09-04-18

Marina, het ‘foute’ zusje van Veronica (2)

Marina, het ‘foute’ zusje van Veronica (2)

Een amalgaam van samenwerkingen

Radio_Marina22b.jpg

Valère Broucke bleef nieuwe mensen binnenhalen. Hij kwam in contact met Pierre Deseyn uit Sint-Amandsberg, de Belgische vertegenwoordiger van de Britse Free Radio Organisation, een soort conculega van de FRA. Ook hij werd een manusje van alles. Zijn kennis over het hele reilen en zeilen binnen het offshore radiowereldje was alweer mooi meegenomen.

58cd50db5c120_3Marina-secretaresse-Linda-Ronny-Major-Pierre-Deseyn-en-Tony-Martino.png.844d2ec4b85d6c434971ea7cb03bf5bf.png

Enkele medewerkers van Radio Marina (van links naar rechts): secretaresse Linda, Ronny Major, Pierre Deseyn en Tony Martino.

 

(In 1970 zou Pierre bij Radio Northsea International belanden. Hij produceerde en presenteerde samen met AJ Beirens ‘RNI goes DX’, een zondags programma dat te horen was via de kortegolfzenders van RNI. Ook de legendarische reeks ‘De geschiedenis van de zeezenders’, die op zondagnamiddag werd uitgezonden door Mi Amigo (1975-1976), was zijn werk. Al die shows werden opgenomen in Ledeberg, in de persoonlijke studio van Pierre. Een technisch walhalla dat eerder was gebouwd en gebruikt ten behoeve van Radio Marina…).

Maar Marina bleef zwijgen, de startdatum opnieuw en opnieuw uitgesteld. De ene keer lag het zendschip in een Engelse haven op een werf die eigendom was van Ronan O’Rahilly, de man achter Radio Caroline. Een andere keer was het op weg naar Scheveningen, dan weer naar Vlissingen om daarna zijn opwachting te maken in Libanon om scheepsdocumenten op te halen en de zeevaartcontrole te passeren. Kortom, iedere week was er een ander verhaal. Toen men zich stilaan begon af te vragen wie dat allemaal betaalde, was er enkel een mysterieuze glimlach. Natuurlijk kon Broucke documenten laten zien die bewezen dat hij een voorschot van vijf miljoen Belgische franken had betaald voor de aankoop van een zeeschip. Toch zou niet heel veel later blijken dat de papieren vals waren. Het zou niet meer ophouden.

58cd50dd3bf7f_4Tony-Martino-.png.263bd6b2b0258d1ff9c707496e9918c1.png

Tony Martino, ook bekend als Tony Reno

 

De medewerkers die tot dan weinig van elkaars bestaan afwisten, Broucke hield hen zorgvuldig bij elkaar vandaan, begonnen elkaar toch te vinden. Er werden gegevens uitgewisseld en die waren bij iedereen anders. De conclusies waren snel getrokken. De ‘radiodirecteur’ werd met de rug tegen de muur gezet. Medewerker Tony Martino in de toenmalige popkrant ‘Hitorama’: “Valère Broucke heeft alleen maar de gave om mensen te bedotten. Op hun kosten te leven. Om hen allerlei dingen te ontfutselen. Met hun auto’s te rijden en om van hun goedheid te profiteren”.

(Martino, afkomstig uit het Antwerpse dorpje Schelle, timmerde in de jaren zestig redelijk vruchteloos aan een carrière in de Vlaamse showbizz. Onder het pseudoniem Tony Reno had hij enkele singles opgenomen bij het Belgische platenlabel Ronnex. Later wijzigde hij zijn artiestennaam. Naast zanger was hij ook actief als presentator van shows. Hij praatte onder andere de populaire promotie-optredens aan de kust voor het jongerenblad Joepie aan elkaar. Begin jaren 80 had hij een mini hitje met het nummer ‘It’s magic’ , bekend van Doris Day).

Behalve Martino, hij had als één van de eersten argwaan gekregen over de solvabiliteit van Broucke, voelde ook Ronny Major steeds meer nattigheid. Zijn buikgevoel vertelde hem dat hij zich beter kon terugtrekken. De sfeer in de ploeg sloeg om van enthousiasme naar boosheid. Er werd daarom besloten om Valère Broucke een lesje te leren.

 

58cd50de5e998_5Studio-Richard-Black-in-Gent.png.deb64f761f2dd6b52c953fabf8058e1f.png

De studio van Richard Black in Gent waar begin mei 1970 de illegale FM-uitzending van Marina werd gehouden

58cd50df5f32e_6Ekkergemstraatje-Gent.png.5d2552abd928c2c13dacf3a79405bb18-768x432.png

Het Ekkergemstraatje, het beluik waar Valère Broucke echt woonde

 

Op 1 mei 1970 was Radio Marina totaal onverwacht plots te horen in de Gentse FM-band. Illegaal weliswaar. Het inmiddels beruchte radio station bleef enkele dagen in de lucht. Vermoedelijk werd er uitgezonden vanuit de thuisstudio van Marina-medewerker Richard Black. De man was reeds eerder actief geweest in de Arteveldestad als ‘radiopiraat’. De ontvangstrapporten moesten worden gestuurd naar de Ekkergemstraat 119, het thuisadres van Broucke, een beluik in een stedelijke achterbuurt. Het zou Valère Broucke leren!

Niet dus, want de vele brieven en ontvangstrapporten die de fantast op die manier in handen kreeg, zou hij net gaan gebruiken om nog meer mensen in zijn avonturen te betrekken. Hij stopte alle post in een aktetas en plots had de man een fantastisch middel in handen om te bewijzen dat er erg succesvolle testuitzendingen waren geweest!

Radio_Marina22.jpgDankzij de vele brieven en kaartjes slaagde Broucke erin nogmaals nieuwe mensen voor zijn plannen warm te maken. Al duurde het tot begin 1971 voor de naam Marina weer groot opdook in de kranten. Broucke meldde dat hij een overeenkomst bereikt had met de heren Erwin Meister en Edwin Bollier, de eigenaren van Radio Nordsee International (RNI), om vanaf hun zendschip de Mebo II, te beginnen.

Er zou op 15 april gestart worden. Nederlandstalig overdag onder de naam Marina, ’s avonds en ’s nachts in het Engels als Radio Northsea International. Er was daartoe een nieuwe vennootschap opgericht, de schepen van de Benelux-rederij van Gent waren aangekocht om toeristen toe te laten het schip in volle zee te bezoeken. Er was geld en er was een zendschip, de Mebo II.

RNI was na een onfortuinlijk avontuur voor de Britse kust immers al enkele maanden uit de lucht. Met Engelse- en Duitstalige uitzendingen, tussen maart en september 1970, had men geprobeerd om Europese luisteraars te lokken. Wat niet gelukt was omdat de Britse overheid te allen prijze wilde voorkomen dat er opnieuw een zeezender voor haar kusten actief zou zijn. RNI werd flink geboycot en de uitzendingen gestoord. Op 24 september 1970 werd de handdoek gegooid. Sindsdien lag de Mebo II doelloos te dobberen op de Noordzee. Valère Broucke rook zijn kans. Een compleet uitgeruste boot die zo maar kon worden ingezet, dat was een geschenk uit de hemel.

In diezelfde periode vertelde Valère Broucke aan de diverse medewerkers, de potentiële adverteerders en iedereen die enigszins van belang zou kunnen zijn bij zijn project, maar al te graag dat een grote Belgische politieke partij achter zijn plannen was gaan staan. Niet helemaal onwaar. De ‘radiodirecteur’ was inderdaad ontvangen door de toenmalige uiterst populaire en heel invloedrijke Gentste liberale politicus Willy Declerck, de voorman van de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang (PVV). Zo makkelijk aanspreekbaar en minzaam als hij was, plus de vrije gedachte in de naam van zijn partij immer weer alle eer aandoende, had hij blijkbaar enige vorm van sympathie laten blijken voor een… commerciële radio. Maar meer was het ook niet geweest. Maar in de leefwereld van Valère Broucke was een niet expliciete afwijzing echter… een stevige vorm van samenwerking.

Marina 2.jpg

Broucke kon iedereen die daar om vroeg dit keer wel een contract laten zien, ondertekend door de twee Zwitserse eigenaars van de Mebo II. Het duo was daarvoor speciaal naar Gent afgezakt, naar het Terminus hotel. Erwin Meister en Edwin Bollier bespraken er samen met Valère Broucke, Pierre Deseyn en Bruggeling AJ Beirens (hij zou later voor RNI, én voor Radio Atlantis onder de naam Michael O, gaan werken) een mogelijke samenwerking. Beirens hield een slecht gevoel over aan de bijeenkomst en vertelde dat ook onomwonden aan Bollier. Vooral het feit dat Broucke had zitten pochen over zijn nieuwste investering deed alarmbellen rinkelen. “We hebben een kasteel gekocht langs de steenweg in Oostakker waar we kantoren en studio’s gaan inrichten”, luidde het.

MarinaKasteel.jpg

Het imposante kasteel in Oostakker waar Radio Marina bureaus en studio’s zou vestigen

 

De eigenaar had op aanraden van de ‘radiodirecteur’ zelfs een geluiddicht Velux-raam laten plaatsen op de bovenverdieping waar men de studio’s ging installeren!

Enkel de handtekening van Broucke op de documenten met Mebo Ltd, het bedrijf achter RNI, ontbrak. “Maar dat is slechts een formaliteit. We moeten eerst nog enkele details met onze advocaat overleggen”, klonk het. Intussen had hij natuurlijk wel een getekende akte in handen waarmee hij tientallen mensen kon bewijzen dat zijn plannen niet zomaar woorden in de wind waren. Bovendien mochten enkele journalisten een studio bezoeken waar inderdaad werd gewerkt. Proefprogramma’s en jingles werden opgenomen in Oostende, Heist-op-den-Berg, Ledeberg en Leuven.

58cd50e1007dc_7Radio-Marina-dossier-03.png.35957db5828ba134b182edffe54e440b.png

Fragment van een brief van Publi-Fram aan Mebo Ltd waarin wordt beweerd dat de PVV achter Radio Marina staat (klik op de afbeelding voor een meer volledig overzicht)

Bovendien was Radio Marina, zomaar op een zondag in het begin van 1971, inderdaad plots te beluisteren op 1159 kHz (259 middengolf). Een bekende ‘plek’ in radioland, want ooit was het legendarische Radio Caroline er te ontvangen. De DJ met dienst verkondigde opgewekt dat er werd uitgezonden vanaf de Mebo II, het zendschip van Radio Northsea International, verankerd voor de kust van Cadzand. Frequenties in de 49-meter en de FM-band werden eveneens gemeld. Maar daar was niks te horen. Er werden professioneel klinkende jingles gedraaid en reclames voor Liefmans Oudenaarde (bierbrouwerij) en het Rode Kruis van België.

Eén van de meest opvallende spots was die voor… Radio Atlantis. Al ging het niet om de latere Vlaamse zeezender, maar betrof het de bekende Gentse Hi Fi-winkel aan de Zwijnaardesteenweg 111 met die naam (de zaak bestond tot voor een paar jaar). De post moest naar Radio Marina, Internationale burelen, Blokstraat 60 te Dikkelvenne worden gestuurd. Na één dag was het gedaan. Later zou blijken dat de uitzendingen helemaal niet vanaf de Mebo II kwamen, het ging om een persoonlijk initiatief van een (ex-)Marina-medewerker die vanaf land uitzond.

Deel 3 lees je HIER !

Copyright Jean-Luc Bostyn, met dank aan Walter Galle, Noël Cordier, Dirk Desmet, Freddy de Guchteneire en Pierre Deseyn.

radiovisie-logo-klein.png.jpg

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

 

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.