25-04-18

JLB gaat (soms) naar zee

JLB gaat (soms) naar zee

Kunnen we allemaal dezelfde woorden gebruiken aub!

jlb-gaat-soms-naar-zee-1-1024x569.jpg

Hoeveel keer is Tim Bergling gestorven? Ik hoorde het al vrij snel op Radio 1. ’s Avonds en ’s nachts én ’s anderendaags zowat de hele dag door. Telkens opnieuw. Avicii was dood. Iemand die het nog niet wist? De man die  miljoenen fans begeesterde met ‘zijn’ muziek, mag zich vervroegd hierboven gaan verantwoorden. Ik was geen fan. Ik ben zelfs geen fan van zijn collega’s. Collega’s die het radiojournaal gebruikten om te laten horen dat ze Avicii zo goed gekend hebben dat ze ooit in z’n auto hebben mogen meerijden. Boeiend. Stel dat ik dit nooit had geweten!

Blijkbaar is Avicii ‘belangrijker’ geweest dan ik ooit had durven vermoeden, want niet enkel in Vlaanderen ging de man ieder uur dood. De zapdoos leverde het bewijs. Ik bekeek alle nieuwsuitzendingen van Groot-Brittannië en Frankrijk, al over Duitsland en Nederland, tot Spanje en Italië. Ik wilde graag weten wie nog allemaal in zijn auto had gezeten. En wie hem nog meer een rolmodel noemde. Ik zag Avicii bij de RAI, BBC, TF1, ZDF, NOS… Het mooie zaterdagse weer schreeuwde, riep, lonkte en eiste me naar buiten. Maar het was kiezen tussen hangen en wurgen. 

Op zondag zou het weer ook mooi worden, hadden alle Europese weermannen en vrouwen me intussen verteld. Bovendien was ik een journaalmarathon begonnen en daarmee kan men niet ophouden vooraleer men helemaal klaar is. Ik zag dus alle bulletins, in alle landen, meerdere keren. Waarna me iets totaal anders begon op te vallen. Overal, bij wijze van enige couleur locale, zag ik dat er dosissen straatwijsheid in reportages werd gestopt. Bijna altijd worden daarbij toevallige passanten in de drukste winkelstraten door een camerateam overvallen.

Twee decennia geleden zou Jan Modaal gillend op de vlucht zijn geslagen voor dat soort flagrante schending van de privacy. Of de journalist een ‘toek op zijn bakkes’ hebben verkocht. Nu doet de geïnterviewde z’n ding, pakt achteraf zijn smartphone, verwittigd vrienden en kennissen en beleeft z’n eigen ‘moment de gloire’. Interessant is het nooit voor de kijker, maar de tv-omroep doet ermee aan klantenbinding. Een andere reden kan ik niet bedenken. 

De Franse modale medemensen op het jeu de boules pleintje in Marseille, die om hun mening gevraagd werden, spraken begrijpbaar Frans. BBC had een reportageteam naar Liverpool, Bristol en London gestuurd om de wijsheid van de straat op te meten. Al ging het om drie verschillende regio’s, de heren, dames en youngsters hadden ieder hun accent, maar iedereen begreep iedereen. Hetzelfde zag ik gebeuren in Nederland, Duitsland, Spanje en Italië. Mensen praatten, mensen werden begrepen.

Overal kwamen gewone, minder gewone, aparte en belangrijke personen aan het woord die blijkbaar een taal spraken die door àl hun landgenoten werd verstaan, zonder dat er moest worden ondertiteld. Hoe anders is het in Vlaanderen. Wordt een Limburger gevraagd hoe hij dezer dagen denkt over de Antwerpse politiek, dan worden de ondertitels bovengehaald ten behoeve van de West-Vlamingen. Mogen deze laatsten van leer trekken tegen chassidische joden, dan komen de ondertitels alweer boven, want anders worden de kustbewoners niet begrepen in Antwerpen en Vlaams-Brabant en Limburg.

Gaan tv-reporters moedwillig op zoek naar onverstaanbare landgenoten? Worden enkel rare mensen opgevoerd? Nee dus. In Hasseltse cafés, Leuvense restaurants, Aalsterse supermarkten begrijp ook ik de autochtoon niet (meer), zelden tot nooit. Hoe jonger ze zijn, hoe erger het wordt. Vlaanderen is een mozaïek van talen en taaltjes. Wat op zich allesbehalve erg is. Ze zijn er en hebben hun charmes, alle veertigduizend die dialecten. Wel tenenkrullend is het feit dat er daarnaast blijkbaar geen eenheidstaal meer bestaat.

Engelsen praten Engels, Fransen doen het in het Frans, Duitsers maken zich verstaanbaar in het Duits. Te begrijpen van noord tot zuid, van oost tot west, en alles wat daar tussen ligt. Af en toe hoort u een accent, maar ze gebruiken wel allemaal dezelfde woorden op televisie en elders. Zonder ondertitels! Dat Vlaanderen Vlaams wil zijn, daar heb ik geen moeite mee. En dat we de Nederlanders, ook qua taal niet achterna moeten, daar ben ik voor. 

Maar als we in de toekomst van plan zijn om onze standaardtaal Vlaams te noemen, laten we er dan naar streven om allemaal dezelfde woorden te gebruiken. Dan kunnen die ondertitels in de journaals wegblijven en hoef ik bezoekende Surinaamse vrienden geen onzin te vertellen als ze me vragen of er in Vlaanderen zoveel dove mensen zijn omdat bijna alles ondertiteld moet worden.

En nu ga ik in stilte rouwen omdat Liesbeth Scheldeman ook al gestorven is. Een verstaanbare mens, zonder capsones of onzin. Maar toch een vrouw met kleur, heel veel kleur. Letterlijk!

Jean-Luc Bostyn

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:10 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Waalse regering verdeeld over toekomst radiolandschap

Waalse regering verdeeld over toekomst radiolandschap

CDH wil RTBF afslanken en vreest private monopolies

Wallonie-collage.jpg

Politiek Wallonië blijft enorm verdeeld over de toekomst van het radiolandschap, zo blijkt uit een uitgebreid artikel afgelopen weekend in Le Soir. Een derde poging van de socialistische mediaminister Jean-Claude Marcourt om het voorstel tot decreet over het frequentieplan en de komst van digitale radio via DAB+ door het Waalse parlement te loodsen, mislukte. Regeringspartner CDH, de Waalse tegenhanger van de CD&V, ligt opnieuw dwars.

De discussie gaat vooral over het artikel 7, waarin de mechanismes worden beschreven om het pluralisme en de diversiteit in het radiolandschap te garanderen. Zo wil de minister af van de diversiteitsregel op basis van ‘onafhankelijke en autonome media’. Volgens die regel zouden twintig radio’s in handen moeten zijn van twintig verschillende eigenaars. Hij wil die vervangen door een ‘pluralisme van diensten’, waar wel de formats moeten gegarandeerd worden, maar waarbij meerdere stations in handen kunnen zijn van dezelfde groepen.

Structureel pluralisme

De CDH vreest hierdoor een ‘té structureel pluralisme’, gedomineerd door drie mediagroepen – NRJ, RTBF en RTL – die dan verschillende stations met gevarieerde muziekformats en een gecentraliseerde publiciteitsdienst op de kaart kunnen zetten.

Daarnaast moeten complexe berekeningen op basis van de zendvermogens en het aantal aanwezige bewoners per zone mee zorgen voor een evenwichtige vertegenwoordiging van de spelers. De marktaandelen volgens de CIM-cijfers zouden van geen tel meer zijn. Vooral RTL stuurt aan op deze oplossing, omdat men in stilte hoopt op de nodige frequenties voor Mint, dat bij de vorige verdeelronde in Wallonië, tien jaar geleden, uit de boot viel.

Hoewel de CDH in december mee het ontwerp van het omstreden artikel 7 goedkeurde, hoopte de partij stiekem dat de Raad van State het artikel in strijd zou vinden met het Europees recht. Maar dat gebeurde niet. De Raad van State vraagt enkel dat de definitie van ‘pluralistisch aanbod’ wordt verduidelijkt.

Geen commerciële RTBF

Het CDH waakt tot slot ook nauwlettend over de besprekingen voor het nieuwe beheerscontract van de RTBF. Dat de Franstalige openbare omroep met haar vijf radiostations niet deelneemt aan de vernieuwingsprocedure, neemt men de directie aan de Reyerslaan niet kwalijk.

Waar het CDH wel voor pleit is om de frequenties van Vivacité en Classic 21 te herverdelen. De partij vindt beide RTBF-zenders te veel gelijken op (lees: afgekeken van) respectievelijk BelRTL en Nostalgie.

Op die manier ontstaat extra ruimte op de FM-band en kan de komst van meerdere onafhankelijke spelers worden gestimuleerd, in afwachting dat de komst van DAB+ voor meer diversiteit kan zorgen. Het mag niet verbazen dat ze bij de RTBF flink huiveren voor dergelijk scenario, want Vivacité en Classic 21 zijn de commercieel best renderende radioproducten binnen de Waalse openbare omroep.

Dit CDH-voorstel is duidelijk ‘zeer explosief’ en illustreert, dixit Le Soir, ‘dat het steeds moeilijker wordt om op de audiovisuele markt een evenwicht te handhaven tussen publieke en private omroepen’.

(FVM/RDS)

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:10 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

DAB+ ‘boomt een beetje’ in Vlaanderen

DAB+ ‘boomt een beetje’ in Vlaanderen

Meer steunzenders, bitrates worden opgetrokken

 

En hoe gaat het inmiddels met de ontvangst en de kwaliteit van digitale etherradio in Vlaanderen? Een legitieme vraag, nadat u en wij al maanden om de oren worden geslagen met deze ‘nieuwe, wonderlijke’ techniek. De vraag stellen is antwoorden zoeken. Bij deze. 

Digitalradio-DAB.jpg

We kunnen alvast niet ontkennen dat er in Vlaanderen en Brussel behoorlijk wat is gebeurd. Er is heel veel reclame gemaakt voor DAB+ en Norkring startte een resem steunzenders op. Bovendien werd de kwaliteit van de signalen opgewaardeerd. In bijna alle gevallen ging het van 64 naar 80 of 96 kbps. In het digitale wereldje geldt dit als uitstekend. Bij zoveel dadendrang kon de nationale omroep niet bij de pakken blijven zitten en dus is ook de VRT volop aan het testen geslagen met 96 kbps streams. 

We krijgen tegenwoordig ook nogal wat meldingen vanuit Nederland dat aldaar in delen van de provincies Zeeland, Limburg, Noord-Brabant en Zuid-Holland-Zuid de Vlaamse DAB+-stations behoorlijk te ontvangen zijn. Vaak wordt er ook gewezen op een ‘omgekeerde beweging’ in het land. Terwijl in Vlaanderen de bitrates toenemen, worden die bij de noorderburen vaak minder. Luisteraars moeten steeds vaker tevreden met slechts 48 kbps. Wat een minder goed geluid als gevolg heeft omdat het signaal teveel wordt gecomprimeerd.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:05 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Retro:Norbert: herinneringen aan Sylvain Tack

Retro:Norbert: herinneringen aan Sylvain Tack

 

Norbert-0.png

 

Hij was begin jaren zeventig vooral bekend als zanger en van zijn optredens met de Hey Meisjes. Maar ook als presentator van het middagprogramma bij BRT2 Omroep West-Vlaanderen. Sylvain Tack bleek een grote fan van Norbert te zijn en kwam graag naar zijn shows. Al voor Radio Mi Amigo in de lucht was, kenden beide heren elkaar goed. Het was dan ook snel duidelijk dat de Bruggeling bij de zeezender een programma zou presenteren. Daarnaast was hij ook verantwoordelijk voor het allereerste Mi Amigo-strijdlied.

 

 

Begin zeventiger jaren kwamen de Hey Meisjes (het ballet dat mijn optredens opfleurde) mij backstage vrolijk wafeltjes presenteren. Ze hadden die cadeau gekregen van een ‘heer’ die een grote fan van onze show bleek te zijn. Het waren de eerste doosjes van de Suzy-wafels, de man heette… Sylvain Tack. Hij was een fan van mij, mag ik wel zeggen, en dat is hij altijd gebleven. Bij al zijn projecten in de showbizz ben ik betrokken geweest.

 

Norbert-1.png

 

In mijn radioprogramma bij de BRT (van Mi Amigo was nog geen sprake) was ik de eerste om zijn Start-plaatjes te draaien. Toen hij zich, om Paul Severs te lanceren, in de showbizz stortte, waren zijn eerste medewerkers Johan Degraeve en Eddy Govert, mensen die uit mijn showgroep kwamen. Toen hij mij met nieuwjaar een cheque stuurde als dank voor de promotie, stuurde ik die prompt terug met een dankwoord en de boodschap dat ik voor mijn werk door de nationale omroep voldoende werd betaald. Hij heeft me later verteld dat dit diepe indruk op hem maakte. En sindsdien genoot ik zijn vertrouwen want alle anderen hadden de poen zonder morren aanvaard…

Ook was ik betrokken bij het oprichtten van het muziekblad Joepie. Er worden in dit verband nogal wat sprookjes verteld. Maar het is hier niet de plaats en de tijd om er over uit te wijden. Voor de eerste nummers van Joepie deed ik onder andere de productie van de gratis 45-toeren plaatjes. In het blad stonden interviews met alle bekende Benelux-vedetten. Sylvain vroeg mij ook de eerste grote Paul Severs Show te regisseren. Onder mijn leiding werkte hij vlijtig mee als… bedienaar van een van de background dia-apparaten. Sylvain had er ook een hoop poen voor over om van Philips, het platenlabel waar ik toen een contract had, de toelating te krijgen om enkele singles voor zijn platenmerk op te nemen. Eentje ervan belandde zelfs in de Top 10. En zo kan ik nog uren doorgaan, maar laat mij een sprong in de tijd maken naar…

Toen ik ernstig ziek werd, moest ik voor een poos de showbizz vaarwel zeggen. Ik trok op herstelvakantie naar de Costa del Sol. Drie maanden later landde ik terug op Zaventem en Sylvain stond mij daar, tot mijn grote verbazing, op te wachten. Enthousiast, zoals hij dat kon zijn, vertelde hij mij over Radio Atlantis en de mogelijkheid dat hij het schip kon kopen en een eigen zender beginnen. Hij was met zijn plugplaten en Suzy wafels namelijk de grote sponsor van Atlantis en meende dat het hem beter uit zou komen om zelf met een zender te beginnen. Om hem tevreden te stellen ben ik toen even op bezoek geweest bij Atlantis. Eerlijk gezegd was ik allesbehalve onder de indruk. Voor iemand die de studio’s van de nationale omroep gewoon was, zag het er behoorlijk amateuristisch uit.

Toen hij mij echter meetroonde naar Den Haag en het Caroline House liet zien, veranderde ik van mening. Je mag wel zeggen dat het contact met Andy Archer, Graham Gill, Tony Allen en anderen mij over de streep heeft getrokken. En natuurlijk ook het feit dat Sylvain als garantie meteen met zo’n half jaar salaris over de brug kwam. De eerste maanden in Den Haag (zelfs toen het opstarten van de zender steeds werd uitgesteld vanwege de afgeknapte mast), hield Sylvain zich op de achtergrond en liet de leiding over aan de Caroline organisatie.

Begin december 1973 dreigde dit echter op een ramp uit te draaien, net op het ogenblik dat de eerste uitzending in zicht kwam. Sylvain verscheen in Den Haag, betaalde (eindelijk) iedereen en nam de feitelijke leiding in handen. Vanaf toen werd hij in één adem genoemd met Mi Amigo en neem van mij aan dat hij dat prettig vond. Ook al ontkende hij het in alle toonaarden. Over het eerste jaar is een boek te schrijven. Misschien doe ik nog wel eens iets in die richting want net over die tijd vindt men weinig op het internet. Tenslotte nog enkele anekdotes om mijn relatie met Sylvain te illustreren.

 

Norbert-2.png

 

Will van der Steen (foto: links) kwam op het spoor van enig gesjoemel en verwittigde Sylvain. Toen ik dit bevestigde, kwam hij in het holst van de nacht naar Breda en nam meteen vergaande beslissingen. Toen Will en Sylvain heibel kregen en Will het boos opstapte, overtuigde ik Sylvain ervan om toch nog eens met hem te praten. Op de vrijdagse bijeenkomst nodigde ik hen beiden uit. In de keuken werd een hartig woordje gewisseld en Will was weer… aan boord.

Toen Mi Amigo illegaal werd, nam ik het risico om in mijn eigen huis en in mijn zaak programma’s te laten opnemen. Maar het Spaanse avontuur zag ik niet zitten. Ik heb Sylvain toen eerlijk gezegd : “Ik ben niet bang risico’s te nemen maar ik ben géén avonturier”. Al liet hij het niet blijken, hij heeft het mij zeker kwalijk genomen. Vandaar dat hij een ‘grote’ naam als Stan Haag aansprak om mij te vervangen. In tegenstelling tot wat hij een tijdje voor zijn overlijden in een artikel zou schrijven, ben ik bij mijn bezoek aan Playa de Aro, met open armen ontvangen.

Nu ik echter weet dat hij financieel aan de grond zat en met dit artikel wat poen kon binnenhalen, als het maar sensationeel genoeg was, heb ik er begrip voor. Samen met onder andere Guido Van Lieferinge (van Joepie) en Paul Severs (foto: rechts) ben ik in zijn voordeel gaan getuigen bij de Franse justitie in verband met de drugsmokkel. Toch voelde Sylvain zich in de steek gelaten toen hij, eenmaal uit de gevangenis en terug in België, bij het opzetten van zijn gezondheidsproductenhandel, geen steun kreeg van vrienden, waaronder ikzelf, en wellicht nog andere relaties uit de zakenwereld. Maar dat laatste weet ik niet zeker.

 

SylvainTack-PaulSevers.png

 

Sylvain heeft zich hierna van de wereld afgezonderd. Telefonisch kwam je terecht bij een dame die instond voor de verkoop van de producten. Geen mogelijkheid om hem rechtstreeks aan de lijn te krijgen. Het contact begon altijd met een gesprek met die dame, waarop Sylvain zelf later terug belde. Hij is ten onder gegaan aan wat de Fransen zo mooi omschrijven als ‘la folie du grandeur’. Het is verkeerd dit te vertalen als grootheidswaanzin. Het is meer de meelevende vaststelling dat roem en bekendheid soms te zwaar om dragen zijn.

Vele zakenlui die zich waagden aan sponsoring van de sport-, show-, en andere mediawerelden, zijn er aan te onder gegaan of hebben harde klappen gekregen. Iedereen die men tegenwoordig als BV of BN omschrijft heeft er in minder of meerdere mate mee te maken gehad. Omgaan met ‘bekendheid’ is niet altijd eenvoudig en allen hebben wij wel eens de neiging gehad om naast onze schoenen te lopen.  

° Lees ook: De carachilio van Ton Schipper
° Lees ook: Geslaagde postume hulde aan Sylvain Tack

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:03 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Wel 600.000 radio’s met DAB+ verkocht in Zwitserland in 2017

Wel 600.000 radio’s met DAB+ verkocht in Zwitserland in 2017

 

In Zwitserland zijn in 2017 bijna 600.000 radio’s verkocht die de mogelijkheid hebben om DAB+ te ontvangen. Dit berichtte de Zwitserse overheidsorganisatie BAKOM onlangs.

-001.o.jpgIn Zwitserland zijn er plannen om vanaf 2020 gefaseerd te beginnen met het afbouwen van de uitzendingen via FM. In reactie hierop lijken in Zwitserland radio’s met DAB+-ontvangst populair te zijn. De 600.000 radio’s bestaan uit 304.000 radio’s die via de elektronicawinkels zijn verkocht en 290.000 autoradio’s.

Van alle nieuw verkochte auto’s in Zwitserland wordt inmiddels 85 procent uitgerust met ontvangst van digitale radio via de ether.

Eerder dit jaar was al bekend geworden dat in Zwitserland meer dan 60 procent van de luistertijd naar de radio op een digitale manier wordt doorgebracht. Dit gebeurd via zowel Internet als digitale radio via de ether.

Vooral het gebruik van DAB+ is hier debet aan met een stijging van 11 procent en heeft nu een aandeel van 34 procent. Het gebruik van de (analoge) FM-radio is afgenomen: van 51 procent eind 2015 tot 41 procent begin 2017.

In Zwitserland zijn er plannen om vanaf 2020 te starten met het afschakelen van het FM-netwerk. Vanaf dat jaar zal digitale verspreiding via de ether middels DAB+ de belangrijkste distributiemethode worden in Zwitserland. Eind 2024 moet de transformatie van analoge etheruitzendingen naar digitale etheruitzendingen zijn voltooid.

mediamagazine.png

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Cord Cutting neemt in Amerika wel een vlucht

Cord Cutting neemt in Amerika wel een vlucht

 

De Amerikanen zeggen massaal hun tv-abonnementen op. 1,7 miljoen opzeggingen in 2017 troffen behalve traditionele kabelaanbieders vooral de satelliet-televisie.

Via-Satelliet.jpg

In Amerika wordt het opzeggen van de lineaire tv-dienst cord-cutting genoemd. Steeds meer Amerikanen willen alleen nog maar gebruikmaken van online diensten en keren de lineaire televisie de rug toe. Ongeveer een miljoen opzeggingen betrof abonnementen op kabel tv maar procentueel gezien is satelliet het zwaarst getroffen. De satelliet-tv provider DirecTV, in bezit van AT & T, richt zich daarom nu met de extra streamingsdienst DirecTV Now op de ontevreden doelgroep. Zo hoopt de telecomreus het tij nog te keren.

 

De grote achteruitgang in de interesse aan lineaire tv wordt door de omroepen zelf mede veroorzaakt. Wie in de Verenigde Staten zenders als VH1, Country Music Television, History of TLC aanzet, krijgt vaak programmering te zien die weinig meer te maken heeft met het zenderformat dat ooit met de naam van het kanaal correspondeerde. Daarvoor willen steeds minder kijkers extra betalen. Ook de netwerken als NBC, ABC en CBS zien hun kijkcijfers van grote shows de laatste tijd drastisch dalen. Steeds meer Amerikanen kiezen voor aanbieders als Netflix en veel wordt verwacht van Disney dat grote stappen aan het zetten is als nieuwe concurrent van Netflix. In Nederland trekt de innovatieve aanbieder Knippr, die op cord cutters richtte, juist de stekker eruit wegens gebrek aan interesse.

 

logo TotaalTV-2.jpgJan-Hein Visser

 

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De pre-historie van de hitparade (deel 2)

De pre-historie van de hitparade (deel 2)

De doorbraak van de 'sound' van Glenn Miller

 

In de RadioVisie reeks ‘Dossiers’ voegen ze sinds gisteren een uitgebreid essay toe. Op de laatste dag van 1999 maakte RadioVisie haar eigenzinnige keuze voor het ‘Radioprogramma van de Eeuw’ bekend. Het verzamelde redacteurengild liet het daar niet bij en koos ook nog voor onder meer het ‘belangrijkste programma-format van de eeuw’. Ze kwamen daarbij uit op een voor de hand liggend format: de hitparade.

Hitparade.png

Wijziging 

Acht jaar later, het was intussen 1922 geworden, werd de naam veranderd en heette diezelfde rubriek ‘Metropolian Mirth-Melody-Music’. Billboard voegde er toen ook al een soort tipparade aan toe: ‘The Billboard Song Hits: Reliable Guide to the Best Songs in the Catalogues of the Leading Music Publishers‘. Aan het eind van de jaren veertig kreeg de Billboard Hit-chart  meer het aanzien van een hitlijst, zoals we die tegenwoordig nog steeds kennen. 

Die lijst bleef namelijk niet langer beperkt tot bladmuziek. De helft van die vaste, wekelijkse pagina was dan gereserveerd voor de opgave van de meest gekochte platen. Die rubriek kreeg vervolgens de naam ‘Billboard Music Popularity Chart’.

Deze hitparade bestond uit een ‘National Top 10’, afgeleid van vier regionale bestseller-overzichten: die uit de South, de Midwest en de East- en Westcoast. Er waren daarnaast ook nog een soort tiplijst, gebaseerd op juke-boxes (‘coin machines’, zoals dat destijds heette), ‘Going Strong’; een overzicht van de meest gekochte bladmuziek en een ‘List of Songs with Most Radio Plugs’, een overzicht van platen die het meest gedraaid werden op de radio. 

Een lijstje van toen 

Op 27 juli 1940 zag de ‘Music Popularity Chart’, voor wat betreft de platentitels, er als volgt uit:

Glenn Miller en zijn band bezetten op Billboard’s hitparade van 27 juli 1940 liefst drie plaatsen onder de eerste tien. Een indruk van de stijl van Miller geeft zijn Pennsylvania 6-5000. 

Big bands 

De platentitels maakten duidelijk dat in 1940 de swing-periode, begonnen in de vroege jaren dertig, nog in volle gang was. ‘Swing’ was de gangbare naam voor de jazz-stijl die in de vroege jaren dertig opkwam met de muziek van de ‘big bands’. Deze muziek was nauw verbonden met dansvormen als de ‘Lindy Hop’ en de ‘Jitterbug’. De stijl hield stand tot het midden van de jaren veertig. De meeste bands omvatten minstens tien muzikanten, waaronder veel ‘koperwerk’; drie of vier saxofonisten, drie trompetten en twee tot drie trombonisten.

Standaard was er een pianist, een gitarist, een bassist en een drummer. Vooral de laatsten zorgden voor de basisritmes waarop het publiek kon dansen. De overige instrumenten zorgden – vaak in solo-improvisaties – voor meer complexe melodische en ritmische structuren, waardoor het gevoel van ‘swing’ ontstond. Vanwege de populariteit van deze stijl worden de jaren dertig en veertig getypeerd als het tijdperk van de swing.

Trombone succeeds clarinet

‘Trombone Succeeds Clarinet…’ Ook in die periode waren er wisselingen van de wacht. Billboard’s hitparade van 1940 laat zien dat rond die tijd Glenn Miller erin slaagde om zijn ‘sound’ te laten doorbreken. Dat signaal had ‘Billboard’ de muziekbranche trouwens al enkele weken eerder doorgegeven.

Op 4 mei 1940 publiceerde het blad de resultaten van een enquête onder ruim honderd redacteuren van universiteitskranten. Hen werd naar de voorkeur gevraagd van de studentengeneratie van 1940 ten aanzien van maximaal drie bands. Dat onderzoek leidde tot deze kop en onderkop boven het bewuste artikel: ‘Miller New Campus King’ en ‘Trombone Succeeds Clarinet as Swing Emblem of College Youth’.

Trombonist, arrangeur en bandleider Glenn Miller triomfeerde dan ook duidelijk met 251,5 punten, gevolgd door de band van Kay Kayser met 82,5 punten en derde werd Tommy Dorsey met 57 punten. Van de andere, bijna veertig genoemde formaties scoorde het merendeel lager dan tien punten!

° Lees ook: De pre-historie van de hitparade (deel 1)

Morgen: deel 3

Jean-Luc Bostyn, Hans Knot en Ger Tillekens

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De wondere wereld van de slimme luidspreker

De wondere wereld van de slimme luidspreker

Amazon voegt voice controle toe aan Alexa app voor Android

 

In Europa zijn de slimme luidsprekers van Amazon, de Echo, nog niet echt makkelijk te verkrijgen. Maar ook zonder die hardware kan je genieten van de slimme software die in de speaker zit. Amazon heeft namelijk de spraakcommando’s geïntegreerd in zijn Alexa app voor Android. 

Amazon-Echo.jpg

Die app bestond al langer, maar tot nu werd die voor niet veel meer dingen gebruikt dan het regelen van de instellingen van de Echo en sommige domotica die compatibel is met de slimme assistent van Amazon. Daar komt nu dus verandering in: installeer je de Alexa app op je Android toestel, dan zal je het bevel geven om muziek af te spelen of de vele “skills’ uit te voeren die Alexa kan. 

Hiermee volgt Amazon, zo merkt TechCrunch op, dezelfde weg die Microsoft uitgestippeld heeft met zijn Cortana. Ook Microsoft biedt namelijk deze slimme assistent aan als add-on voor mobiele toestellen, want het heeft geen eigen smartphone meer, net zoals Amazon.

Uiteraard kunnen Google en Apple hun slimme assistenten, Google Assistant en Siri, veel dieper integreren in hun eigen toestellen, dus het is nog af te wachten of Amazon en Microsoft hiervan geen nadeel zullen ondervinden.

Meer bij TechCrunch.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Radio, da’s je oor op de wereld

Radio, da’s je oor op de wereld

 

 

Herinner je je de tijd voor het internet er was, voor satelliet- en kabeltelevisie? Je wereldbeeld was een stuk beperkter. Tijdschriften, stripverhalen, de bioscoop en als je geluk had en in de grensgebieden woonde, was er ook buitenlandse televisie. Het waren zowat de enige middelen om je een beeld te vormen hoe het er élders uitzag en het er aan toeging. De bioscoop ging een stuk verder. Maar telkens bleef je beperkt tot wat anderen voor jou selecteerden. Radio ging een stuk verder, al moest je je verbeelding gebruiken om er iets bij te… zien.

 

Bandrecorders jaren '60.jpg

 

 

Radiosignalen, afhankelijk van de omroepband uiteraard, gingen ver over de landsgrenzen heen. Radio liet je andere landen, volkeren, culturen en ideeën ontdekken. Radio was een middel om te reizen, in gedachten. Radio was het bindmiddel bij uitstek tussen mensen waar ze ook woonden. Zo beleefde ik het toch. Ik heb eerder verteld over mijn DX-avonturen en hoe ik mensen overal vandaan leerde kennen en onmoette. Radio werd door veel landen ook als gevaarlijk beschouwd. Stations als The Voice of America en Radio Liberty werden ingezet als Westers propagandamiddel naar het Oostblok toe. Radio Moskou en Radio Peking deden het omgekeerde. Radiosignalen werden gestoord om hele bevolkingsgroepen de toegang tot andere opvattingen te ontzeggen. Of het werd ingezet om propagandamiddel. De Nazi’s deden het voor het eerst. 

 

3030458-ecf2df10c37b96e73b7c3a0c8b7b4d2f.jpg

 

 

Het medium was lange tijd mijn ultieme oor en oog op de wijde wereld. Dat was de achterliggende gedachte toen ik Joey vroeg om deze cover voor RadioVisie te ontwerpen. Van alle rassen zie je iemand die naar de radio luistert, samen verenigd op één grote wereldbol. In al z’n naïviteit kan één tekening soms zoveel meer vertellen. Zoveel hoop uitstralen. Ik vraag me af of we veertig jaar later ook maar één kHz zijn opgeschoten? Ondanks de satelliet- en kabeltelevisie, ondanks het internet. Wat eerst een zegen leek te worden, kan net zo goed het tegenovergestelde zijn… Alweer afhankelijk van hoe onze ‘leiders’ de media omarmen of vervloeken. Maar dit keer heb je wel de keuze om zelf op zoek te gaan. Om je vergelijken, om je niet met een kluitje in het riet te laten sturen. Deze keuze is individueel. 

Philips 204U.jpg

 

Met dank aan Francis Decrocq. 

 

 

Jean-Luc Bostyn

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |