18-04-18

Van kabouter tot gigant

Van kabouter tot gigant

Hoe de Tweede Oorlog aan de basis lag van het ontstaan van Grundig

 

Het lijkt op een sprookje, een kabouter die in tien jaar tijd een reus werd. Direct na de Tweede Wereldoorlog was er in Duitsland een verbod op het produceren van radiotoestellen, waar het land geheel in wanorde in puin en diskrediet was.

MaxGrundig.jpg

En toch werd er twee jaar na het einde van de oorlog een soortgelijke productie op gang gebracht door een persoon die de markt op ging onder de naam Heinzelmann (kabouter). Binnen de tien jaar werd er, zonder kapitaal van buitenaf, een radio- en televisie-industrie opgezet van zeven bedrijven en liefst twintigduizend medewerkers. In 1957 had de firma al een omzet van bijna veertig miljoen Mark.

Heinzelmann.jpg

De kabouterman, Max Grundig (35), besloot om de regelgeving en dus het verbod om radiotoestellen te fabriceren, te omzeilen. Hij dacht aan de kost te komen door het wikkelen van transformators en spoelen in een schuurtje in zijn achtertuin.

Maar al vrij snel had hij zijn idee uitgebreid tot een groot project, waarbij ruim honderd man aan de slag waren. De meeste radiotoestellen waren in Duitsland tijdens of vlak na de oorlog vernietigd of verdwenen. De kabouterman vond een aantal gaten in de mazen van de wetgeving die de productie van nieuwe toestellen verbood.

Speelgoed mocht wel gemaakt worden en dus besloot hij een aantal radiobouwdozen te gaan produceren, waar de radiobuis, om het geheel te activeren, in ontbrak. Het was hem bekend geworden dat er heel wat van deze buizen, waarmee de voormalige Wehrmacht nogal royaal was omgesprongen, bij particulieren waren terechtgekomen. Zijn speculatie was niet vergeefs.

De drie bouwdozen die hij in zijn etalage had gelegd, waren binnen het half uur verkocht. Waarna een koortsachtige campagne begon. De spoelenwinderij werd omgebouwd in een radiobouwdozenbedrijfje onder de naam Heinzelmann W (de toevoeging W betekent Weltklang). In een heel korte periode vlogen honderdduizend van die speelgoedjes het land door.

Max-Grundig.jpg

Toen in het begin van 1948 het verbod om radiotoestellen te fabriceren werd ingetrokken, had deze ondernemer al een aardige voorsprong op collega-fabrikanten, want zijn bedrijfje kon al dadelijk met de productie van radiotoestellen beginnen. Met reuzensprongen ging het voorwaarts. De ontvangers hoefden de winkel maar te bereiken om verkocht te worden en dus stroomde het geld binnen.

Er werd gebouwd en uitgebreid en er werden nieuwe producties in gang gezet; televisietoestellen en bandrecorders. Er kwamen steeds mooiere creaties op de markt, en dat betekende meer geld en dus nieuwe kansen. En dat gebeurde dus allemaal in tien jaar tijd.

Het bedrijf kreeg wereldnaam want het verzorgde binnen deze sector de helft van de Duitse export en concurreerde met de grootste bedrijven ter wereld. Het kaboutertje werd een reus, in nauwelijks één decennium ontstond uit een werkschuur een miljoenenbedrijf. Een sterk staaltje in een afgetakeld, kapot, verarmd en bezet land.

In 1957 ging bij de Kabouter de vijf miljoenste radio de deur uit… Grundig bewees dat het Duitse koopmanschap niet had geleden onder twee oorlogen.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Tenslotte het (meubel) radiotoestel dat bij ons in de huiskamer stond vanaf 1970.Véél later stierf het toestel een stille dood in mijn tuinhuis...spijtig !

20140428142538535e48c20e082.jpg

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:05 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

JLB gaat (soms) naar zee

JLB gaat (soms) naar zee

The French Connection

 

De paasvakantie van 2018 zit erop. Althans toch die van mij. Het is Frankrijk geworden. Ik hoef er niks meer te ontdekken, wat het allemaal een stuk makkelijker maakt. Uiteindelijk is een vakantie bedoeld om bij te tanken. En ik kan dat enkel als ik nergens aan hoef te denken, heel lekker kan eten en op een plek kan zitten waar men niet het hoofd schudt als ze me om 11:00 uur zien genieten van een Ricard.

jlb-gaat-soms-naar-zee-1-1024x569.jpg

Frankrijk is ook leuk als je verslaafd bent aan radio. Je krijgt er de gebruikelijke verkrachtingen van de Engelse titels van songs en artiesten bij, maar verder kan je er genieten van een totaal aanbod aan formats. Je kan het zo gek niet bedenken of je vindt het terug. Bovendien weten ze om te springen met soundprocesssing, meestal ook hoe je via een uitgekiend jingle-pakket de luisteraar bij de keel moet grijpen. Al moet ik eerlijk bekennen dat dit keer m’n aandacht hoofdzakelijk getrokken werd door… televisie. Een beetje op het spoor gezet door de recente heisa tussen VRT en TV Vlaanderen in verband met DVB T2-uitzendingen.

Ik kijk zelden tot nooit televisie. Zeg nu zelf, in een land waar Canvas verheven wordt tot ‘meerwaardezender’, ben je gauw klaar. Dagelijks komen op de Nederlandse, Britse en Franse publieke omroepen tientallen programma’s voorbij die in Vlaanderen als van uitzonderlijke kwaliteit zouden gelden en dus een Canvas-label moeten krijgen. Bij de buren vind je ze terug in het vakje ‘doodgewoon’. En daarmee is dus alles gezegd over televisie in Vlaanderen en vooral waarom ik zelden kijk. Al heb ik wel een boontje voor Eclips TV. 

Bovendien betalen we ons hier letterlijk blauw aan dat tv-kijken. Zonder de Telenetkabel, de Proximuslijn of de schotel van TV Vlaanderen zijn we veroordeeld tot het publieke aanbod via DVB-T2. Het resultaat van de onmiskenbare logica van ‘het getal’. In een gebiedje waar nauwelijks zes miljoen mensen op elkaars lip leven, heeft iedereen wel ergens belang bij. U begrijpt wat ik bedoel. Leven en laten leven. Zolang er maar iemand betaalt. Jan met de Klak dus.

Zonder de eerder geciteerde kabel, telefoonlijn of schotel, zijn de Vlaamse kijkers veroordeeld tot het publieke aanbod en dat is twee-en-een-half station rijk. Kostprijs: één keer enkele tientallen euro’s voor de aankoop van een DVB T2-antenne. Een kistje sigaren groot, aan te sluiten door de eerste beste kluns. Waarbij ik mezelf als voorbeeld neem.

U kent het systeem niet? Uiteraard niet. Er wordt niet over gepraat, geschreven of geïnformeerd. Enerzijds is het aanbod bestaande uit Eén, Canvas en Ketnet, marginaal, anderzijds maken de commerciële jongens geen aanstalten om hun gedrag aan te passen. Je begrijpt de angel in dit verhaal; Als ook alle stations van de Medialaan en SBS via de DVB T2-ether gaan uitzenden, dan kunnen Telenet, Proximus TV en TV Vlaanderen voor veel kijkers hun biezen pakken. Al zou ik het sneu vinden voor deze laatsten. M’n underdog-gevoel speelt altijd een beetje mee.

Waarna ik opnieuw een feilloze bocht kan maken naar m’n Franse vakantie. Sinds een hele poos kan men daar in zowat het hele land enkele tientallen tv-zenders via de ether digitaal ontvangen. Gratis. Voor niks. Zonder te betalen dus. Ik heb me bijgevolg voor één keer laten gaan. Iedere avond, zelfs overdag, heb ik gezapt van TF1 naar Virgin, van France 2 naar M6 en dan terug van NRJ (televisie!) naar Arte, TMC en NT1. De fles rode wijn naast mij. De ondergaande zon in temperaturen van 25 graden als achtergrond. 

Omdat bij een geslaagde vakantie een leuk souvenir hoort, ga ik maandag mijn Proximus-abonnement opzeggen en ga ik bij Auchan in Roncq een DVB-T2 decoder kopen voor minder dan veertig euro. En heb ik me voorgenomen om vanaf dan nog minder tv te kijken, naar nog minder stations. Enkel Eén, Canvas en Ketnet blijven over en… vele Franstalige collega’s. Ik woon immers in die uithoek waar Vlaanderen, Henegouwen en Frankrijk aan elkaar grenzen. Ik pik bijgevolg zonder moeite onze Waalse vrienden mee en… een paar dozijn Franse buren. Me nu nog verzoenen met het feit dat alle Amerikanen op de Franse televisie… Frans spreken en ik ben er. 

Het feit dat ik met het uitgespaarde abonnement van Proximus al een deel van m’n volgende vakantie zal kunnen financieren, is een sterke stimulans.

Jean-Luc Bostyn

3157879281.jpg

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

JLB gaat soms naar zee

JLB gaat soms naar zee

Verzoekje na 39 jaar alsnog ingewilligd

JLBnaarzee-709x445.png

Het lot bewandelt vaak vreemde paden. Toen ik onlangs een mail van Graham Gill kreeg, dacht ik weer terug aan een bijzonder verhaal dat begon in 1974, pas in juli 2011 een eerste verlengstuk kreeg om in juni 2013 in een merkwaardig soort apotheose te eindigen. Al had ik ook de hulp nodig van Hans Knot om alle stukken passend te krijgen.

In april 1974 stuurde ik een brief naar Radio Northsea International dj Graham Gill. Zelf wist ik daar helemaal niks meer van. Pas toen de Australische radiomaker besloot om zijn memoires te schrijven en daarvoor beroep deed op mijn gewaardeerde Nederlandse collega, kwam het bewijs boven water. Graham had zijn archief uitgespit in de begindagen van 2010 en samen met Hans waren ze aan het sorteren geslagen, daarbij botsten ze op mijn schrijverij. Ik kreeg een kopietje.

Brief-JLB-Gill.png

In de brief vroeg ik Gill of hij mij een exemplaar kon bezorgen van een single van The Roaring Sixties, hun legendarische ‘We love the pirate stations’. Blijkbaar had iemand me verteld dat Graham exemplaren wegschonk. ‘Wie niet waagt, niet wint’, moet ik gedacht hebben, dus trok ik mijn stoutste schoenen aan, haalde mijn beste Engels boven en vroeg het hem op de man af.

Zelfs toen ik de brief opnieuw las in 2011, ging er niet echt een lichtje branden. Ik was een fan van RNI én van Graham Gill, dus onlogisch was het niet dat ik hem had geschreven. Dat deed ik trouwens wel vaker naar radiomakers overal ter wereld. Niet enkel omdat ik van radio hou, maar ook omdat ik de edele kunst van het briefschrijven omarmde. Wat was er spannender dan je gedachten op te schrijven, die in een brievenbus te stoppen om daarna op een antwoordje te wachten met de postbode als verbindingspersoon.

Ik vermoed dat ik geen antwoord kreeg van Graham, waarschijnlijk was ik daarom de brief vergeten. Merkwaardig en uiterst leuk was het natuurlijk wel om na 36 jaar je eigen woorden terug te zien, bewaard alsof er slechts enkele weken waren gepasseerd. Niet in het minst een klein mirakel als je de weg van de brief reconstrueert. Van Geluwe naar het RNI-adres in Bussum, waar de post werd verzameld om daarna met een tender aan boord van de Mebo II te worden gebracht.

En dat is uiteraard slechts de helft van het verhaal. In dit specifieke geval hield Graham Gill de brief bij en bewaarde ‘m in zijn archief in Amsterdam waar hij woont. Via een omweg naar Groningen om ingescand te worden, kwam hij opnieuw in Geluwe terecht. Hans schreef er een stukje over dat hij in zijn International Report van juli 2011 publiceerde. Maar daarmee is dit verhaal nog steeds niet aan zijn einde. Ik schreef het in de eerste zin; – Het lot bewandelt vaak vreemde paden. –

Graham-Gill.png

En wat houdt Graham Gill 39 jaar later in zijn handen? Mijn cadeau!

 

In de zomer van 2013 hadden we bij Radio 19 het plan opgevat om zowel Radio Caroline als Radio Atlantis te herdenken tijdens een evenementen twaalfdaagse vanuit het Bissegemse Bijenhof. Er werd uitgezonden op 92.7 MHz en wereldwijd via internet. Er waren een resem gastdeejays van de partij waaronder Peter Van Dam, Luk Vankapellen, Wim van Egmond, Bart Serlie en… Graham Gill. De toen 77-jarige radiomaker had eigenlijk nog niks van zijn stielkennis verloren. Hij maakte programma’s als weleer, bracht een live versie van zijn ‘Way back home’ en genoot van alle respons. Merkwaardig in al zijn facetten.

Tussen zijn programma’s door werd er gepraat, gelachen, gegeten en werden anekdotes opgediept uit zijn carrière bij de… revue, waar hij als jongeman debuteerde. Uiteraard werd er geproefd van Belgische streekbieren. Ook op dat vlak had Graham nog niks aan kracht ingeboet. Ik haalde hem vaak op aan zijn hotel en/of bracht hem terug.

Tijdens één van die ritjes kwam de ‘terug gevonden brief’ ter sprake. Toen ik hem vertelde dat ik me niet kon herinneren of ik ooit een antwoordje had gekregen, bleek hij dat zelf erg vervelend te vinden. ’s Anderendaags riep hij mij tijdens zijn programma bij zich en haalde een exemplaar van ‘We love the pirate stations’ van de Roaring Sixties boven. ‘Maybe I forgot to answer to your letter then. But it’s never too late for a gift, ins’t it. –

Australiërs hebben vaak hun reputatie tegen, maar deze is een gentleman.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Recensie: Veronica fotoboek van Hans Becker

Recensie: Veronica fotoboek van Hans Becker

 

Vraag een willekeurige luisteraar van boven de 55 naar welk radiostation zij/hij luisterde in de eerste helft van de jaren zeventig van de vorige eeuw dan zal Radio Veronica vaak worden genoemd. Het gaat dan om het radiostation dat als zogenaamde zeezender tussen april 1960 en 31 augustus 1974 in de ether is geweest. Een radiostation dat vele moeilijke maar ook mooie periodes heeft beleefd en derhalve zich heeft genesteld in een stuk cultuurgeschiedenis die niet meer is uit te stuffen.

spread-1-4-599x445.jpg

Dit betekent dat de medewerkers destijds iets hebben neergezet dat moeilijk is te overtreffen door hun opvolgers of toenmalige concurrenten. Het is als eb en vloed doet met de golven van de zee, zo komt de geschiedenis van Radio Veronica in periodes terug, op een felle maar wellustige manier. Was het bijvoorbeeld in 1994 de dubbel-cd met het Grote Bull Verweij interview dat veel aandacht trok in de kranten en ook op radio en televisie.  In 2007 was er andermaal optimale publiciteit nadat Auke Kok zijn boek over de geschiedenis van dit Radio Veronica publiceerde.

We zijn nu 10 jaar verder en andermaal is er, ondanks dat we inmiddels 43 jaar na de close down van Radio Veronica als zeezender zijn, een prachtige publicatie verschenen. Samensteller is de in 1947 geboren Hans Becker die in de periode 1970 tot en met 1974 nooit vergat zijn fototoestel mee te nemen als hij weer een bezoekje bracht aan het Veronica-gebouw aan de Utrechtseweg in Hilversum.

Hans was een van de weinige kenners van de zogenaamde West Coast Pop, dat zeer succesvol was in de late jaren zestig en begin jaren zeventig van de vorige eeuw. Hij werd uitgenodigd door Lex Harding om mee te werken aan een special rond Buffalo Springfield en Crosby Stills Nash and Young. Van het een kwam het ander want vervolgens vroeg Lex hem mee te gaan werken aan het Popjournaal, een onderdeel van de Lexjo.

Hij klikte en klikte en telkens als hij dacht iets van belang te kunnen vastleggen gebeurde het. Er werd een foto gemaakt waarbij dient te worden gemeld dat hij het liefst in zwart-wit fotografeerde. Duizenden foto’s werden er op die manier gemaakt, waarvan een aantal verscheen in het door Radio Veronica uitgegeven blad ‘192’, dat later werd herdoopt tot het Veronicablad.

Decennia later is er nu het prachtige fotoboek ‘Radio Veronica Memories. Hoe de wal het schip keerde. Beelden uit de turbulente jaren 1970-1974’. Gelukkig heeft samensteller Hans Becker een eerdere gedachte, zijn hele collectie Veronica-foto’s bij grof vuil te zetten, verbannen en kan nu iedereen die destijds aanhanger was van het station niet alleen een stuk cultuurgeschiedenis in beeld en verhaal zien tot maar ook waarnemen wat voor een warme familieband er binnen de enige echte Radio Veronica in die jaren ontstond.

Eerder was er al de mogelijkheid tijdens een Veronica reünie, op een tentoonstelling in het Rock Art Museum Hoek van Holland in 2009 en sinds vorig jaar in het zeezendermuseum in Nijkerk, een deel van het fantastische fotowerk van Hans Becker te bekijken. Edoch via deze publicatie van Aldus Book Compagnie uit Almere, kan er voor vele anderen een wereld in beeld opengaan. Of het nu de deejays of technici van het station waren, de techniek tot in detail, of het boordgebeuren, alles komt aan bod in deze publicatie.

Becker is kwiek genoeg geweest om bij tal van andere activiteiten aanwezig te zijn. Wie herinnert zich nog de stranding van de Norderney, het zendschip van Veronica, op het strand van Scheveningen, begin april 1973? Het wordt uitgebreid in beeld gebracht. Evenals de demonstratie in Den Haag, een tweetal weken later toen we allemaal het motto ’18 april we kunnen het toch proberen?’ in gedachten en gedrag hadden.

Maar het scherpe oog bracht ook fotografische resultaten van het CBS Festival dat vele, voornamelijk Amerikaanse artiesten. in samenwerking met Radio Veronica, naar Scheveningen bracht. De Veronica Flight Inn naar New York is vastgelegd en tal van andere gebeurtenissen. Bij het zien van al deze mooie herinneringen kan ik niet anders dan elke 55 plusser aan te raden snel naar de boekhandel te gaan om haar/zijn exemplaar aan te schaffen.  En vooral ook de kinderen en kleinkinderen te laten zien en te vertellen over de tijd dat radio nog échte radio was.

Hans Knot

° Radio Veronica Memories
° Hoe de wal het schip keerde. Beelden uit de turbulente jaren 1970-1974
° Samensteller: Hans Becker
° Vormgeving: Edwin Noordanus
° Uitgeverij: Aldus Boek Compagnie Almere
° Paperback 136 blz.
° 210 x 297 mm
° ISBN 978 94 92819 01 7
° € 24,99

hans-becker-Radio-Veronica-omslag-voor-LR.jpg

RadioVisie

radiovisie-logo-klein.png.jpg

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

LEX HARDING'S MUZIKALE MEMOIRES

LEX HARDING'S MUZIKALE MEMOIRES

 

Nieuw boek over de oud Veronica-dj

 

Lex Harding maakte vijftig jaar geleden zijn eerste radioprogramma en dat wordt gevierd met het in november te verschijnen boek Lexjooo. Hierin blikt de omroeppionier aan de hand van 78 onvergetelijke songs terug op zijn indrukwekkende carrière. Harding debuteerde in 1967 bij de zeezender Radio Dolfijn. Eenmaal aangemonsterd bij Radio Veronica in oktober van datzelfde jaar werd hij één van Nederlands populairste diskjockeys, met veelbeluisterde programma’s als de Lex Harding Show, de Top 40 en natuurlijk het legendarische Lexjo.

 

3031267-4c4504c55241e60834945ef52fafcb2a.jpg

 

In het gelijknamige boek (inclusief vier cd’s met daarop de 78 tracks) beschrijft Harding zijn favoriete songs, waarmee hij de lezer vanaf het stormachtige begin op de Noordzee langs hoogtepunten uit zijn radio- en televisieavonturen voert, opgetekend door popjournalist Tjerk Lammers. Hij vertelt over ontmoetingen met de grote popsterren, zijn avonturen als dj en zijn wederwaardigheden als grensverleggende mediaman aan de hand van songs als (Sittin’ On) The Dock Of The Bay (Otis Redding), Moondance (Van Morrison), Hurricane (Bob Dylan), Samba Pa Ti (Santana), Steppin’ Out (Joe Jackson), Child In Time (Deep Purple), Space Oddity (David Bowie), I Will Follow (U2), I’m Not In Love (10CC) en A Boy Named Sue (Johnny Cash).
 
 
Lexjooo is een boek vol nostalgie en emotionele herinneringen uit een carrière waarin popmuziek de hoofdrol speelde.
 
 
- Via onderstaande url kantje het boek bestellen.

Bijlagen:
http://www.lsamsterdam.nl/boek/lexjooo-4-cds/

 

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

En dan nu nog wat over 'Spam'

En dan nu nog wat over 'Spam'

 

Pech: je emailadres is in een obscure buitenlandse spamlijst verzeild geraakt. Gelukkig krijg je goedbedoelde raad van de mensen rond jou. Maar is die raad wel juist?

We luisteren naar De Inspecteur...

 

De Inspecteur van Radio2.jpg

 

Sommige mensen hebben de neiging om elke spam-mail te beantwoorden, met de vraag hen voortaan niet meer te mailen. Of gewoon met het woord ‘STOP’.

 

Dat heeft geen zin, integendeel. De kans dat een echte spammer je boodschap leest is bijzonder klein. Dat hij er ook rekening zal mee houden nog veel kleiner. Hij zal echter wel zien dat jouw emailadres actief is, en dat zorgt alleen maar voor nog meer ongewenste mails in je inbox.

 

Je mailprovider past al een spamfilter toe op je inkomende mails. Jij hebt daarenboven zelf ook een filter in je mailprogramma zitten. Je hoort wel eens beweren dat die niet (goed) werkt, omdat er toch nog spam binnenkomt. Maar daar kan je zelf iets aan doen in de instellingen.

 

Stel je mailbox wat strenger in, het is nog altijd één van de beste instrumenten tegen spam. Maakt niet uit of je werkt met pakweg Outlook, de webmail van je provider of een gratis online-mailadres: elke mailbox heeft tegenwoordig een aantal filters die je zelf mee kan instellen. Zet al die parameters naar je hand. Zo verwijs je ongewenste mail sneller naar de spam-map.

 

Heel wat providers bieden ook betalende spamfilters aan, maar meestal kan je met de gratis functies ook al een eind op weg. Check de website van jouw mailprovider voor de mogelijkheden en gebruik ze.

 

images.jpg

 

Je krijgt doorgaans standaard de mogelijkheid met een ‘regel’ email te blokkeren op basis van:

 

  • afzender (weet wel dat spammers graag verschillende adressen gebruiken!)
  • herkomst (blokkeer bijvoorbeeld meteen heel Rusland of China)
  • inhoud (bepaalde woorden die steeds weer opduiken).

 

Als je je spamfilter instelt bestaat de kans dat er ook goedbedoelde berichten verdwijnen in de map met ongewenste mail. Je zal dus voor de zekerheid toch weer door je spambox moeten scrollen op zoek naar echte mails. Het digitale equivalent van in je vuilnisbak snuisteren op zoek naar koekjes die nog eetbaar zijn…

 

Daarom doen heel wat mensen aan ‘whitelisting’ of ‘friendlisting’. Je zegt je mailprogramma dan van welke contactpersonen je wel nog mail wil krijgen. Mail (ook goedbedoelde) van andere afzenders verdwijnt dan in de spam-map.

 

Dat is inderdaad een groot voordeel van de methode, maar tegelijk ook het grootste nadeel.

 

  • Je zou de eerste niet zijn die op die manier een mail van een nieuwe contactpersoon over het hoofd ziet.
  • Bovendien kun je nog altijd spam ontvangen die per ongeluk door je contactpersonen wordt doorgestuurd.

Lijkt zo'n vriendenlijst jou toch een goeie optie? Zoek dan in je mailprogramma naar ‘afzender nooit blokkeren’, ‘veilige afzenders’ of ‘nooit naar spam verzenden’.

 

De Inspecteur blijft wél nog zoeken naar goeie manieren om spam uit je inbox te weren. Heb jij zelf ook een goeie tip? Stuur hem zeker door naar deinspecteur@radio2.be

 

Een antwoord op al je veiligheidsvragen over het internet vind je op de website Cybersimpel.

 

Deze brochure van de FOD Economie is al enkele jaren oud, maar de informatie is nog altijd relevant.

 

Untitled%20design(6).jpg

De Inspecteur van Radio2

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Verleng de rinkeltijd van je GSM

Verleng de rinkeltijd van je GSM

 

Je kent het wel. De telefoon gaat, maar eerst moet je nog je handschoenen uit doen, je telefoon zoeken en voor je kan opnemen is het alweer gedaan. Het gevolg is dat je zelf moet terugbellen, of dat je moet wachten tot er nog eens gebeld wordt.

 

svenpichal.png

 

Je kan de rinkeltijd van je telefoon makkelijk verlengen met een code.

 

Een gsm gaat standaard 20 seconden over, voordat de voicemail overneemt. Bij alle netwerken kan je de rinkeltijd zelf aanpassen tot 5 seconden, met een maximum van 30 seconden. Dus: 5, 10, 15, 20, 25 of 30 seconden.

 

Voer op je GSM (waar je normaal een telefoonnummer zou ingeven) de volgende code in: 

 

-      Proximus: **61*+32475151516**aantal seconden#

-      Telenet/Base: **61*5555**aantal seconden#

-      Orange Belgium/Mobistar: **61*5555*aantal seconden#

 

Bijvoorbeeld: **61*+32475151516**30#
De rinkeltijd staat hier ingesteld op 30 seconden.

 

Na het hekje druk je op verzenden of op de groene knop.

 

De codes zijn bruikbaar voor zowel abonnementen, prepaid- en postpaidklanten. Enkel Pay&Go klanten van Proximus kunnen de beltijd niet verlengen. 

 

Telenet geeft haar de klanten de mogelijkheid om de voicemail volledig uit te schakelen. Hierdoor blijft de telefoon overgaan, totdat de gecontacteerde opneemt of totdat de beller zelf neerlegt. Voor klanten van Orange/Mobistar is dat niet mogelijk.

 

Hoe je de voicemail bij Telenet uitschakelt, vind je hier.

 

Abonnees van Proximus kunnen hun oproepen laten doorschakelen naar een ander (bijvoorbeeld vast) nummer. Als je de telefoon niet beantwoordt, wordt de oproep automatisch doorgeschakeld naar het vaste nummer van de klant.

 

telefoon.jpg

De Inspecteur van Radio2

 

Lees ook op deze blog: Hoe de beltijd van uw GSM verlengen ! (26/10/2010)

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |