18-05-18

JLB gaat (soms) naar zee

JLB gaat (soms) naar zee

RadioVisie bedacht de 'podcast' al in 1979

jlb-gaat-soms-naar-zee-1-1024x569.jpg

Soms zijn gebeurtenissen die op het eerste zicht niks met elkaar te maken toch met elkaar verbonden. Neem nu het bericht dat Neerlands populairste radiomaker Erwin Evers, eind dit jaar stopt. Je staat er niet direct bij stil dat dit iets te maken zou kunnen hebben met het overlijden (eind maart van dit jaar) van Tante Lieve, de eerste ‘gastvrouw’ van het eerste kleuter- en kinder- televisieprogramma bij de allereerste Vlaamse tv-zender ooit. Tel daar ook nog eens bij op dat Hugo Claus op 24 maart j.l., tien jaar na zijn overlijden, herdacht werd door Radio 1. Drie totaal verschillende onderwerpen. Toch is er een rode draad die hen verbindt.

Even terugspoelen nu naar de tweede helft van de jaren 70 van de vorige eeuw. Radio was toen zonder enig voorbehoud het snelste medium om nieuws heel vlug bekend te maken. Gevolgd door televisie, de kranten en de magazines. De verschijningsperiodiek van deze laatste speelde meer in het na- dan wel in het voordeel. Daarom richtten tijdschriften zich vooral op het betere reportage werk, op exclusievere foto’s, op achtergrondinfo.

RadioVisie, dat toen als maandblad verscheen, kampte met hetzelfde probleem. Tussen het bekend worden van een bepaald nieuwsfeit en het moment dat de lezer het bericht effectief kon lezen, verliepen in het beste geval enkele dagen, in veel gevallen enkele weken. Nieuws dat op het moment dat de abonnee zijn blad opensloeg vaak al op andere manieren bekend was geworden. Enigszins frusterend, want soms wil je als journalist bepaalde kennis van de daken schreeuwen. Luid, duidelijk, snel. Af en toe vind je daar iets op. Iets innoverends zelfs.

Toenmalig radiocollega (bij de landpiraat Radio 227) en mede-redacteur bij RadioVisie, Maarten Broekman aka Frank Catry zette mij enigszins onbewust op het juiste spoor. Brainstormend op een zaterdagavond bij hem thuis, bedachten we een (revolutionair) informatiesysteem. We zouden het allerlaatste radionieuws gewoon op een bandje zetten en kopiëren naar het antwoordapparaat van zijn ouders. Toen nog heel zeldzaam in privé handen, maar als zelfstandigen konden zij dat best gebruiken.

De ‘podcast’ was geboren vooraleer hij werd uitgevonden. Met direct een nieuw probleem als gevolg. Niemand kende het bestaan van deze service. Maar voor ieder probleem bestaat een oplossing. Uiteraard hadden we ons eigen tijdschrift om de geboorte van deze nieuwsdienst bekend te maken. Maar we vonden dat het nog beter moest. Omdat we toen een beetje kind aan huis waren bij Radio Mi Amigo kregen we de dj’s zover om een reclame te maken voor ons initiatief. De eerste zondag van de maand juli 1979 kon tussen 08:30 tot 11:30 uur gebeld worden.

Lang vooraleer het antwoordapparaat werd ingeschakeld, rinkelde het ding al. ’s Anderendaags werd er nog steeds gebeld. Proef geslaagd en Franks ouders zwaar op de proef gesteld. Na enig onderhandelen waren ze akkoord dat we ermee doorgingen. Zo ging het enkele zondagen goed tot… de lijn werd afgesloten omdat de lokale RTT-centrale in de knoop was gedraaid. Er moest uitleg worden gegeven over de oorsprong van die massale oproepen. Finaal werd de nodige capaciteit voorzien naar de centrale in Kortrijk.

Het was duidelijk dat het systeem een stevige upgrade nodig had. Steeds vaker belden mensen immers ook doordeweeks op, hongerig naar radionieuws. Ik nam het antwoordapparaat van Frank over. Mijn Nederlandse mede-uitgever Frans Schuurbiers, vond eenzelfde exemplaar in een Rotterdamse dumping shop. Het ene toestel werd gestald in Breda, het andere in Geluwe. We maakten een persbericht om de officiële start aan te kondigen op 19 augustus 1979. Het verscheen in enkele kranten en tijdschriften.

Er kon voortaan het hele weekend getelefoneerd worden. Van de zaterdagmiddag 12:00 uur, tot de volgende maandagochtend 08:00 uur. Via de twee telefoonnummers konden radioliefhebbers de actueelste info, jingles en programmafragmenten beluisteren. Atlantis-dj Rob Ronder (aka Alfons Jagtman) produceerde, afwisselend met Jaak van den Broek, het geheel. Als het echt dringend was, zoals op 20 maart 1980, toen de MV Mi Amigo verging, nam ik het nieuws zelf op.

Eén van de antwoordapparaten, van het merk Telerep, staat tegenwoordig in mijn persoonlijke ‘Memory Lane’ en… werkt, ondanks de duizenden oproepen van weleer, nog steeds…

An sich hebben noch Evers, Simoens of Claus iets met elkaar te maken. Ze kwamen op vrijdag 23 maart j.l.jongstleden allemaal op dezelfde dag, binnen de paar uur, in het nieuws. De ene omdat hij iets anders wil gaan doen, de andere stierf, terwijl de derde nog eens gehuldigd werd, postuum weliswaar. Alle berichten haalden razendsnel de media. Met achtergrondinfo, uitgebreide bio’s, beeld en geluid. Binnen enkele minuten wisten veel mensen het, binnen enkele uren iedereen die het wilde weten. Het verband is duidelijk; de snelheid tussen de gebeurtenis en het moment waarop het nieuws wereldwijd verspreid wordt, is klein, uiterst klein.

radiovisie-logo-klein.png.jpgJean-Luc Bostyn

Tijdsbalkje rood.gif

 

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.