever. 

Weinig interesse van de luisteraar 

Toen er in 2004 eindelijk legio mogelijkheden waren voor radio uit privé-initiatief, leek de interesse van de investeerders echter ver weg. Alle regionale omroepen en de meeste nieuw vergunde lokale en stadsradio’s hadden uiterste moeite om hun project gefinancierd te krijgen. Ook het aantrekken van de juiste medewerkers ging traag en moeizaam. Meestal moest men terugvallen op vrijwilligers of alleen maar non stop muziek uitzenden. En wat misschien nog het ergste was, de modale luisteraar lag er totaal niet meer wakker van. 

Na vier jaar aanmodderen bleek ook geen enkele ‘provinciale’ omroep levensvatbaar. Uit de restanten werd een derde landelijke commerciële radio geboren, Nostalgie. Het project zag het levenslicht op 20 maart 2008. Krantenuitgevers Corelio en Concentra gingen daarvoor een samenwerking aan met de internationale NRJ-groep, toen het grootste radioconcern ter wereld. De zender moest een tegengewicht bieden voor de landelijke commerciële stations van de Vlaamse Media Maatschappij: Qmusic en Joe.

Wordt vervolgd

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

JLB gaat (soms) naar zee

JLB gaat (soms) naar zee

 

jlb-gaat-soms-naar-zee-1-1024x569.jpg

 

De eerste vrije radio in Vlaanderen? Die Blokken-vraag borrelde spontaan op toen de datum van 29 maart vorige week voorbij kwam.  Alweer een opmerkelijk verjaardag. We moeten liefst 39 jaar terug in de tijd voor een antwoord…

Meestal wordt het Leuvense Radio Scorpio aangehaald. Tja, het is maar hoe je de woorden ‘vrije’ en ‘radio’ definieert. Ik wil er best wel eens een boompje over opzetten. Tijdens een zomerse BBQ bijvoorbeeld. Bij u thuis. U kent mijn nummer. Wat ik nu al ter overweging kan meegeven is het volgende. Midden 1978 was in het Kortrijkse reeds een radiopiraat actief die zich Gemini noemde. Af en toe eens een paar uur in de lucht tijdens een weekend, vanaf diverse locaties. Rond de jaarwisseling doken op het redactie-adres van RadioVisie – gewoon bij mij thuis dus, een reguliere eengezinswoning – , twee abonnees van het blad op.

Ferry Vanloon (foto) en Geert Vandijk, eigenlijk heetten ze helemaal anders, maar omdat radiomensen ook een beetje artiesten zijn, is een pseudoniem best aanvaardbaar. Bovendien bleken de heren de initiatiefnemers te zijn achter de Kortrijkse piraat, dus enige afscherming van hun ware identiteit was mooi meegenomen. Illegaal uitzenden was toentertijd net geen halsmisdrijf waar je levenslang voor werd opgesloten. ‘Of RadioVisie misschien eens iets kon schrijven over Gemini?’ en ‘Dat ze nog medewerkers zochten’. Afijn, wie bij de hond slaapt, krijgt zijn vlooien. Die medewerkers, daar moesten ze dus niet lang naar zoeken. Ik wilde zelf wel eens van de verboden vrucht proeven.

1.png

Het was februari 1979. Er werd een plan van aanpak opgesteld. Gemini werd Radio Zuid. Er verscheen een annonce in het populaire huis-aan-huisblad Atlas, niet in RadioVisie. Sollicitanten werden één voor één aan de tand gevoeld in… een lokaal kapperssalon. Dwaalsporen aanbrengen, was het motto. BRT 2 West-Vlaanderen nodigde ‘iemand’ uit om over de nakende concurrentie te gaan praten. Die eer viel mij te beurt. Ik was enige die tijd had, de rest moest werken op de middag. Ik zette mijn beste Nederlandse accent op, heette plots Tom Bremer en scoorde punten bij de redactie, de luisteraars en de gerechtelijke politie. Maar dat laatste wisten we toen nog niet.

Vanaf april zouden we ieder weekend gaan uitzenden. Eén keer in de week, op zondag. Zes uur lang, van 10:00 tot 16:00 uur. Eén lang instuifprogramma, met één centrale presentator en veel gasten. Geen strak schema, gewoon de bandopnemer starten en beginnen. Spontaan, drijvend op buikgevoel, improviserend. Helemaal tegengesteld aan de strakke regels van de BRT dus. Omdat alleen Ferry een degelijke studio had, zouden we bij hem opnemen. De eerste keer zou dat op 29 maart doorgaan, de uitzending zou twee dagen later gebeuren. Er werden wat afspraken gemaakt en op de kick off dag werd de band gestart. Tom Bremer (foto), Suzy Verhoeven (mijn vrouw dus), Ferry Vanloon, Tommy Degroot en de Menense Wieltjesprinses waren aanwezig. Later zouden meer mensen langskomen…

Wat gebeurde. Enkel niet degenen waarmee we een afspraak hadden. De opnamestudio bevond zich op de eerste verdieping. Toen er gebeld werd keken we als vanzelf door het raam. Een zestal onbekende heren, waarvan vier in een uniform van politie-agent. Geen van allen stonden op ons gastenlijstje. Wie niet was uitgenodigd kwam er niet in. Spelregels zijn er om de boel soepel te laten werken. De deur bleef dicht en de recorder opnemen. Plaatje op, singeltje af, praatje maar meer… Maar kijk, sommige ongenode gasten zijn koppig. Een half uurtje later knalde de voordeur vrij onzacht open en kwam Marina, de echtgenote van Ferry de trap opgestormd, in haar kielzog twee verfrommelde heren en de vier agenten, met een huiszoekingsbevel. Ze waren getipt dat er een illegale radio-uitzending gaande was.

2.png

Nu leek ons dat een vreemde manier om zoiets vast te stellen. Even de radio aanzetten en luisteren had heel wat moeite en geld kunnen besparen. Om toch naar binnen te kunnen, zonder de voordeur in te beuken, blijkbaar mocht dat toen niet, misschien is het nog steeds zo, was het gezelschap naar het lokale zwembad getrokken. Op één of andere manier hadden ze hun huiswerk bijzonder gedetailleerd gemaakt, want ze wisten dat Marina op dat tijdstip in het plaatselijke zwembad haar baantjes aan het trekken was. Manu Militari werd ze uit het water gevist, in een combi naar huis gereden en verplicht om de voordeur open te maken. Waar ze enkel verbaasde mensen zagen die ‘iets’ aan het opnemen waren. Geen hoofdprijs!

Ik kan me voorstellen dat je daarna niet graag bij de grote bazen komt. ‘Sorry chef, het was vals alarm’. Kortom, er werd verder gezocht. In een schuurtje, helemaal achteraan in de tuin werd een vreemd ‘apparaat’ gevonden. Dat onmiddellijk geconfiskeerd werd. Op de officiële documenten omschreven als: ‘Metalen toestel, lijkend op de binnenkant van een radiotoestel, mogelijk een zenderapparaat, ook bedoeld voor CB’. Ook dat laatste was toen verboden. De mannen van het gerecht namen geen enkel risico, zoveel was duidelijk. De hele operatie werd redelijk toevallig opgenomen, de bandrecorder was immers al die tijd blijven draaien. Tegelijk was een abrupt einde gekomen aan de eerste officiële opnamedag van Radio Zuid. Gefnuikt vooraleer er ook maar een seconde was uitgezonden.

Duidelijk was dat in april 1979 Vlaanderen nog niet klaar was voor vrije radio. Jan Modaal waarschijnlijk wel, maar Piet Pakkeman, dacht daar anders over. Het Zuid-project werd opgedoekt. De plannen bijgesteld. In december van datzelfde jaar ging hetzelfde project, met quasi dezelfde ploeg, opnieuw van start. Nu opnieuw met de naam Gemini. Zuid was verbrand, er was een gerechtelijk onderzoek gaande. Je moet de kat niet bij de melk zetten. Kortrijk werd ingeruild voor het Waalse dorpje Herseaux, net over de taalgrens. Franstalig België was op dat moment immers wél rijp voor vrije radio. Op 23 december 1979 begon het grote Gemini-avontuur. Waarschijnlijk niet de eerste Vlaamse vrije radio die op zeer regelmatige tijdstippen uitzond. Tuurlijk niet, enkel de uitzendingen waren grotendeels Vlaams. De locatie was op en top Waals. Leve België!

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

JLB gaat soms naar zee

JLB gaat soms naar zee

Bart van Leeuwen, de eerste volwassene die jonger was

 

Mijn eerste herinneringen? Het mag vreemd lijken maar hoe ouder ik word, hoe duidelijker die zijn. Het geheugen is een raar ding. Het raakt nooit vol. Wel wijzigt de volgorde. Heeft het te maken met het belang dat je hecht aan gebeurtenissen? Ik zou het moeten opzoeken bij Dokter Google. Maar daar schiet ik eigenlijk niks mee op. Veel zal het niet veranderen aan de zaken die ik ergens een plekje heb gegeven.

JLBnaarzee-709x445.png

Neem nu de vraag die ik onlangs kreeg toen we met een groepje radiofans herinneringen ophaalden; ‘Wat mijn eerste herinneringen waren aan het medium? Waar ik de radio het eerst hoorde, ontdekte?’. Ontegensprekelijk zal dat bij mijn ouders geweest zijn. Ik zie de ‘lampenbak’ nog steeds staan. Op een dressoir, in de living. Niet onlogisch dat ik de NSF nooit ben vergeten want hij verhuisde naar mijn kamer toen er in Huize Bostyn een nieuw toestel (met FM) kwam. Er werd dagelijks geluisterd naar de radio. Veelal naar Franse zenders omdat die loeihard te ontvangen waren. We woonden dan ook op een boogscheut van de Franse grens.

Neefs-Lamo.png

Die Franse programma’s ben ik helemaal vergeten, dit in tegenstelling tot de stemmen die te horen waren bij Radio Luxemburg. Pa Cyriel had immers een stevige voorkeur voor die zender omdat daar een taal gesproken werd die hij veel beter begreep. De zondagen waren radio-hoogdagen. Mijn vader dweepte met Jef Burm, Rudi Carell, Terry Lama (op de foto naast Louis Neefs), Jo Leemans en de Accordeonclub Wim van der Velde. Om hen een plekje te geven in het juiste tijdsegment ben ik wel degelijk ten rade gegaan bij Google. Ze blijken allen op ongeveer hetzelfde moment voor de Luxemburgse zender te hebben gewerkt, in de zomer van 1960.

Met een redelijke zekerheid kan ik dan ook stellen dat mijn vroegste radioherinneringen tot dat jaar teruggaan. Ik was toen zeven. De eerste besmetting die alleen maar ernstiger zou worden. Nadien kwam, uiteraard, Radio Veronica. Pas toen ik meer op mijn eigen kamer vertoefde dan in de woonkamer en in de keuken van mijn ouders, stippelde ik mijn eigen parcours uit. Rob Out, Lex Harding, Tineke, Johnny Walker, Tony Blackburn, Zaki, Mike Verdrengh, Roger Troch, het werden mijn persoonlijke helden. Iemand die deze status heeft, is a priori een hele belangrijke volwassene. Zo percipieerde ik ook radiomakers. Ik een tiener en zij de ‘grote mensen’… Zo hoort dat. Personen tegen wie je opkijkt zijn ouder. Ook Eddy Merckx, Johan Cruyff, Brigitte Bardot, John Lennon, Jan Cremer, Marilyn Monroe, Aster Berkhof en Elvis Presley waren dat.

Bart-van-Leeuwen-1.jpg

In 1973 voegde ik een nieuwe ‘held’ toe aan mijn lijstje; Bart van Leeuwen. De meest recente dj van Radio Veronica had me onmiddellijk te pakken. Het was dan ook een hele vreemde gewaarwording toen ik er maanden later achter kwam dat Bart… jonger was dan ikzelf. Hé? Iemand waar ik tegen op kijk en die niet ouder is? Geen oudere volwassene. Hoe kan dat nu? Ach, het zette mijn wereld niet op zijn kop, maar ik ging wel beseffen dat de afstand tot een ‘held’ helemaal niet zo groot hoeft te zijn. Zeker niet in jaren. Toen Radio Veronica er op 31 augustus 1974 een punt achter zette, verdween in één klap een half dozijn mensen die ik bewonderde uit mijn leven. Ook Bart van Leeuwen dus…

Anderhalf jaar later was hij er totaal onverwacht weer. Radio Mi Amigo introduceerde een nieuwe dj, Tim Ridder. Niks meer dan een ander synoniem voor Ton Egas, zoals Bart van Leeuwen echt heet. De man steeg nog meer in mij achting. Ik ben hem blijven volgen. In 1978 terug bij Veronica, inmiddels een publieke omroepvereniging geworden. Ik luisterde jarenlang op de woensdag naar Ook Goeiemorgen op Hilversum 1, later Radio 2 en op de woensdagmiddag met Terug In de Tijd. Vanaf 1 december 1985 werd dat Veronica’s Volle Vrijdag. Ik hoorde hem bezig tijdens de Tipparade, Goud van Oud, Bart en de Zwart (met Erik de Zwart) en Het Zwarte Gat, een programma over paranormale zaken.

Bart-van-Leeuwen-2.png

In 1992 verdween Bart weer als mijn radiomaatje. Hij ging toen immers voor RTL Radio werken dat niet te ontvangen was in Geluwe. Idem dito toen hij in 1994 verkaste hij naar Radio 538, waar hij eerst diskjockey en later programmaleider was. In 2000 dook hij weer op bij Radio Nationaal en toen kon ik hem opnieuw aan het werk horen omdat hun loeiharde middengolfzender wél tot aan de Franse grens reikte en bij uitbreiding nog veel verder. In datzelfde jaar ontmoette ik hem ook voor het eerst.

In Zoersel werd een Radio Mi Amigo-reünie gehouden waar ik ook één van de gasten was. ’s Avonds was er voor iedereen een maaltijd voorzien en het lot zette ons naast elkaar aan tafel. Het voelde een heel klein beetje vreemd aan. Het werd al bij al een bijzondere avond. Twee gepassioneerde mensen die een totaal verschillend parcours hadden afgelegd maar wel naast elkaar op hetzelfde radiofeest waren beland. Opnieuw werd duidelijk dat radio verbindt, aan welke kant van het medium je je ook bevindt. Als maker, als luisteraar of als ‘rapporteur’. Omdat ik van dat alles wel iets in mij heb, werd het een geweldige avond…

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-05-18

Geen zomer zonder… zeezenders

Geen zomer zonder… zeezenders

Vijf dagen lang 'Offshore FM'

Offshore-FM-2.jpg

De zomer komt eraan, de festivals worden op gang getrokken, de campings openen hun poorten, de stranden zijn schoongemaakt, het zeewater wordt op temperatuur gebracht… In dit rijtje past sedert enkele jaren ook de zomerradio Mi Amigo 40. Een terugkerende evenementenradio rond een historisch thema. Onder andere Radio Gemini, Atlantis, Caroline, Mi Amigo en London passeerden al de revue. Onder de vlag ‘Offshore FM’ wordt dit keer, van woensdag 22 tot en met zondag 26 augustus gefocust op het radiojaar 1968.

Het was inderdaad een opmerkelijke tijd in radioland. Caroline, dat na de verplichte close down van de Britse zeezenders op 14 augustus 1967, toch in de lucht was gebleven, werd in maart 1968 alsnog het zwijgen opgelegd door haar… schuldeisers. De twee zendschepen werden naar Nederland gesleept en er kwam een (voorlopig) einde aan de avonturen vanaf zee. Toch was er in 1968 nog steeds één zeezender actief. Voor de Nederlandse kust ging Radio Veronica onverminderd door op haar succesvolle elan.

1968 was ook een muzikaal erg rijk jaar. Offshore FM laat dat duidelijk horen tijdens de dagprogrammering. De muziek wordt omkaderd door het nieuws uit dat jaar.  Marc van Amstel, voormalig nieuwslezer op de Mebo II van Radio Noordzee Internationaal, verzorgt vijf dagen de bulletins uit’68. Verder kan men ook rekenen op de medewerking van heel wat radiomakers met een verleden uit de zeezenderwereld of er aan gerelateerd; Richard Bond, Wim de Groot, Ferry Eden, Jan Berg, Bob Noakes, Edward Klein, Tony Winter, Bart Serlie, Henk & Fiona, Walter Galle, Ad Vlaminck. Meer namen worden verwacht.

De avondprogrammering staat in het teken van Lucky 208, Radio Luxemburg dus. Peter Vrakking, tegenwoordig aan de slag bij Radio Extra Gold, zet er zijn schouders onder. Telkens tussen 19:00 en 21:00 uur. De nachten zijn respectievelijk voorbehouden aan originele programmabanden met Engelse uitzendingen van onder andere Radio Caroline, Radio Atlantis en Radio Veronica uit 1968 (in het Nederlands). Speciale aandacht is voorzien voor drie grootheden uit de radiowereld die dit jaar jaar gestorven zijn: Peter Van Dam, Ad Roberts en Graham Gill.

Offshore FM gaat door vanuit het Bijenhof in Bissegem (Kortrijk). Te beluisteren in de regio Zuid West-Vlaanderen op FM en wereldwijd via deze site MiAmigo40.be.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De dag dat België de radio uitvond (11)

De dag dat België de radio uitvond (11) 

 

29473253_10213971174464885_732400792799019008_n.jpg

Midden jaren tachtig was het fenomeen keten- of netwerkradio ontstaan. Diverse lokale omroepen namen een centraal signaal over, zodat een soort landelijke dekking ontstond. Op die manier was Radio Contact zo goed als nationaal te ontvangen.

De overheid vond dit niet leuk en verbood het systeem om het een paar jaar later alsnog toe te staan, mits enkele uren per dag lokaal werden ingevuld. Projecten die met dezelfde formule werkten, maar geen lang leven beschoren waren, waren Family Radio (eveneens van de Contact Groep) en Radio Energy (van de Franse NRJ Group). Het globale programma werd meestal aangeleverd vanuit één centrale studio via een satellietverbinding.

Vlaamse radio via U-bochtconstructie

Kabelradio had intussen ook zijn entree gemaakt. Radio Flandria pionierde vanuit Luxemburg want van de Vlaamse wetgever mocht ook dit niet in eigen land. Dus werd Flandria een commerciële omroep met uitvalsbasis in het Groot Hertogdom Luxemburg en een reclameregie in Zaventem. De programma’s werden in Luxemburg-stad gemaakt, gingen eerst naar de satelliet en daarna naar de diverse kabelmaatschappijen.

Het systeem is in radiomiddens bekend als de U-bochtconstructie. Flandria startte in oktober 1997 via de Mechelse kabel en breidde gestaag zijn dekking uit. Tegen midden 1998 was men in elke Vlaamse huiskamer te ontvangen. Op 11 februari volgde B.O.B. (Best Oldies in België), een tweede initiatief van de groep achter Flandria.

RADIO-FLANDRIA-2-OK.jpg

S&SI eerste Vlaamse kabelradio

De interesse in de kabel als alternatief voor de ether bestond al langer. Geïnspireerd door redelijk succesvolle voorbeelden uit Nederland was er een lobby ontstaan die Minister van Media, Dirk Van Mechelen eindelijk zover kreeg om in de zomer van 1998 het bestaande mediadecreet aan te passen.

De komst van commerciële kabelomroep in Vlaanderen werd officieel mogelijk gemaakt. De wet verbood wel uitdrukkelijk om een kabelsignaal ook via de ether te verspreiden. S&SI, 4FM en Radio 538 (een spin off van het gelijknamige commerciële station in Nederland) gingen in februari 1999 van start. Radio Magdalena zou iets later volgen.

Pioniers gingen failliet in 2000

Eén voor één, behalve 4FM, verdwenen al deze kabelstations ook weer. Sneller dan verwacht zelfs. De interesse van de Vlaamse luisteraar was klein, de investering groot omdat o.a. de kabelmaatschappijen voor iedere abonnee geld vroegen en de satellietverbindingen bakken vol geld kostten. Bovendien was de belangstelling van de adverteerders gering.

Radio 538 begreep het eerst de precaire situatie en gooide al na een jaar de handdoek in de ring. 2000 zou ook een slecht jaar worden voor Flandria en BOB. Door wanbeheer van de Nederlandse investeerders ging het project failliet in het voorjaar. Op 31 maart 2000 verdwenen beide stations voorgoed van de kabel. Op dat moment hadden ze een Vlaamse uitzendlicentie en waren verhuisd naar het Century Center in Antwerpen. Het mocht niet meer baten.

Flandria-Zaventem.jpg

Reclameregie van Radio Flandria in Zaventem. Kantoor en medewerkers. (Fotocredits: JLB)

Flandria-Zaventem-2.png

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Flashback 2005: Radiopionier Julien Put overleden

Flashback 2005: Radiopionier Julien Put overleden

Van het Soldatenhalfuurtje tot De Stemkroeg

Vanmorgen (29/12/2005) is radioman Julien Put overleden na een slepende ziekte. Dat meldt de persdienst van de VRT-radio. Put was een van de coryfeeën van Radio 2 en was onder meer de motor achter het programma ‘De gewapende man’. Hij zou volgende maand 68 geworden zijn.

 

Julien-Put-729x445.png

Michel Follet: “Hij plaatste zichzelf op de achtergrond en zijn gasten op een piëdestal en nam steeds oprechte verwondering als uitgangspunt. Daardoor kwam hij zo dicht bij de luisteraar.”

Put zal altijd verbonden blijven met BRT 2 Omroep Brabant, waar hij sinds maart 1971 aan de slag was. Hij presenteerde er legendarische programma’s zoals De Gouden Geeuw, De Gewapende Man en Het Leven Is Mooi, en werd zo één van de boegbeelden van Radio 2. Enkele jaren geleden ging hij officieel met pensioen bij de openbare omroep. Maar nog tot deze week presenteerde hij steevast op woensdagavond De Stemkroeg.

n onderstaande compilatie hoor je tunes van vijf programma’s waaraan Julien Put meewerkte. De tunes zijn eerder door de VRT van onder het stof gehaald ter ere van ‘100 jaar radio’. Het gaat om: ‘Het Genootschap, ‘Rock at One o’clock’, ‘De Gewapende Man’, ‘Het Soldatenhalfuurtje’ & ‘De Gouden Geeuw’.

° Foto: Julien Put presenteerde tijdens zijn legerdienst in 1959 Het Soldatenhalfuurtje.

 

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Koptelefoon met ‘beendergeleiding'...

Koptelefoon met ‘beendergeleiding'...

 

Ga je wel eens joggen in de stad met je oortjes in? Fiets je dagelijks met een koptelefoon langs een drukke weg? Het kan veiliger, met een koptelefoon met ‘bone conduction technology’.
 

aftershock1.jpg

 
De technologie werd in Scandinavië ontwikkeld voor het leger, maar vindt nu ook z’n ingang bij de doorsnee consument. Vooral sporters hebben er baat bij. De koptelefoon produceert een stereogeluid dat via trillingen door je jukbeenderen naar je innerlijke oor gaan. Op die manier blijft de gehoorgang vrij en kunnen de trommelvliezen nog steeds omgevingsgeluid waarnemen. 
 
 
De Inspecteur bestelde het model Aftershokz Bluez 2S. Een lichtgewicht bluetooth-koptelefoon die je kan koppelen aan je smartphone, tablet of ander toestel.
 
 
 
 
De specificaties ogen in elk geval veelbelovend:
 
  • Je kan er behalve muziek mee afspelen ook mee bellen
  • 2 uur opladen is goed voor 6 uur muziek of 10 dagen standby.
  • Blijft goed zitten op elk hoofd
  • Ontwikkeld om zweet, vocht en slecht weer te doorstaan.
  • Multifunctionele bedieningsknop waardoor je je smartphone in je zak kan laten ziten.
  • Gesproken instructies (Engels)

 

svenpichal.jpg

Radio2

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-05-18

Jos ON8VRT uit Blankenberge (2)

Jos ON8VRT uit Blankenberge (2)

Van Zuid-Afrika naar de USSR

Jos-Gurdebeke-727x445.png

Eén werkongeval was bij mij ‘goed’ voor vele weken platte rust. In bed. Omdat ik mij flink verveelde bracht vader tijdschriften mee, zoals Radiobulletin en Toon & Beeld. In dit laatste blad stond (eerste toeval) een uitgebreid artikel over kortegolf luisteren, ontvangstrapporten schrijven, de SINPO-code en over het verzamelen van QSL-kaarten.

Waarna een tweede toeval zich aandiende dankzij het bezoek van een vriend. Ik vertelde hem over mijn ervaringen met de radio. Zijn judo-leraar bleek ook zoiets te doen. Toen ik hersteld was, zocht ik hem op. Ik kreeg meteen heel veel uitleg over het maken van luisterrapporten. Voor 700 frank kocht ik mijn eerste wereldontvanger, een Set R107 (foto 2). Het toestel beschikte over SSB en werkte tot 18 MHz.

Radio-Bulletin.png

De judo-man kwam ook nog eens alles installeren. Want met enkel een ontvanger schoot je niet veel op. Met de toestemming van mijn ouders verscheen een groundplane antenne met radialen op het dak van de garage. Een voorbeeld van een luisterrapporten liet ik door een leraar talen, die in dezelfde straat woonde, vertalen in het Duits, Engels en Frans.

Nadien moest ik enkel nog de juiste ontvangstgegevens invullen. Ik gebruikte daarvoor een schrijfmachine. De eerste QSL-kaarten kwamen binnen. Het werd al snel een mooie verzameling. Dat vond zelfs mijn moeder die prompt aan de slag ging met haar naaimachine en een stapel plastic ‘vellen’. Die werden aan elkaar gestikt, de meeste QSL-kaarten pasten er precies in. Ik hing ze op en ze werden niet vuil. 

Koude rillingen uit Zuid-Afrika

De ontdekking van de korte golf was begonnen… In 1971 kwam ik terecht bij de Nederlandstalige uitzendingen van Radio RSA uit Zuid-Afrika. Voor mij de andere kant van de wereld. Tussen 17:00 en 18:00 uur BT, op 15.155 kHz, starten de programma’s met het Bokmakierie-vogelgeluid (Zuid-Afrikaanse vogel) als herkenningssignaal (audio onderaan). Voorafgaand aan elke uitzending werd dit minuten lang uitgezonden om juist af te kunnen stemmen.

Digitale uitlezing bestond nog niet, zodat het altijd een beetje zoeken was naar de juiste frequentie. Schrijven naar RSA kon in de eigen moerstaal. Toen mijn brieven ook nog eens rechtstreeks voorgelezen werden in het programma ‘De puntjes op DX’, waren de koude rillingen nooit ver af.

R-107small.jpg

Van Johannesberg naar Moskou

 Uit Zuid Afrika kreeg ik ook heel wat mooie documentatie zoals het maandelijks tijdschrift: ‘De Bokmakierie Express’ met een adres in… Zeebrugge. Helaas kwamen toen al de eerste tekenen van afbouw van de korte golf uitzendingen. Op 1 mei 1990 werd de Nederlandstalige dienst stop gezet. Ondertussen had ik ook de Nederlandstalige uitzendingen van Radio Moskou ontdekt.

Vanuit het verre Oostblok werd dagelijks één uurtje in ‘onze’ taal uitgezonden. Alweer heel interessant, vooral de nieuwsuitzendingen waren dat. Zeker om hun ‘nieuws’ te vergelijken met dat van ons. Ook over de ruimtevaart was er vaak nieuws te rapen. Ik schreef veel met mevrouw Lucie Wolodina. Zeker niet onbekend in Vlaanderen. In maart 1994 kreeg ik een brief dat ik 25 jaar trouwe luisteraar was. Helaas ook in Moskou werden de Nederlandstalige uitzendingen geschrapt. 

Door het vele luisteren naar die verre zenders, was mijn kennis van het Engels sterk verbeterd. Ook mijn Duits, maar dat was dank zijn mijn werk. Mijn schrik om rapporten in vreemde talen te versturen, was weg. Ik werd dan ook ‘Monitor’, voor heel wat zenders. Dit hield een verplichting in om maandelijks een aantal meldingen te sturen. De feedback was niet gering. Iedere dag post, knappe postzegels, mooie documentatie, ook van de zenders en antenneparken. 

Wordt vervolgd

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

04:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Lille doet het nu ook in DAB+

Lille doet het nu ook in DAB+

Noord-Franse metropool is onderdeel van een groter plan

RNT-DAB.png

Ook in het noorden van Frankrijk zijn ze er aan begonnen. Rijkelijk laat, maar dat zal vermoedelijk toch beter zijn dan nooit. De regio rond Lille, maakte vorige week voor het eerst kennis met DAB+. Niet onbelangrijk want het gaat om zowel de hoofdstad van Frans-Vlaanderen als van het Noorderdepartement, als van de nieuwe regio Hauts-de-France (eerder Nord-Pas-de-Calais).

Lille telt zo’n kwart miljoen inwoners, maar vormt samen met Roubaix, Villeneuve-d’Ascq en Tourcoing één van de vier grootste agglomeraties van Frankrijk. Deze Europese metropool is daarmee goed voor ruim 1.200.000 inwoners. Bovendien ligt Lille op slechts enkele tientallen kilometer van Kortrijk en Moeskroen. Belgische bedrijven, vooral winkelcentra, adverteren daardoor wel eens vaker op regionale radiostations. De officiële DAB+-start is voor 19 juni aanstaande.

Een versnelling hoger

In Parijs, Marseille en Nice is er al sedert 2014 (enige) activiteit in de digitale ether. Niet alle zenders doen mee, zo laten de grote commerciële spelers verstek gaan. Geen Sky Rock, RTL of Europe 1 bijvoorbeeld. Maar ook de publieke omroep is nog steeds niet nationaal op DAB+ te beluisteren. Radio France is bijvoorbeeld enkel te beluisteren in die regio’s waar FM-ontvangst moeilijk is. Onder andere is dit het geval in sommige delen van Parijs.

Na de trage jaren, lijkt Frankrijk nu toch een verveling hoger te schakelen. Een digitaliseringsplan is bedacht waarbij tegen 2020 alle grote Franse stedelijke regio’s (met meer dan 175.000 inwoners), plus de belangrijke snelwegen DAB+ -ontvangst moeten hebben. Lille is een onderdeel van het plan dat bestaat uit één regionaal DAB+net, aangevuld met aantal lokale. Op kanaal 8A zijn de regionale activiteiten gegroepeerd met o.a. de aanwezigheid van Metropolys, Skyrock, Sud Radio, Oüi FM, Latina, TSF Jazz, Generations, M Radio, Radio Nova, Swigg, RCF Nord de France, Crooner Radio, en Mona FM.

DAB-France.jpg

Daarnaast komen er twee lokale netwerken op kanaal 7C en 7D. Goed voor nog eens 26 radiostations, met daarbij het publieke FIP, maar ook Africa No1, Euradio, Radio Boomerang, Playloud, Radio Alfa, en Radio FG. Tot slot komen er ook lokale netwerken in Calais en Dunkerque.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

02:00 Gepost door Pieter Van Banden in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende