21-04-18

Gastcolumn: Nog steeds dichte radiomist

Gastcolumn: Nog steeds dichte radiomist

Noch bloemen, noch kransen

Luisteren naar radio 1920.jpg

Van gecensureerd stemgebruik bij de meest geoliede Qmusic tot de woordenkramerij in de Classics 1000 van Radio 1. De ‘vijgen na pasen’-tijd stond alweer bol van de extremen in radioland. Centraal een mistgordijn, opgetrokken door de totaal verdwaalde mediaminister Sven Gatz. Geen wonder gezien het ontbreken van een heldere kijk op het medialandschap. Dan maar een nieuwe poging gewaagd om enige klaarheid in deze chaos te ontwaren.

Blablabla

‘Lullen’ dus of in het schoon Nederlands naar Vlaams radiomodel: ‘met de nodige straffe uitschuivers een nochtans sierlijke taal onderuit halen’. Van de opgeklopte herrie en de absurde nonsens bij Dag Allemaal op Qmusic, waarbij de ontwikkelingen in Temptation Island en in De Mol tot een storende blabla leidden. Trouwens, hoe zit het nog met de allesbehalve alcoholvrije presentator, die zijn ochtendshow steeds met de intro ‘de beste hits op het beste moment’ opvrolijkte? En steeds maar denken dat de Contact-verslaving reeds lang was verbannen. Gelukkig geen spoor te bekennen, dus de vrees voor dit inspiratieloos gedram verdween met de snelheid waarmee Stoffel Vandoorne zich op het zanderige circuit van Bahrein naar de voorste gelederen wrong.

Old en allesbehalve radiowise 

Radio Caroline, Chris Rea en eitjes verorberen tijdens een collectie aftellijsten bleven onmiskenbare onderdelen van de pret georkestreerd door de paashaas. Zelfs de ‘dierbare’ publieke omroep waagde zich aan een aantal ‘copy-paste’-oefeningen. Radio 2 hield het,  gezien de K3-status, bij de ‘Week van de jaren 80’ voor ‘Absolute Beginners’, terwijl de buren van Radio 1 de duizend fraaiste songs, gekozen door de luisteraars, onthulden. Ofschoon men per definitie een feestelijke vormgeving verwachtte, overheersten de kille onverschilligheid en een koude begrafenissfeer. 

Zelfs de poging tot interactie tussen Lieve De Maeyer en radio-icoon Zaki klonk nauwelijks hartverwarmend. Bureaucratisch saai dus. Het werd helemaal te bont wanneer men tijdens de ‘ochtend’ schaamteloos en met als excuus de fratsen van een Belgische defensieminister, Trump, Assad en Poetin de sprankelende saxofoonsolo, aan het einde van ‘Old And Wise’ van Alan Parsons Project, boycotte. Een regelrechte aanslag op een meesterwerk uit 1982. Waar zijn de Lex Hardings, de Peter Vandams en de Ferry Maats, die dergelijke marathons met humor, met kennis van zaken en met de lach in hun stem kruidden?

De plaat en zijn non-verhaal

Stadsradio Vlaanderen manifesteerde zich luid en vooral -afhankelijk van de ‘overijverige’ dj- onduidelijk. Omdat ‘toch niemand deze rubriek kent’, tijd voor het zoveelste recyclagewerk van Radio Veronica; ‘De Plaat en zijn Verhaal’. Destijds door monumenten als Bart van Leeuwen en Erik de Zwart telkens opnieuw met de nodige en prima dramatiek aangedikt, nu tot een goedkope imitatie gedegradeerd. ‘Respect’ van Aretha Franklin werd met nauwelijks enig gevoel voor soul geïntroduceerd. 

Dan maar even polsen bij het plezante radiocafé dat zijn aanwezigheid in de Vlaamse provincies langzaam opvoert. De VBRO, alias de pretmakers van ‘Twee ogen zo blauw’, met soms het betere verstaanbare werk. Louis Neefs, Will Tura, Truus en Marco Borsato bekoorden zelfs. Wedden dat de Limburgers hun hersenen volop pijnigen met de vraag ‘waarom een Brugse radio zich met hun interne aangelegenheden komt bemoeien’. Even bellen met Asterix, Obelix en Ambiorix om orde op zaken te stellen en om de indringers te verdrijven? 

Noch bloemen, noch kransen

Zen FM en TOPradio genoten ondertussen van hun welverdiende eerherstel. Van het opzwepend ‘dance geweld’ als voorproefje op Tomorrowland in Boom tot die unieke sfeervolle club op Ibiza waar elegante ladies en modieuze gentlemen met flair het verdrijven van het malafide Hit! vierden. De champagne vloeide rijkelijk. Het daaropvolgende vroege ontbijt van Club FM smaakte echter slecht. Inspanningen om het nieuws deftig te brengen, ontaardden in schaamteloos geklungel. Versprekingen aan de lopende band. Hemeltergend. Voldoende om bij de begrafenisondernemer, die tijdens ‘De inspecteur’ met Sven Pichal op Radio 2 aan bod kwam, een extra bestelling te plaatsen.  

Een korte en snelle crematie van een totaal ontspoord radiobeleid waarbij de onkunde en het amateurisme in rook opgingen. Zonder rozen en zonder kransen, liefst.

Filip Van Molle

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

radio luisteren strand.jpg

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:05 Gepost door Pieter Van Banden in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.