21-10-17

ZATERDAG IS JOEYDAG IS ZAKI-DAG

ZATERDAG IS JOEYDAG IS ZAKI-DAG

 

 Legende uit de school van Jan Schoukens

 
Zaterdag is Joeydag. Voor RadioVisie 20, verschenen op 27 augustus 1979, maakte ‘onze’ illustrator deze karikatuur van Zaki. Levend Vlaams radiomonument en de voorbije zomermaanden nog te horen bij Radio 1 (VRT) met het programma Summer of 67. Ik heb  de man altijd radio weten maken, tv-programma’s presenteren en boeken schrijven. Ik geniet vooral van de manier waarop hij tegen het leven aankijkt. Als een mens dan toch vele voorbeelden moet hebben, ik neem er graag ook een aan Zaki.
 

3028200-c2b0827d214e568fdca65b10a5e73944.png

 

Noem één beroep en je maakt heel veel kans dat Jackie Dewaele het heeft uitgeoefend. Met succes of met veel succes. De eclectische Gentenaar gaat, om het eenvoudig te houden, door het leven als Zaki. Meteen wordt het voor Jan Modaal een stuk duidelijker over wie we het hebben. DJ, tv-presentator, cafébaas, animator, acteur, auteur, producer, journalist... Hij deed het met verve. Zanger, is de uitzondering die de regel bevestigt. Maar uiteraard is dat wel Zaki ten voeten uit. Plannen maken? Eigenlijk niet. Het leven is mooi, laat het gewoon gebeuren. Zestien of zeventig... er bestaat geen leeftijd om te genieten van wat je doet. 
 
 
Zaki komt uit de radiogeneratie en de school van de legendarische Jan Schaukens. Collega van andere radiomonumenten als Mike Verdrengh, Roger Troch, Paul Verbrugge, Nand Baert, Rudi Sinia, Jo met de Banjo.
 
 
 
 
Tijdsbalkje rood.gif

00:06 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ZAKI, ECLECTISCHE GENTENAAR EN MULTITALENT

ZAKI, ECLECTISCHE GENTENAAR EN MULTITALENT

- Retro-interview uit RadioVisie 20 (27/08/1979)
 
 
DE KENNISMAKING
 
 
Zaterdagavond. "Saturday night fever". Twaalf uur. De koorts is reeds verdewenen, alhoewel de frisse meiden nog steeds ijverig hun wijde V-halstruien laten zwieren op de tonen van de deejay... Zaki heeft er zijn dagje opzitten. Een jongere collega, die onder het motto 'Liever echt dan namaak' plaatjes draait, kletst onverdroten verder. We slagen erin Zaki naar een rustiger hoekje te loodsen.
 
 
Zaki, die als Jacques Dewaele op 23 maart 1945 geboren werd, zit er wat vermoeid bij. Gisteren werkte hij nog op volle kracht aan een filmpje in Parijs en morgen wordt er weer radio gemaakt. Aan bezigheden heeft hij dus geen gebrek. Zaki bestempelt zichzelf als een eigenwijs, moeilijk kereltje. Niettemin komt hij nonchalant over, zij het met een dosis koppigheid die je van hem niet zou verwachten. 
 
 
"Radio maken is veel gemakkelijker dan het lijkt" zegt hij. Maar dat is niet het enige dat hem makkelijk afgaat. Naast radio, is hij ook televisie-bedrijvig, kweelde ooit een redelijke toffe singel bij elkaar, speelde onlangs in een theaterproductie, deed journalistiek werk en gaat binnenkort zelf achter de productieknoppen zitten. Zelfs daarnaast heeft hij de tijd om te schaken, iedere week een boek te lezen en van science fiction en absurde humor à la Monthy Python te houden. Zaki één naam, één persoonlijkheid. 
 
 

3028199-8d052393ab0a976f2b239bbf7a6d232d.png

 
MET GELEENDE PLATEN 
 

Hoe kwam je eigenlijk bij de radio terecht ? 

Zaki: 'Puur toevallig eigenlijk, want ik studeerde in de jaren '66 -'67 nog plastische kunsten aan het Sint Lucas Instituut in Gent. Ik had de richting publiciteit gekozen omdat de mogelijkheden mij daar het ruimst leken. Ik wilde echter niet zozeer tekenaar worden, maar het spelen met elementen leek me aardig. Toen bleek dat er in die cursus geen radio- en tv-publiciteit verwerkt was. Tot mijn verbazing is dat vandaag de dag nog steeds zo. Ik vond dat toen al een groot gemis en daar ik toch al van plan was om eens een radiostudio binnen te stappen liet ik me inschrijven voor een deejaywedstrijd die door BRT Oost-Vlaanderen georganiseerd werd. Het was trouwens de eerste keer dat zoiets bij ons gebeurde’. 
 
 
’Ik had thuis geen enkele plaat, dus moest ik enkele exemplaren lenen bij de bovenburen. Ik kletste heel nonchalant het kwartiertje wedstrijd aan elkaar en bleef toen wat napraten met de organisatoren, onder hen was Rudi Sinia (BRT radioproducer, nvdr). Ik wilde de mogelijkheden kennen, weten hoe het nu eigelijk allemaal ging. Nou, toen zat het erop voor mij. Twee maand later bleek dat ik nog gewonnen had ook! Tot mijn opperste verbazing.... Als winnaar mocht ik toen een kwartiertje show maken in het programma van Nand Baert. Afternoon Beat heette het toen. Later mocht ik Rudi's Club presenteren. Hiermee begon de trein pas goed te lopen’.
 
 
’Toen ik afstudeerde was m'n radiowerk al zodanig gegroeid dat het meteen mijn beroep geworden is. Toen waren er een paar meningsverschillen met BRT Oost Vlaanderen en de week daarna zat ik op BRT 1, bij de beruchte popsectie van Jan Schaukens. Toen die opgegeven werd, ben ik bij BRT Brabant terechtgekomen. Ik dacht dat ik toen begonnen ben met het rock & roll programma. Ik ben inmiddels al zover dat ik meer en meer weggroei van het 'deejay'-vak. Ik probeer gewoon 'over' te komen. Wanneer ik de mensen zo kan entertainen dat ze blijven luisteren, dan heb ik mijn doel bereikt’. 
 
 
BRT IS POPULAIR
 
Zoveel mogelijk mensen bereiken, kan dat via BRT Radio? 
 
Zaki : (lacht) ’Ik zou je luistercijfers kunnen geven die wel enigszins gekleurd zijn omdat ze uit de BRT-informatiecentrum komen, maar ze geven je toch een idee. Vooral BRT 2 komt aan bod. De zender is ook populairder geprogrammeerd. Ik merk dat zelf wel aan de vele reacties die ik krijg. Dat bewijst voor mij voldoende. Zo maakten we ooit een co-programma met de AVRO. Ad Visser (Top Pop) zou hier in Brussel te gast zijn en ik bij hen in Breda. Visser hoefde geen aankondiging meer te krijgen. Ik dacht; - in Nederland zullen ze vast wel een heleboel over mij mogen vertellen - maar niets bleek minder waar. Ze kenden mij daar ook. Bij BRT 2 wordt haast alle muziek geprogrammeerd. Verdeeld over de meest diverse programma's. Stem maar eens af op Hilversum 3 dan krijg je van iedere zuil een haast evenwaardig pakket aangeboden. En dan die reclame...! Zo zie je maar dat alles z'n voor en nadelen heeft.'
 
 
RECLAME MOET VERANDEREN
 
Heb je een hekel aan reclame of commerciële media?  
 
Zaki: 'Nou, als dusdanig heb ik niks tegen commerciële radio. Want bij staatsradio heb je een staatscensuur en ander oud gedoe. Verschrikkelijk veel rompslomp en een administratie die vrij log werkt. Je gelooft niet wat er hier gebeurt. Commerciële radio is op dat punt veel praktischer. Negatief is echter wel dat je als deejay of programmator overal aan gebonden bent. Je doet helemaal niet meer wat je zelf wil’. 
 
’Ik vind echter wel dat er dringend iets aan de reclame zelf zou moeten gedaan worden. Als je naar de Nederlandse televisie kijkt of de radio opzet, wat je daar te zien en te horen krijgt is veelal niet te vreten ! Er gebeuren schandalige dingen ! Gelukkig is men in België bang om met reclame te beginnen. Let op, ik werkte zelf op een reclamebureau, doch zolang er geen wetten zijn die de misbruiken van reclame tegengaan, hoeft het voor mij niet. Trouwens de reclamemakers zelf staan naast het radiowezen!'  
 
BIJ HET LUXEMBURGSE RTL
 
Toch heb je zelf nog voor Radio Luxemburg gewerkt ? 
 
Zaki: 'In die periode wilde ik ook eens iets anders doen dan BRT-platenruiter zijn. De Engelse zenders trokken me erg aan, doch dat bleek geen haalbare kaart. Ik was toen al een drukdoend kereltje en omdat er nog wat andere projecten hangende waren, kon ik dus niet weg. Intussen hotste ik ook door het land met de 'Mike en Zaki show' (Mike Verdrengh, nvdr). En die combinatie was zo positief dat ik besloot ze ook voor de radio te brengen. Een bikkelharde actie was dat. Reclame voor de disco show binnen een eigen programma. Doch na enkele zakelijke onderonsjes met de lui van Luxemburg zag ik het niet meer zitten. We kregen immers een playlist en andere commerciële belangen moesten verdedigd worden. Het meest trieste was dat de grote reus bitter slecht betaalde. Nu ben ik geen geslepen zakenvos, maar wanneer ik ingehuurd wordt omwille van mijn naam, dan mag er ook voor betaald worden. Maar goed, Mike zag het helemaal anders en dus trapte ik er een tijd in...’. 
 

3028199-1473e16cf81590d506d31edb344318b8.png

 
DE ZEEZENDERS
 
Wat denk je van zeezenderradio?
 
Zaki : ‘Ik heb het piratentijdperk bewust meegemaakt. Ik heb ook met heel wat jongens van Radio London en Caroline gewerkt. Die kwamen in hun beginperiode af en toe naar België om in clubs op te treden. Ikzelf was toen zo'n beetje de enige 'tweede' deejay, want in die tijd waren er bijna geen platenruiters om de avond verder mee te vullen’.
 
 
’Radio Veronica heb ik van ver meegemaakt, want ik vond het station niet zo goed. Een beetje tweederangs tegenover datgene wat die Engelsen presenteerden. Aan zeezenders zou ik vandaag de dag nooit meer meewerken. Het illegale boeit me niet zo. Al ben ik al verschillende keren benaderd geworden door dergelijke mensen. Ik kijk wel uit. Trouwens ik voelde er niets voor om in zo'n schuit op de Noordzee te zwalpen ! En daarbij, radio is maar een deel van mijn dagelijks brood.’ 
 
 
OOK OP TELEVISIE
 
Je werkt ook voor televisie?
 
 
Zaki : ' Ik ben inderdaad sterk geïnteresseerd in dat medium. En zo heel af en toe kon ik daar wat voor doen. Ooit heb ik een gesprek iets gezegd als : - Ach ik zou eens iets met kinderen moeten doen -. Later is BRT-TV daar op teruggekomen en ik kreeg de kans om op woensdagmiddag het kinderprogramma 'Tip Top' te helpen maken. Dat heb ik prompt aanvaard. Toen werd ik compleet gek verklaard. Iedereen vertelde me dat dit het einde van mijn carrière zou betekenen. Dat klopte niet meer met mijn imago... Maar dat raakte mijn koude kleren niet’. 
 
 
’Ik doe echt alleen waar ik zin in heb. Ik heb er bovendien ontzettend veel geleerd. Werken met hoofdpresentator Bob Davidse was een verrijking. Velen vinden hem een moeilijke kerel, maar dat komt vooral omdat Davidse een dichter is. Hij uit zijn wensen steeds in beeldspraak. Televisie is wel compleet anders. Daar komt dertig man technisch personeel bij kijken. Improviseren, zoals op de radio, is er bijna niet meer bij. Heel ernstig is dat. Lang voorbereiden en toch moeizaam! Na vijf jaar kinderprogramma's kreeg ik wel de indruk dat het goede moment er was om ermee op te houden. Anders kon ik tot in het treurige het etiket van kindervriend meedragen’. 
 
 
’Op dat ogenblik kwam verandering in de hele jeugdsectie en heeft men mij voorgesteld om een muziekprogramma te maken voor tieners. Dat is dan het vierwekelijkse programma 'Muzieksien' geworden. Ik heb ook nog een tijdje 'Festival in Super 8' gepresenteerd. Een programma waarin jonge mensen zelf gemaakte filmpjes konden laten zien. Ik heb nu ook enkele filmscripts binnen. Ik ben er nog niet mee klaar hoor, maar het fascineert me toch. Het is een uitdaging om eraan te beginnen. Ik kijk ook erg veel televisie. Ik blijf graag op de hoogte van wat er rondom mij in de wereld gebeurd. Ik sluit mij niet graag op. Ik verslind niet alleen popprogramma's, ook alles wat op informatief vlak ligt!’. 
 
 
PLUGPLATEN DOEN NIKS
 
BRT slaagt er niet in hits te maken. Hilversum wel ? 
 
 
Zaki : ‘Ik geloof niet dat radiostations hits kunnen maken. Ook televisie niet. Ik geloof niet eens in het pluggen van platen. Het enige wat men kan doen is een nummer doodzwijgen. Als het publiek het lied niet kent, kan niemand de plaat verkopen. Dat is duidelijk. Maar er zijn historische voorbeelden van grijsgedraaide platen die geen hit werden. Als het publiek het niet wil, vergeet het dan maar. Ik blijf bij mijn oude stelling dat de luisteraars beslissen wat een hit wordt.’ 
 
 
‘BRT is bovendien een totaal ander soort omroep dan Hilversum. Bij BRT kun je gewoon niet pluggen. Ik zou niet eens weten hoe men dat hier zou moeten doen! De enige plugvorm die er bestaat is de 'BRT 2 Tip van de week'. En daar heb ik helemaal niks mee te maken..’. 
 
 
'Je hebt hier ook die klaagzangen van Vlaamse artiesten. Dat doen ze al jaren. En toch is er een tijd geweest dat ze belangrijke radio- en tv-programma's hadden. 'Tele Top Tien' enzo. Toen dachten we dat de industrie erop ging inpikken om enkele artiesten op te leiden, bij te schaven. Maar er is geen bal gebeurd natuurlijk. Met het gevolg dat het hele Vlaamse kaartenhuisje in elkaar is gestuit. Maar dat is niet direct de schuld van de BRT. En de Vlaamse artiesten waar het wel goed mee gaat, klagen niet natuurlijk !’.
 
 
SMAAK ALS DIE VAN HET PUBLIEK
 
Hebben platenmaatschappijen een grote inbreng bij je? 
 
 
Zaki : ‘Ho! Je moet helemaal idioot zijn om zoiets te beweren ! Ik word hier door de helft van de platenmaatschappijen gehaat omdat ik die spelletjes nooit heb willen meespelen. Soms bel ik de platenfirma's wel es op om hen te vertellen dat één van hun artiesten in de show zit. Maar dat is gewoon een vriendendienst.’
 
 
‘Ik stel m'n radioprogramma zelf samen. Maar ik heb natuurlijk ook een producer. Voor de zondag heb ik nu een uitstekende groep die me teksten bezorgt, want dit laatste werd te omvangrijk om zelf te doen. Trouwens in al die tijd dat ik mijn gangetje ga voor de BRT heb ik nooit de indruk gehad gecensureerd te zijn. Ik heb nooit echt last gehad. Ik ben erg vrij... Voor de samenstelling van een programma ga ik gewoon op m'n gevoel af. Zo van, dit en dat ga ik maar eens doen. Nu blijken die dingen wel een beetje in de smaak te vallen van de luisteraars. Moest het niet zo zijn, dan zou men mij ontslaan denk ik.’ 
 
 
KINDERVERZOEKJES 

Je presenteert ook een verzoekplatenprogramma voor kinderen tot twaalf jaar. Terug de grote kindervriend?

 

Zaki : ‘Zo'n uitzending wou ik acht jaar geleden al maken. Ik had het voorstel toen reeds ingediend. Alles was in kannen en kruiken, doch één week voor het programma op antenne zou gaan brak men het project af ! Een reden daarvoor heb ik nog steeds niet. Maar nu de directie gemerkt heeft dat de BBC al jaren succes heeft met 'Junior Choice', mocht 'De kleinste keus', iedere donderdag, plotseling wel.’ 
 
 
NIEUW TALENT 
 
 
Je zit zelf al jaren bij de BRT. Is er nieuw radiotalent ? 
 
Zaki : ‘Ik voel mezelf inderdaad al oud worden en ik zie maar geen nieuwe gezichten. Het probleem is dat er geen opleiding bestaat voor dat beroep van mij. Je zegt wel dat we indertijd die jongens van Radio Atlantis en Mi Amigo hadden, en al betwijfel ik hun kwaliteiten niet, ik vraag me toch wel af of hun stijl zou passen in het BRT-kader. Het is toch wel verschillend. Er zijn andere normen voor taalgebruik. Ik dacht niet dat daar de oplossing lag voor een nieuwe lichting. BRT heeft wel geprobeerd nieuw talent te vinden, tot en met Monique Moritz toe. Maar het sloeg allemaal een beetje tegen. Het is erg vreemd, maar er zit weinig aanbod onder de jonge mensen.’
 
 
DE COLLEGA’S 
 
Heb je contact met andere deejays of hoor je ze alleen op de radio? 
 
 
Zaki : ‘Oh ik luister plichtsgetrouw het hele rijtje op de radio af. Onze eigen zenders, Hilversum uiteraard, veel Engelse zenders, maar vooral AFN vind ik nogal interessant. Beroepshalve moet dat luisteren wel. Joost den Draayer bewonder ik heel erg. Bijna zo goed als Peter Koelewijn indertijd, want deze laatste vind ik eigenlijk nog dat tikkeltje beter dan de anderen. Die is helemaal gek! (lacht). BRT-deejays zie ik vrij regelmatig. We drinken nog wel eens een pint samen. Gelukkig maar!’.. 
 
 
TACHTIG ONTSLAGEN
 
Vorig jaar zouden zo'n tachtig losse BRT-medewerkers ontslagen worden. Ook jij. 
 
 
Zaki : ‘Maar dat is niet gebeurd. In de hele heibel zijn er slechts een paar verdwenen. Ikzelf ben ook losse medewerken. Dat risico neem je er gewoon bij. Bijna al die mensen hebben toen hun opzeg gekregen. Dat kwam omdat er een serie contracten niet helemaal in orde waren, sociaal nogal wat te wensen overlieten… En al die contracten moesten afgelopen zijn vooraleer men ze kon vervangen. De directie heeft dit op een eerder ongelukkige manier meegedeeld zodat het allemaal een beetje verkeerd overkwam. Er is een nodeloze paniektoestand geweest. Ikzelf was nogal geschokt doordat een krant mijn foto bij een artikel over dit onderwerp afdrukte.’ 
 
KRITIEK
 
Gevoelig voor kritiek? 
 
Zaki : ‘Kritiek in kranten en weekbladen laat me eigenlijk steenkoud. Zogenaamde professionele kritiek dus. Er wordt immers zoveel voor de publiciteit geschreven dat ik er me zeker geen zorgen over zal maken. Als het blad maar verkoopt hé... Als de weinige echte journalisten, ik kan ze op één hand tellen die ik ken, minder prettige dingen schrijven, dan doen ze dat maar. Ik vind alles prima.’ 
 
 
‘Respons van luisteraars vind ik wel belangrijk. En wanneer je als presentator je werk goed doet, komt die wel. Het gevaar is dan natuurlijk dat je jezelf plots een hele kerel gaat vinden. Je kijkt als het ware in een spiegel die jouw beeld twee keer vergroot. En dat beeld wil je dan naar buiten dragen. Wanneer je vergeet dat je toch maar voor een spiegel staat wordt het gevaarlijk! Ik maak me minder druk over het leven. Ik probeer ervan te genieten. Mijn werk is mijn hobby en mijn hobby’s zijn mijn werk. Wat wil je nog meer?’
 
 
TALK SHOW 
 
Misschien een talk show op televisie? 
 
 
Zaki: (denkt even na) ‘Een show als die van Johnny Carson ('Late night', nvdr) zou ik wel willen doen. Die man werkt met een vriendelijke agressiviteit en toch blijft het plezierig. Doch ook zo'n ideeën moeten rijpen. Daar mis ik nog de ervaring voor!’ 
 
 
VAN DJ NAAR ACTEUR 

Onlangs ben je acteur geworden. Had je ervaring?

 

Zaki: ‘Eigenlijk niet, maar ik hou er van wat nieuws uit te proberen, bezig te zijn met verschillende dingen tegelijk. Ik ben trouwens erg tevreden over dat theaterprogramma. Met reden, denk ik, want alle voorstellingen waren uitverkocht. Ook de pers liet zich lovend uit over het eindproduct. Het stuk had immers een sterke inhoud. Het handelde over mensen die gevangen raken in hun eigenste 'ik'. Zo verliep het ook met de deejay, wiens rol ik speelde. De rol was mij als deejay en radiomaker op het lijf geschreven. Privé ben ik echter een totaal ander mens hoor.’ 
 
 
En zo is het ! Deejays zijn ook maar mensen. Maar fijne mensen, dat wel... 
 
 
Interview: Toni Condi & Jempi Welkenhuyzen
 
 
 

3028199-b9407f669937033628cb3f4881a219b6.jpg

 
 
Tijdsbalkje rood.gif

 

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-10-17

DE 'WITTEKES' VAN STAN HAAG

DE 'WITTEKES' VAN STAN HAAG

Alweer een blog leesstukje van mijn goeie vriend Jean-Luc Bostyn.Het intirigeerde mij meteen toen ik het las omdat het over mijn oude (radio) vriend Stan Haag ging...en op 1 oktober 2000 was ik er trouwens ook zelf bij, als redacteur (enfin nog stagiair) van...RadioVisie.Ik herinner me die dag als was die gisteren...

 

Naar aanleiding van het overlijden van Stan Haag maakte ik even later zelf een 'ineengeknutselde' website, zeker buitentijds tegenwoordig maat het is en blijft een homage aan Stan Haag.Het stukje lezen kan je meteen HIER !Om het bijgeleverde geluid van sommige pagina's te kunnen beluisteren misschien best bekijken in IO,Chroome of Firefox (zelf heb ik moeilijkheden met Edge).

 

StanHaag14.jpg

1 oktober 2000 Stanhaag & Pieter Van Banden

Ik citeer:

Stan Haag hoorde ik voor het eerst midden jaren 60 toen hij voor Radio Luxemburg werkte. De zender uit het Groot Hertogdom stond meestal op bij mijn ouders. Hij was de favoriet van pa Bostyn. Stan kwam bij de mensen langs. Hij praatte tegen hen. Het was alsof hij bij jou thuis met een bakje koffie aan tafel zat. Niet enkel wat hij zei charmeerde, zeker ook de manier waarop hij de dingen bracht. De kunst van het radiomaken is de luisteraar het gevoel geven dat je tegen hem of haar persoonlijk bezig bent. Niet tegen een massa. Stan Haag beheerste die kunde tot in het kleinste detail. Hij vertelde, entertainde, charmeerde. 
 

Toen heer Haag Luxemburg verruilde voor Radio Veronica verdween hij ietwat uit beeld. De ontvangst van de zeezender liet in Geluwe vaak te wensen over. Zeker na 16:00 uur, toen er nog werd uitgezonden op 192 meter. Na de verhuis naar 538 meter kon een paar uur langer geluisterd worden. Op die manier stond zijn verzoekprogramma ‘Juke Box’ ook weer regelmatig op. Toen hij het team van Radio Mi Amigo vervoegde eind 1974, was hij weer helemaal terug in Geluwe. Twee keer per dag zelfs. Een uurtje in de voormiddag en eentje 's avonds. 

 

Stan ontmoette ik voor het eerst in Playa de Aro in april 1975. Het Mi Amigo-team had er een soort enclave van waaruit men rustig radio kon blijven maken zonder de bemoeienissen van de overheden in de Lage Landen. We interviewden hem voor Baffle. Net daarom vroeg ik Joey om een cover-illustratie te maken van hem. De babbel werd gebruikt voor een documentaire over twee jaar Mi Amigo die Pierre Deseyn, Frans Schuurbiers en ikzelf in elkaar staken en die werd uitgezonden door… Radio Mi Amigo op zondag 4 januari 1976 (16:30-17:00 uur). 

 

Ik zou Stan nog vaak zien in Spanje. Ik schreef ook zijn eerste teksten voor het zondagse praatje dat hij hield. Klokslag 12:00 uur sprak hij in naam Van Mi Amigo de luisteraars toe. Na een poosje maakte Stan die boodschappen zelf en evolueerde het nieuws over het verbannen radioteam in de mini enclave tot een column. Ernst werd humor. In 1978 keerde hij uit Spaanse ballingschap terug. Hij ging in het Limburgse Diepenbeek woonde en presenteerde ‘zijn’ Juke Box voor diverse lokale radiostations.

 

Ik zag hem pas terug in Zoersel op 1 oktober 2000 tijdens de Mi Amigo revival, georganiseerd door kabelradio Magdalena. Ik was er, net zoals Stan, één van de vele genodigden. Ook Peter Vandam, Marc Jacobs, Bart van Leeuwen, Johan Visser, Bert Bennett, Norbert, Will vander Steen en vele andere oud-medewerkers waren van de partij. 

 

Stan was fysiek een flink stuk ouder geworden, maar had nog steeds dat typische gevoel voor humor, zijn gave om met woorden te spelen en om van het leven te genieten. Een borrel sloeg hij bijgevolg nooit af. Maar dat zag zijn vrouw Lut net iets minder zitten. Met enige aandrang werd ik gevraagd of ik Stan die dag kon… begeleiden. Het werd niet met zoveel woorden gezegd, maar ik begreep dat ik er vooral op moest letten dat er geen ‘wittekes’ werden geschonken en gedronken. 

 

Het liep niet helemaal volgens plan. Uiteraard ging ik overstag. Wie kon Stan iets weigeren? Het was maar één keer feest en wie was ik om hem dat plezier te ontzeggen? De borrel werd netjes gecamoufleerd in een glas cola. Lut keek af en toe in onze richting en dacht dat het goed ging. Stan genoot van de belangstelling, danste ondanks zijn 80 jaar nog op een tafel en deelde handtekeningen uit met zijn breedste glimlach. 

 

Het zou de laatste keer zijn dat ik hem zag. Op 1 december 2001 overleed hij. 

 

StanHaag15.jpg

1 oktober 2000 Jean-Luc Bostyn, Stan Haag en Pieter Van Banden

 

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-10-17

Denemarken: Volledig over van DAB naar DAB+

Denemarken: Volledig over van DAB naar DAB+

 

file_22221.jpgIn Denemarken is een einde gekomen aan de uitzendingen in de oude DAB (MP2) standaard. Zondag zijn alle radiostations over naar DAB+. Daarnaast zijn de landelijke DAB-netten opnieuw ingedeeld en is onder andere de World Service van de BBC toegevoegd aan het aanbod.


De publieke radiostations van de DR zijn nu op het tweede landelijke DAB+net te ontvangen. Dit net bestaat uit drie allotments (kanaal 8B, 11C en 13B) die gezamenlijk het hele land dekken.

 

Hierdoor is in elke regio de juiste versie van P4 te ontvangen. Radio 24syv blijft uitzenden via dit net. Weliswaar is dit een commerciële zender, maar deze krijgt subsidie van de overheid in de ruil voor veel nieuws en informatie.

 

De overige commerciële radiostations zijn nu via het eerste landelijke DAB+ net (kanaal 12C) te ontvangen. Door de omschakeling naar DAB+ zijn Pop FM, Radio 100, Nova, Radio Soft, MyRock en The Voice nu in betere geluidskwaliteit en in stereo te ontvangen.

 

Het eerste landelijke DAB+net wordt nu geëxploiteerd door zenderexploitant Teracom die het recht heeft om de resterende DAB+capaciteit te verhuren.

 


Bauer media, eigenaar van Pop FM, Radio 100, Nova, Radio Soft, MyRock en The Voice, maakte eerder bekend haar aanbod vooralsnog niet uit te breiden. Maar desondanks verscheen zondag Radio Klassisk, een zender van Bauer die alleen via internet uitzond, op DAB+.

 

Daarnaast zijn er nog twee nieuwe radiostations landelijk te ontvangen via DAB+. Als eerste is de Worldservice van de BBC toegevoegd. Eerder werd BBC Worldservice al toegevoegd aan het aanbod in Nederland en Vlaanderen. Ook heeft de krant Ekstra Bladet haar webzender Ekstra Bladet Radio uitgebreid naar DAB+. Dit station zendt overwegend Deense muziek uit in combinatie met nieuws van haar eigen krantredactie.

 

In Denemarken zijn inmiddels al meer dan 2 miljoen DAB(+)ontvangers verkocht. Het aandeel digitaal radioluisteren bedroeg in het eerste kwartaal van dit jaar 33%. 

 

 

 

RadioNL (Martin Slijper)

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-10-17

Spookradiozender op 4625 kHz ?

Spookradiozender op 4625 kHz ?

 

Het mysterie van de spookradiozender die al meer dan 40 jaar uitzendt, maar niemand weet wat het is.

 

Een mysterieuze Russische radiozender zendt al sinds de jaren 70 een zoemend geluid uit, afgewisseld met codewoorden en nummers. De zender heet zeer toepasselijk ‘The Buzzer’ of ‘MDZhB’ en komt uit het moerassige niemandsland rond Sint-Petersburg. Niemand weet echter wie verantwoordelijk is voor de vreemde geluiden. Er doen dan ook uiteenlopende verklaringen de ronde.

 

802908c0-7854-11e7-9075-49f2b34a0e35_web_scale_0.456919_0.456919__.jpg

 

Het signaal op radiofrequentie 4625 kHz werd voor het eerst opgepikt in de jaren 70, en in 1982 maakte men een eerste opname van de uitzending. In de loop der jaren is het geluid gradueel veranderd, maar de basis is hetzelfde gebleven: een regelmatig zoemend geluid dat af en toe onderbroken wordt door een stem die een of ander bericht lijkt voor te lezen.

 

Sommigen gaan ervan uit dat het Russische leger verantwoordelijk is voor de signalen. Al menen anderen dan weer dat het een poging is om contact te maken met buitenaards leven, of om te communiceren met spionnen.

 

Nog anderen vermoeden dat het gaat om een zogenaamde dodemansknop. Dat is een schakelaar die ervoor zorgt dat een machine automatisch wordt uitgeschakeld als de (menselijke) besturing uitvalt. Aanhangers van deze theorie stellen dat de zender zou stoppen met uitzenden en een tegenaanval zou inzetten als Rusland het slachtoffer zou worden van een kernaanval.

 

Nog een andere hypothese is dat de zender gebruikt wordt om te detecteren op welke afstand raketten zich bevinden. Volgens professor Stupples van City University in Londen is dit echter al zeker niét het geval. Als het wel zo zou zijn, zou het geluid volgens de professor meer als een autoalarm moeten klinken.

 

De meest gangbare theorie is dat de zender twee doeleinden heeft: het constante gezoem zou simpelweg een manier zijn om andere mensen te verhinderen het te gebruiken. Hiernaast zou het kunnen dat Rusland de zender in crisismomenten gebruikt, om hun wereldwijde netwerk van militairen en spionnen instructies te geven.

 

Over de betekenis van de uitgezonden boodschappen blijft een even groot mysterie heersen. Niemand weet wat ze willen zeggen of hoe men de code zou kunnen kraken.

 

 

Het Nieuwsblad

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-10-17

HET VLAAMSE RADIO-MAANLANDSCHAP

HET VLAAMSE RADIO-MAANLANDSCHAP

 

- Extra hoofdstukje rond Minister van Cultuur Rika De Backer 
 

In een vorig artikeltje over de houding van de Vlaamse politici tegenover de vrije radio’s, vanaf het prille begin tot nu, ben ik één politica vergeten. De eerste die met het fenomeen ‘vrije radio’ geconfronteerd werd en meteen de toon zette. We moeten terug naar 1979 toen het allemaal begon. Op dat moment was Rika De Backer Minister van Cultuur (CVP). Het departement dat verantwoordelijk was voor alles wat met media te maken had. (Vlaanderen kreeg pas in 1995 voor het eerst een ‘echte’ Minister van Media. Die taak ging toen naar Eric Van Rompuy). 

 

3023578-fad152bf34a9879f3a103dc616b84342.png

 

Onder het bewind van de De Backer werd er vooral gepalaverd tussen haar christen-democratische partij, de socialisten (SP) en de liberale familie (PVV). Behalve vergaderen en praten gebeurde er verder niks constructiefs. Vooral de VEBE (Vereniging ter Bevrijding van de Ether) zette de minister onder druk om de lokale radio te erkennen. Maar zij stond daar, net als haar collega van PTT Herman Decroo (PVV) en de BRT zeer afwijzend tegenover. 

 

De openbare omroep was vooral bezorgd dat door de komst van de lokale zenders de eigen radio-activiteiten, op dat moment BRT1, BRT2 en BRT3 , niet verder zou kunnen worden uitgebouwd. De Backer was bang voor het feit dat er een etherchaos zou losbarsten na een erkenning. Maar misschien nog belangrijker was haar vrees dat de lokale radio’s in handen van… ‘extreme groepen’ zouden vallen. Woorden die ze zelf gebruikte. 

 

Dat lijkt verdacht dicht in de buurt te komen van een zekere paranoia. Toch was De Backer best een ‘progressieve’ minister, getuige haar nooit aflatende inzet voor vrouwenaangelegenheden en cultuur. Zo ijverde ze onder meer voor de afschaffing van het verbod op voorbehoedsmiddelen en had ze een actieve inbreng in het abortusdebat. 

 

In 1978 voerde ze het bibliotheekdecreet in, daarmee ingaand tegen velen in haar eigen partij. Dit decreet luidde het einde in van het katholieke bibliotheken. Een minister die toch niet bang was uitgevallen dus. Waar komt die angst voor vrije radio dan vandaan? Ook bij al haar opvolgers. Gevoed door een machtig extern blok? En welk zou dat dan kunnen zijn? Of is dit een open vraag? 

 

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-10-17

DE ‘SOLDATEN’ VAN DE NATIONALE OMROEP (Het Soldatenhalfuurtje)

DE ‘SOLDATEN’ VAN DE NATIONALE OMROEP (Het Soldatenhalfuurtje)

 

 

Uit de archieven van RadioVisie diep ik regelmatig een meesterwerkje op van onze overleden huistekenaar. Vandaag viel mijn keuze op Mike Verdengh, vooral werkzaam geweest voor televisie, voor en achter de schermen. Minder bekend is zijn werk als acteur en bijna helemaal vergeten is zijn radiocarrière. Toch was dat het medium waar ik hem het eerst ‘ontmoette’. Of wat had je gedacht? De nationale omroep had toen een dagelijks ‘soldatenhalfuurtje’. Lang voor ik in militaire dienst moest, was dat één van mijn favoriete programma’s want je hoorde er vaak de leukste en nieuwste popplaatjes. 

 

small_3022317-4b8dee1e115d77a25cd2781ebc3579a3.jpgDe programma-tune zit nog vers in mijn geheugen en kan ik nu zelfs nog neuriën. Het was een vrij korte ingestudeerde mars met op de voorgrond klaroengeschal dat het militaire aspect aanscherpte. Zeer waarschijnlijk waren de uitvoerders de ’Militaire kapel van de Gidsen'. Alleen de vlaggengroet ontbrak! Mijn toenmalig soldatengevoel werd er steevast door aangemoedigd. Jaren later was dat al véél minder het geval… 

 

Het programma ontstond kort voor de Tweede Wereldoorlog. Op 13 september 1939 zond het N.I.R. voor het eerst ‘Het Half Uur voor den Soldaat’ uit, dagelijks van 20:00 tot 20:30 uur. Het was geen verzoekprogramma, maar een amusementsshow bedoeld om de Belgische militairen een hart onder de riem te steken via muziek, komische sketches en voordrachten. Vanwege de Duitse invasie in 1940 was er vijf jaar geen uitzending, maar in 1945 keerde het programma terug in een nieuw format, nu als verzoekprogramma. “Het Soldatenuur” werd elke weekdag van 17:30 tot 18:00 uur uitgezonden. 

 

naamloos.png

 

Er was dienstplicht en de rekruten waren meestal gekazerneerd in het ' verre' Duitsland én zelfs Belgisch-Congo. Wie geluk had mocht in België blijven... Wekelijks naar huis gaan vanuit Duitsland zat er toen niet in wegens véél te duur en onbetaalbaar met de soldij. Ook de militaire (boemel) trein reed niet elke dag tussen Duitsland en België. De meeste miliciens bleven bijgevolg meerdere weken verstoken van familie en/of ‘lief’. De radio zorgde voor een band. De middengolf had een fors bereik in Duitsland én er was de kortegolf voor de verder afgelegen gebieden, tot in Belgisch Congo en ver daarbuiten.

 

Het soldatenhalfuurtje was één van de favoriete uitzendingen. Miliciens konden hun brieven gratis versturen als de letters MD (Militaire Dienst) in de rechter bovenhoek, op de plaats van de postzegel, waren aangebracht. Brieven verstuurd met de soldatentrein deden er soms dagen over om de bestemmeling te bereiken. Maar dat kon de pret niet drukken. Het Nationaal Instituut voor Radio omroep (NIR) kon de toevloed soms niet aan van de méér dan 20.000 soldaat-miliciens en de bijna evenveel beroepsmilitairen die het Belgische leger toen rijk was. 

 

Julien Put Soldatenhalfuurtje.jpg

 

Het verzoekprogramma, ook wel eens het ‘lieven-programma’ genoemd, kende fantastische hoogdagen. Tijdens de uitzendingen was het overal stil was in de kazerne (meestal in de kantine) en in en rond het thuisfront. Her en der werd een gecamoufleerd traantje weggepinkt. In elke kazerne waren speciale 'groeten formulieren' te verkrijgen op stencil. Om jouw persoonlijke verzoekplaat gedraaid te krijgen, moest je méér dan een beetje geluk hebben. 

 

Er werd live uitgezonden vanuit het inmiddels historische radiogebouw op het Flageyplein. Presentatoren waren meestal echte soldaat-miliciens die bij het NIR aan het werk waren, of er later tewerk gesteld werden. Het programma werd een soort 'kweekvijver’ voor omroepers, nieuwslezers, jounalisten... en later zelfs dj’s. Er was trouwens nogal vaak discussie over de platenkeuze tussen de 'jonge' omroepers/samenstellers en de oudere staf. Begin jaren '60 zat de verjonging er aan te komen met een hele lichting afgestudeerden. 

 

Daarbij hoorden onder andere; Mike Verdrengh (Radio Luxemburg, BRT 1, VTM), Jan Schoukens (omroeper/producer, oprichter en grote baas van Studio Brussel), Walter Capiau (Omroep Brabant, VTM), Zaki (Omroep Brabant, BRT en VTM), René Van der Speeten (Omroep Brabant en Binnen en Buiten, het zondagnamiddagprogramma van de Vlaamse televisie), Guido Cassiman (mede-oprichter van Omroep Brabant), Julien Put (Omroep Brabant), Jos Baudewijn (Omroep Antwerpen), Cas Goossens (directeur-generaal van de BRT), Jan Thys (BRT 1, VTM), Yvan Sonck (VRT-sportjournalist), Gil Claes (Wereldomroep en RVi), Erik De Temmerman (Wereldomroep en RVi), Erik Oger (professor Universiteit Antwerpen),Eddy Temmerman (Radio1 & Studio Brussel). 

 

Amerikaans, Engels en ander hitwerk verdreven begin jaren 60 stilaan de Vlaamse platen die jarenlang het soldatenprogramma domineerden. Bob Benny, Bobbejaan Schoepen, Lize Marke, Rina Pia, Jo Leemans, Jean Walter, Frieda Linzi, debuterende artiesten als Louis Neefs, Will Tura, John Larry waren minder en minder te horen. Tot de blijvende ‘meubelstukken’ behoorde de Nederlander Joop de Knecht. Kon ook niet anders met zijn hit uit 1958; 'Ik sta op wacht’. Een liedje dat ook vaak te horen was in de versie van Bobbejaan Schoepen. De opvolger 'Wij zwaaien af ' was en andere blijver. 

 

Het Soldatenhalfuurtje werd in 1971 definitief afgevoerd en opgevolgd door 'Tot Uw Dienst' waarvan Paul De Wyngaert de vaste presentator werd. Een idee van Jan Schoukens. De man was inmiddels producer geworden en bedacht een concept dat zich niet enkel meer richtte tot soldaat-miliciens, maar ook mikte op truckers. Of tot mensen die op zoek waren naar een vriend of klasgenoten bij elkaar wilden brengen. Met heel wat succes als resultaat. 

 

Tot Uw Dienst-Pieter Van Banden & Paul De Wyngaert.jpg

1 april 1979-Pieter Van Banden in Tot Uw Dienst met presentator BRT1 Paul De Wyngaert

 

Van één ding ben ik zeker. Het Soldatenhalfuurtje zal wellicht de Belgische radio geschiedenis ingaan als één van de langstlopende radio (groeten) programma's van de nationale omroep dat doelgericht was. 

 

Met dank aan Pieter Van Banden (leidraad & research) 

 

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:05 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-10-17

MET 100 WATT VAN INGELMUNSTER TOT BRUSSEL

MET 100 WATT VAN INGELMUNSTER TOT BRUSSEL

 

- Tussen werkelijkheid en droom -
 

Ook vandaag stem ik nog even af op de middengolf. Ik ben ermee opgegroeid, dat zal dus voor een deel mijn liefde voor deze 'radioweg' verklaren. En ik ben zeker niet alleen. Fiets maar even rond op FaceBook en je vindt tal van groepen die iets met deze omroepband te maken hebben. 

 

Afstemschaal radio.jpg

 

Er is uiteraard het nadeel van de mindere geluidskwaliteit, helemaal juist, maar het grote voordeel van de AM is het grotere ontvangstgebied. Waar je FM-signaal niet over de horizon geraakt, heeft de middengolf daar nauwelijks moeite mee.

 

Ik maak een voorbeeld wat dit zou kunnen betekenen in Vlaanderen. Daarbij borduur ik inderdaad nog even verder op het feit dat in Nederland AM-frequenties wél ter beschikking worden gesteld van wie daar interesse in heeft, terwijl in het laagste der Lage Landen dat nog steeds onbespreekbaar is. 
 

We nemen, het is uiteraard een hypothetisch voorbeeld, Ingelmunster als radiosite waar we een zender van (slechts) 100 Watt neerpoten. Kijk dan eens op onderstaand kaartje welk ontvangstgebied je bestrijkt. Eentje van liefst 16.800 km². Te horen tot in Brussel. Ga d’r maar aan staan met een FM-zender. 

 

Uiteraard zal de ontvangst er zwaar gestoord zijn. Tegenwoordig moeten elektrische apparaten niet meer voldoen aan een stevige ontstoringsnorm, er is de invloed van computers, van andere draadloze data en er rijden… trams. Klopt als een bel, maar de theorie is mooi. Dromen is ook heel mooi. 

 

En daarmee moeten we het doen. Voorlopig nog. Want misschien wordt iemand op de juiste plaats in Brussel alsnog wakker? Of we kunnen zelf een handje helpen. Kijk, dat lijkt me wel wat om te doen tijdens een koud weekend. Krijg je het warm van. 

 

3023009-568001d9eb97f2b157d06df96feb0648.jpg

(Klik om te vergroten)

(Met de medewerking van Peter Landuyt) 

 

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-10-17

PLEIDOOI VOOR DAB+ IN AMSTERDAM

PLEIDOOI VOOR DAB+ IN AMSTERDAM

 

 

- Met Noorwegen als het ultieme voorbeeld 

 

Onlangs was er tijdens de IBC2017 Conferences in Amsterdam, het jaarlijkse feestje van al wat met broadcasting verband houdt, opnieuw een WorldDAB Session. De afgelopen jaren bleken dat telkens zeer boeiende uiteenzettingen over de actuele stand van zaken van DAB+ wereldwijd en dat was dit keer niet anders. DAB+ groeit als kool, met de Europese landen in een leidende rol en met België in het vakje van de ‘developing countries’. Je kunt de video herbekijken via onderstaande link. Een warme aanrader voor wie zijn algemene kennis over DAB+ wil bijspijkeren. 

 

88ec03e8c9.png

 

Vooral de eerste vier uiteenzettingen zijn de leerrijkste. Zo hoor je Patrick Hannon, grote baas van WorldDAB, zeggen dat er al vijftig miljoen DAB+ toestellen werden verkocht, verkrijgbaar vanaf 20,00 euro (dus Sven Gatz zat er maar 5 euro naast...), en waarvan al twaalf miljoen autoradio’s. DAB+ is dus geen nicheproduct meer, maar een volwaardig massaproduct. In de UK luisteren zeventien miljoen mensen dagelijks naar een ‘digital-only station’. De twee grootste commerciële radiogroepen in de UK (Global en Bauer) konden de voorbije tien jaar dankzij deze nieuwe mogelijkheden elk hun marktaandeel opkrikken met vijf procent (naar respectievelijk 20 en 15 %). 

 

Zijn belangrijkste boodschap was echter voor de Europese Unie: stop nu onmiddellijk met het verkopen van toestellen met ‘analog-only’. Vermijd geldverspilling bij de consument, versnel de digitale transmissie en beperk de kost voor de radiostations om al te lang te moeten simulcasten op FM en DAB+. Elf Europese landen (waaronder België) dienden een verzoek in die zin in bij de Europese commissie. 

 

Graham Dixon, hoofd van de EBU, breekt vooral een lans voor de blijvende noodzaak aan ‘terrestrial radio’, met DAB+ als dé nieuwe standaard die economisch en maatschappelijk wordt verantwoord. Het internet zal om tal van redenen altijd onvoldoende betrouwbaar zijn, plus het is gewoon te duur, voor de radiostations, aldus Dixon. 

 

Bekijk ook zeker de derde uiteenzetting, over de volop aan de gang zijnde FM-afschakeling in Noorwegen. Gek verklaard door de rest van de wereld, maar lang niet zo gek als je eens duidelijk uitgelegd krijgt hoe Noorwegen die digitale ommezwaai uiterst efficiënt en consequent doorvoerde. 

 

Met 5,5 miljoen Noren en vijf nationale producten op FM verschilde de Noorse markt trouwens niet zo fel van de Vlaamse situatie. Ook daar beheerst de openbare omroep de luistercijfers. Hét verschil zit ‘m vooral in de woondichtheid: veertien inwoners per vierkante kilometer in Noorwegen, tegenover 462 in Vlaanderen. Dat Noorwegen bewust de periode voor de digitale transmissie beperkte in de tijd heeft dus alles te maken met de enorme kostprijs van de FM-parken in dit uitgestrekte land. Die vele duizenden FM-zenders zijn nu vervangen door duizend veel efficiëntere DAB+-zenders. Enkel de lokale radio’s mogen nog enkele jaren op FM blijven uitzenden. 

 

In Noorwegen vonden publieke en private radio’s elkaar en nu hebben de Noren keuze uit 29 nationale producten via DAB+, verspreid over 13 radiospelers. Het is ook niet meer nodig om frequenties te veilen (zoals Noorwegen deed voor commerciële omroepen), want er is nu voldoende plaats voor alle potentiële gegadigden. Ook een nuttige les voor Vlaanderen: bij de gefaseerde FM-afschakeling, regio per regio, loopt de openbare omroep telkens twee maand voor op de commerciële zenders. Dat neemt meteen de scepsis weg van de ‘commerciëlen’ om luisteraars te verliezen. 

 

De luistercijfers worden zorgvuldig gemonitord. Zo blijkt er al bij al slechts een lichte terugval in het dagelijkse totale radiobereik (momenteel 2,86 miljoen t.o.v. 2,99 miljoen vorig jaar). Wel opmerkelijk: 28 procent van de luisteraars kiest dagelijks al voor één van de nieuwe digitale producten (11 procent in 2014). Op weekbasis hebben de nieuwe stations samen al een bereik van bijna 50 procent, of 2,6 miljoen Noren. De grotere keuze zorgt er dus ook voor fors wijzigende luistergewoontes. 

 

Tot slot laat Marcello Lombardo van de EBU zijn licht schijnen op de kostprijs van FM, DAB+ én streaming via internet, gebaseerd op reële cijfers in de vijf grootste Europese radiomarkten. Die berekening bevestigt dat de kostprijs van uitzenden via DAB+ slechts 10 procent bedraagt van wat uitzenden via FM kost. Streamen via internet is minstens vier keer duurder, waarbij dan ook nog eens werd rekening gehouden met het feit dat er via internet gemiddeld slechts 17 minuten per dag naar de radio wordt geluisterd. 

 

Als iedereen evenveel via internet zou luisteren als er momenteel op FM het geval is (gemiddeld 80 à 90 minuten per dag), dan kost dat de omroepen tot anderhalve keer de prijs van FM en tot vijftien keer de prijs van DAB+. Of anders gesteld: voor de prijs om 24 uur/dag uit te zenden via DAB+ kun je iedereen maximaal 1,7 minuten per dag laten streamen. 

 

De video kan je HIER bekijken.

 

(Rudy De Saedeleir) 

 

Jean-Luc Bostyn

 

Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-10-17

MEDIAMINISTER SPRAK ZICHZELF TEGEN (2)

MEDIAMINISTER SPRAK ZICHZELF TEGEN (2)
 
- In de Commissie Media Vlaams Parlement 
 

Donderdag 28 september ging in het Vlaamse Parlement - Commissie Media, een hoorzitting door over de nieuwe Vlaamse radiolicenties. Er werden vragen gesteld door de parlementairen Bart Caron (sp.a), Karin Brouwers (cd&v) en Katia Segers (sp.a). Dit naar aanleiding van onder andere de netwerkerkenningen. Ik zette de links naar de beelden en de verslagen vorige week al op mijn FB-pagina.

 

FM antennes-Vanop radio Pros mast Kerksken-22-9-2016.jpg

 

Eén week later heb ik er me doorheen gespit, de ministeriële antwoorden laten bezinken en conclusies getrokken. Om een beter inzicht te krijgen, bekeek ik de meest markante uitspraken die letterlijk door de minister gedaan zijn. Ik heb ze nu op een rijtje gezet en voorzien van ‘ondertiteling’ (telkens vooraf gegaan door een °). Zie ook bericht van gisteren voor deel 1.
 

OVER DE LOKALE ERKENNINGEN EN DE PUNTENTELLING 

 

“Voor de lokale zenders zal de werkwijze dezelfde zijn voor zover de aanvullende kwalificatiecriteria overeenkomen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik de erkenningsprocedure in dezelfde objectiviteit wil voortzetten binnen het kader dat ik ter beschikking heb.”

 

° Voor lokale radio dus dezelfde puntentelling als de netwerken. Logisch je kunt de regels van de wedstrijd niet in de pauze veranderen. Dan zou het pas procedures gaan regenen. 
 

OVER HET MOETEN HOUDEN VAN EEN ERKENNINGSRONDE 

 

“Ik wil daarbij ook nog zeggen dat de vorige regering het zich misschien wel gemakkelijk heeft gemaakt door de negenjarige hernieuwingsverplichting voor de frequenties voor zich uit te schuiven en dat ik nu de boter heb gevreten terwijl men beter de beslissingen in die periode had genomen. Dan had men het decreet gerespecteerd en had men niet de indruk gewekt door van negen naar de facto nu veertien jaar te gaan – ik geef toe dat ik ook één jaar extra op mijn conto heb door het goed voorbereiden van de procedure – het misschien toch nooit meer zou gebeuren en dat bepaalde radio’s eigenaar zijn van een frequentie”. 

 

“Dat is niet het geval, dat is altijd heel duidelijk geweest. Laten we daar elkaar dus goed in de ogen kijken over wie nu heel veel kritiek heeft op bepaalde beslissingen en waarom de vorige mediaminister destijds beslist heeft om de frequenties nog eens een aantal jaren te verlengen. Men kan dat niet blijven duren omdat de Raad van State ons anders zou terugfluiten en zeggen dat we een schaars goed als de frequenties regelmatig en correct opnieuw moeten verdelen en herverdelen. Zo niet, overtreden we het gelijkheidsbeginsel.”

 

° Dat is een hele bijzonder uitleg, want kennelijk geldt dit dus niet voor nationale zenders, daar mag je de licenties zomaar eindeloos verlengen. Ik ken wel wat mensen in mijn omgeving die aan dat verhaal ernstig twijfelen en daar is juridisch het laatste woord nog niet over gezegd. 
 

OVER HET GEBREK AAN FREQUENTIERUIMTE  

 

“Ook de zerobased benadering door te zeggen: gooi alles open zoals in Nederland, hebben we niet gevolgd omdat ik niet zo enthousiast ben over de huidige complementariteit en gevarieerdheid van het Nederlandse radiolandschap. Ik vind dat wij veeleer een gidsland zijn voor Nederland dan omgekeerd. De gezondheid van onze totale reclamemarkt blijkt daar ook uit. Er is geen enkel land in Europa, op Ierland na, dat zoveel reclame ophaalt in de radio”. 

 

“Natuurlijk is dat geen doel op zich, dat weet ik ook wel. Op het moment dat de reclamemarkt heel zwaar onder druk staat voor onze andere mediaspelers, is het goed om te weten dat die markt nog steeds kerngezond is door de gedifferentieerde aanpak van ons radiolandschap. Op dit ogenblik zijn de radioluisteraars ook netto financierders van televisieprogramma's, hoe vreemd dat ook moge klinken in deze mediagroepen. Al die zaken hebben we dus bekeken.” 

 

“Ik heb gehoord dat er iets is misgelopen en dat we ervoor moeten opletten dat het kot niet te klein zal zijn weldra bij de beoordeling van de lokale radiopakketten. Het probleem is natuurlijk dat het kot te klein is. Het FM kot is niet groot genoeg. Het kot is inderdaad te klein.”

 

° Knap om in één zitting jezelf tegen te spreken. Is het FM kot nu te klein of willen we het kot niet te groot maken? Duidelijk is in elk geval dat het gebrek aan frequenties een politieke keuze geweest is. De hamvraag in alweer een aantal procedures. Mag de minister zomaar niet voor een betere technische oplossing kiezen? Daar bestaan prachtige Europese richtlijnen voor. Wordt vervolgd, ongetwijfeld. 
 

OVER DAB+   

 

  “Als liberaal denk ik wel te kunnen zeggen dat wanneer het radiolandschap verder kan evolueren en groeien en bloeien, en wanneer wij gaandeweg de geslaagde stap kunnen zetten – het staat nog niet vast dat dat zo is – naar DAB+. Er is de vraag om DAB+ veel sneller in te voeren. Er bestaat een bepaalde snelheid die we kunnen en mogen opvoeren, maar er bestaat geen snelheid waarbij we dat plots kunnen halveren qua tijd. Zelfs mocht ik dat doen, dan zouden diegenen die me dat nu vragen met de beste bedoelingen, me zeggen dat er veel klachten zijn van mensen die op kosten zijn gejaagd omdat ze een nieuwe radio moeten kopen en zouden ze me vragen of het niet wat trager kan.” 
 

“We proberen de juiste middenweg te vinden. We zijn er, in tegenstelling tot wat ik u beloofd had op het einde van het vorig parlementaire jaar, niet toe geraakt om daar nog eens een discussie over te hebben. Ik kan u dat nu wel beloven voor de komende weken. Dan zal ik u kunnen uitleggen op basis van ik weet door de consultant die ons bijstaat, wat een realistische uitrol is. Ik geloof zeker nog in de mogelijkheden van DAB+. Het zou vreemd zijn mocht ik het tegendeel zeggen.” 

 

° Hier zegt de minister letterlijk dat hij niet weet of DAB+ de norm gaat worden en hij ook niet weet wanneer hij de FM gaat uitzetten. Die afschakeldatum en het argument om te gaan digitaliseren waren nu juist dé argumenten om de nationale spelers een verlenging te geven. Nationale spelers die wel degelijk een behoorlijk deel van het ‘FM Kot’ bezetten. Nu die beslissing genomen is en niemand daarover zaagt wordt DAB+ toch maar even uitgesteld. Het is immers zoals de minister zelf zegt, in een gezonde markt heb je geen nieuwkomers nodig. Want wie zou dan de tv-programma’s gaan financieren? 

 

EPILOOG

 

Uiteraard is deze evaluatie niet bedoeld om een minister onderuit te halen, noch de ‘juryleden’ te schofferen. Ik ga er nog steeds vanuit dat iedereen met de beste bedoelingen ‘zijn ding’ heeft gedaan. Maar net zoals in het verleden dit het geval was, stond zeker niet de beste ploeg op veld. Ik, jij en tientallen anderen uit de radiowereld, mensen met decennia ervaring, grote kennis ter zake en de beste bedoelingen zijn niet, nooit en nimmer gecontacteerd.
 

Ik durf stellen dat de ‘werkmieren’ vooral gezocht werden binnen bepaalde politieke kleuren. Die van de machthebbers. En daar liep het dus al direct fout. Niet de kleur telt, enkel de competentie. Maar ik vrees dat men dit in Vlaanderen nooit heeft begrepen, nooit zal begrijpen. Het is o zo moeilijk om van 'verslavingen' af te komen.

 

Je moet de minister uiteraard één zaak toegeven; hij heeft het hart op de tong. Hij vertelt letterlijk waarom hij bepaalde initiatieven geen echte kansen geeft. Want laten we eerlijk zijn, in vergelijking met de al langer bestaande nationale zenders zijn de nieuwe netwerkjes brommertjes, tegenover raceauto's. De kans dat je daar substantieel mee gaat scoren is onbestaande. Dat bewijzen de vele overnames en faillissementen van ketens uit het verleden. Toch?
 
 
 
 
 
Tijdsbalkje rood.gif

00:00 Gepost door Pieter Van Banden in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende